Διαβούλευση ενόψει Συνδιάσκεψης Π.Α.Σ.Π. 2010

Φοιτητικές Εκλογές 2010! Συγχαρητήρια σε ΟΛΟΥΣ!

2010-05-29T11:09:00.001-07:00

Σύντροφοι, συντρόφισσες,

αναμφίβολα οι φοιτητικές εκλογές της 19ης Μάη ανέδειξαν την Π.Α.Σ.Π. ως την πλειοψηφική προοδευτική δύναμη στα Ελληνικά Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι. της χώρας. Συγχαρητήρια σε κάθε ένα σύντροφο και συντρόφισσα που έδωσε την μάχη όλο τον προηγούμενο χρόνο στο Τμήμα του. Ο Αγώνας μας συνεχίζεται για ένα ισχυρό φοιτητικό κίνημα νέων που δεν παύουν να διεκδικούν και να ονειρεύονται.

Μαζικοποιούμε την ΠΑ.Σ.Π. Σε κάθε Σύλλογο, κάνουμε την Ανατροπή πράξη σε κάθε επίπεδο και παλεύοντας για ένα ισχυρό Δημόσιο Πανεπιστήμιο, για μια ισχυρό και μαζικό Φοιτητικό Κίνημα που διεκδικεί το αύριο.

Συνεχίζουμε την προσπάθεια διαλόγου και καλούμε κάθε σύντροφο και συντρόφισσα από κάθε χώρο δράσης να καταθέσει την άποψη του για την ΠΑ.Σ.Π.

Στείλτε τις απόψεις σας στο dialogos.pasp@gmail.com

Εκ της Διαχείρισης

19 Μάη - Στηρίζουμε την ΕΛΠΙΔΑ!

2010-05-16T05:36:00.001-07:00

Προοδευτική Κίνηση Νέων Αριστερών

Φοιτητικές Εκλογές 2010

Ψηφίζουμε την Ελπίδα –
Το οφείλουμε στην Γενιά μας

Λίγες ημέρες πριν τις Φοιτητικές Εκλογές της 19ης Μάη αναζητώντας το διακύβευμα τους, εύκολα διαπιστώνει κάθε σκεπτόμενος νους ότι είναι σημαντικό και κρίσιμο για ακόμα μια χρονιά.

Αναμφίβολα διανύουμε μια χρονική περίοδο ορόσημο για την Ελληνική Κοινωνία. Μια χρονική περίοδο δύσκολη για τον λαό και την γενιά μας αλλά και κρίσιμη για την Πατρίδα μας. Μια περίοδο που έχει σαν φόντο τις θυσίες λαών στον βωμό της χρηματοπιστωτικής κρίσης και δημοσιονομικής αστάθειας. Μια περίοδο που βρίσκει την Ελλάδα στο μάτι του κυκλώνα.

Το Φοιτητικό Κίνημα έχει διαχρονικά συνδέσει την παρουσία του με Αγώνες που σημάδεψαν την Ελληνική Κοινωνία και την νέα γενιά, σε αντίστοιχες δύσκολες στιγμές. Υπήρξε διαμορφωτής της ιστορικής μεταπολίτευσης θέτοντας τις αρχικές συνθήκες μια πορείας που κλείνει επίσημα τον κύκλο της. Έχει φτάσει η στιγμή το Κίνημα μας να προχωρήσει μπροστά πρωτοστατώντας στα διλήμματα των καιρών μας. Οι νέοι αγώνες μας είναι αγώνες απέναντι σε ένα νέο σύστημα που παγιώθηκε με τα χρόνια στην κοινωνία, το σύστημα της αδράνειας και απραξίας, το σύστημα της Συντήρησης αντιλήψεων του χτες.

Πολλά είναι εκείνα που πρέπει να ενώσουν και να μαζικοποιήσουν τον χώρο της σπουδάζουσας Νεολαίας, ώστε να δώσει τον αγώνα της δημιουργίας και σύνθεσης του νέου και ριζοσπαστικού. Οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν αφετηρία για μια νέα πορεία του οργανωμένου μαζικού και προοδευτικού φοιτητικού Κινήματος.

Μπροστά σε μια εποχή που η Κρίση της Οικονομίας έχει γίνει Κρίση των θεσμών, των αρχών και των αξιών οφείλουμε ως προοδευτικοί νέοι να προτάξουμε την απάντηση του Οργανωμένου Πολιτικού αγώνα, να προτάξουμε την συλλογική απάντηση των Φοιτητών και Σπουδαστών κάθε Πανεπιστημίου και Τ.Ε.Ι. της χώρας μας.

Οφείλουμε να παλέψουμε για Δημόσια Δωρεάν Ποιοτική Παιδεία στην πράξη και όχι στις διακηρύξεις.

Οφείλουμε να παλέψουμε για Δημόσια Ισχυρά και Δημοκρατικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Οφείλουμε να παλέψουμε για εμβάθυνση και διεύρυνση του Φοιτητικού Συνδικαλισμού και Φοιτητικής Συμμετοχής.

Οφείλουμε να παλέψουμε για ουσιαστική ακαδημαϊκή Αξιολόγηση των Ιδρυμάτων μας.

Οφείλουμε να παλέψουμε για ποιοτικές παροχές Φοιτητικής Μέριμνας σε κάθε φοιτητή και σπουδαστή.

Οφείλουμε να παλέψουμε για Ανώτατα Ιδρύματα Ανοιχτά στην Κοινωνία και στις ανάγκες του Λαού.

Οφείλουμε να παλέψουμε για Πτυχία με Αξία και επαγγελματικά δικαιώματα.

Οφείλουμε να παλέψουμε για μια Δίκαιη Κοινωνία Αξιών.

Όλοι μαζί μπορούμε να συγκροτήσουμε ένα Κίνημα Νέων που αμφισβητεί το χτες και διαμορφώνει το ελπιδοφόρο αύριο, μακρυά από στεγανά και στερεότυπα του παρελθόντος.

Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την ουσιαστική Ανατροπή στην αδιαφορία, την συντήρηση, τον ατομικισμό, την αδιαφάνεια, την αυθαιρεσία.

19 Μάη δίνουμε μια υπόσχεση, να πάμε μπροστά!!

19 Μάη ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ Π.Α.Σ.Π.

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ δεν είναι Σύνθημα είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

19 Μάη - Στηρίζουμε Π.Α.Σ.Π. - δίνουμε χρώμα στα όνειρα μας!

2010-05-10T16:05:00.001-07:00

Ανατροπή σε Αντιλήψεις, Σηματοδοτούμε μια νέα εποχή!

2010-04-26T03:09:00.000-07:00

* Βουδούρη Ρόη,μέλος Π.Α.Σ.Π. Βιολογίας Α.Ε.Ι. Ηρακλείου

Σύντροφοι,

Εν όψει της 2ης Συνδιάσκεψης της Π.Α.Σ.Π. , θα ήθελα και εγώ ως ενεργό μέλος της Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. Ηρακλείου να καταθέσω τις σκέψεις μου για την κατεύθυνση που έχει η παράταξη, ή που θα έπρεπε να έχει κατ’ εμέ, καθώς και τις ιδέες, τις αρχές της παράταξης, όπως διακηρύχθηκαν με την ίδρυση της, αλλά και όπως διαμορφώνονται τόσα χρόνια μετά. Για τους πολιτικούς στόχους που θα πρέπει να επιτευχθούν μέσα από τη Συνδιάσκεψη, που είναι θεμιτό να συζητηθούν, και για το πως η Π.Α.Σ.Π. οφείλει να ανταπεξέλθει στους δύσκολους καιρούς, που διανύει η πολιτική (και όχι μόνο αυτή)...γιατί η Π.Α.Σ.Π. οφείλει να πρωτοστατεί σε αυτόν τον αγώνα που δίνεται σήμερα αλλά και σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες, το χρωστάει στην ιστορία της και στις διακηρυκτικές αρχές της.

Η Π.Α.Σ.Π. έχει ικανά στελέχη, έχει και νέα παιδιά με όρεξη . Αρκεί όμως αυτό για να παει μπροστά μια οργάνωση; Όπως αποδεικνύει και η ιστορία είναι και άλλα στοιχεία που χρειάζονται για να φέρουν την παράταξη εκεί που της αξίζει να είναι. Πρέπει τα μέλη της να βρουν τη δύναμη και το θάρρος να πατάξουν λογικές που ντροπιάζουν την παράταξη και που την πάνε πίσω. Μιλώ για τις λογικές που υπάρχουν παντού, όχι μόνο μέσα στην Π.Α.Σ.Π. (όχι πως αυτό αποτελεί δικαιολογία βέβαια), λογικές για «γραμμές», «ομαδάρχες», συμφέροντα κλπ...ποιο είναι όμως το ζητούμενο; Να συζητάμε μόνο και να κάνουμε κριτική; Το ζητούμενο είναι ο αγώνας για την ανατροπή τέτοιων λογικών που δε χωράνε στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη που ιδρύθηκε για να δίνει κοινωνικούς αγώνες και όχι για να εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα. Η Π.Α.Σ.Π. δεν είναι τσιφλίκι των «ομαδαρχών» αλλά ένα συνδικαλιστικό όργανο που λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον των φοιτητών και όχι του καθενός «στελέχους».

Για να αποκοπούμε από τέτοιες νοοτροπίες που φέρνουν πίσω την παράταξη σε κάθε επίπεδο και την εμποδίζουν να επιτελέσει την λειτουργία της, ο μόνος δρόμος είναι η συλλογικότητα. Η δύναμη θα πρέπει να δοθεί στη βάση και στις ολομέλειες. Σε μια ιδανική οργάνωση το Γραφείο πόλης ορίζει ολομέλειες και εποπτεύει τη λειτουργία της παράταξης. Αφήνει τα μέλη της και την πλειοψηφία να δώσουν λύσεις, να πάρουν αποφάσεις και να καθορίσουν δράσεις. Η «ατζέντα» της οργάνωσης είναι η επικαιρότητα και οι μειοψηφούσες διαφωνίες συζητούνται το ίδιο σοβαρά με την αποδεκτή άποψη, με σεβασμό πάντα στην τελευταία.

Η Π.Α.Σ.Π. ιδρύθηκε με βασικές ιδεολογικές αξίες της, την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ισότητα, την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Όλες οι ιδέες της πηγάζουν από τις παραπάνω αξίες και όλες της οι προσπάθειες έχουν ως τελικό στόχο την εφαρμογή των αξιών αυτών μέσω του συνδικαλισμού ως μέρος ενός γενικότερου πολιτικού σχεδιασμού στην κοινωνία Έτσι λοιπόν μπορεί τότε να φάνταζαν καινοτόμα όλα αυτά, και σήμερα όμως δεν είναι διόλου αυτονόητα.

Σήμερα, η κοινωνική δικαιοσύνη απειλείται από παντού, τα εργασιακά μας είναι σε δυσκολότερη φάση από ποτέ, η οικονομική κρίση και τα μέτρα που επιβάλει η κυβέρνηση φέρνουν τους εργαζομένους, αλλά και τους αυριανούς εργαζομένους, μπροστά από ένα πολύ δύσκολο σταυροδρόμι...Από τη μία ο δρόμος της ανατροπής και η νίκη της εργασιακής και κοινωνικής αξιοπρέπειας και από την άλλη το σκύψιμο του κεφαλιού και η αποδοχή της κατάστασης.

Η Π.Α.Σ.Π. οφείλει να δει ξανά τις διακηρυκτικές αρχές της σαν να γράφτηκαν χθες. Η εποχή καθιστά τις αρχές της Π.Α.Σ.Π. επίκαιρες παρά ποτέ. Η Π.Α.Σ.Π. οφείλει να πρωτοστατήσει στους κοινωνικούς αγώνες για την ανατροπή και να ταχθεί κοντά στους εργαζομένους επιδιώκοντας και διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο για την γενιά που άλλη προδίκασαν το μέλλον της.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι να αγωνίζονται για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ισότητα των ανθρώπων, ενάντια σε κάθε αδικία, ρατσιστική τάση και ο,τι άλλο μπορεί να θίξει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, καθώς και με το σθένος να απομακρύνουν νοοτροπίες που πάνε πίσω την παράταξη και τους αγώνες της τότε υπάρχει ελπίδα η Π.Α.Σ.Π. να πάει εκεί που της αξίζει να βρίσκεται...

Το βέβαιο είναι ότι αξίζει να είναι κανείς μέλος Π.Α.Σ.Π. και είναι τιμή να το κάνεις. Και δεν μιλώ μόνο για τις στιγμές θριάμβου που μπορεί να σου χαρίσει μια εκλογική νίκη αλλά και για κείνες που θα σε ταπεινώσει η επόμενη τοποθέτηση στη Γενική Συνέλευση και που θα ζεις για το λεπτό που η παράταξη σου και εσύ ο ίδιος θα δώσετε απαντήσεις...όχι για την προσωπική νίκη ή επιβεβαίωση αλλά γιατί εκείνο το δευτερόλεπτο που τοποθετείσαι πιστεύεις όσο τίποτα άλλο αυτό που λες...

Η Συνδιάσκεψη αυτή θα πρέπει να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή για μια νέα Π.Α.Σ.Π. κοντά στη βάση της και μακριά από ανθρώπους που θέλουν να επωφεληθούν από αυτήν πηγαίνοντας την πίσω. Πρέπει να δώσει απαντήσεις, μέσα από την ανάδειξη, όχι προσώπων, αλλά εκφραζόμενων ιδεών που ανταποκρίνονται σε αυτό που η Π.Α.Σ.Π. εκφράζει.

Σας μιλώ από ένα μικρό Τμήμα στο Ηράκλειο και από μια μικρή (αριθμητικά) οργάνωση, την Π.Α.Σ.Π. Βιολογίας, που με δουλειά και συνέπεια, φέρνει τα τελευταία 6 χρόνια νίκες στην Π.Α.Σ.Π. και που πάρα το γεγονός ότι παλιά καλά στελέχη έχουν φύγει, καινούργια γεμάτα όρεξη έρχονται, η υπάρχουσα ομάδα συνεχίζει να δουλεύει σαν παρέα και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα.

Με την ελπίδα ότι η Συνδιάσκεψη αυτή θα φέρει κάτι πολύ θετικό στην παράταξη που αγαπάμε!!

Καλό μας Αγώνα!

ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

2010-04-21T03:58:00.000-07:00

Θεμελή Αριστέα , ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΘ

Τα κακώς κείμενα δεν αλλάζουν μόνο ανατρέπονται!

Χωρίς την οργανωτική ανασύνταξη της ΠΑΣΠ ΑΕΙ, δε θα μπορέσει να υπάρξει και αυτό το οποίο αποτελεί το Διακύβευμα αυτής της συλλογικής προσπάθειας, η Ανατροπή της Συντηρητικής, Απολίτικης Λογικής και Αντίληψης που κυριαρχεί στην Ηγεσία της Οργάνωσης.

Επόμενο άρα είναι, ότι η Νίκη της ΠΑΣΠ στις φοιτητικές εκλογές συνδέεται άμεσα και με τρόπο ευθύ με την δημοκρατική, εύλογη, δραστική, αιχμηρή, συνθετική και κυρίως αποτελεσματική λειτουργία της Οργάνωσης.

Όσοι διατείνονται επομένως, ότι το εν λόγω blog αποτελεί πεδίο εσωκομματικής κριτικής, όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται την ουσία, αλλά και δεν προχωρούν στη στοιχειώδη πολιτική ανάλυση και συσχέτιση της οργανωτικής δομής και της πολιτικής λειτουργίας κάθε συλλογικού, προοδευτικού ή μη μαζικού πολιτικού-κοινωνικού-συνδικαλιστικού φορέα.

Με λίγα λόγια, αν δεν αλλάξουμε πρώτα από όλα τον τρόπο που Διοικείται η Οργάνωση, δηλαδή τη Δομή της, πάντα, μοιραία, νομοτελειακά, θα βρισκόμαστε συνεχώς σε αντίστοιχο πολιτικό τέλμα όπως το σημερινό.

Η κίνηση της Βάσης της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και ΤΕΙ, που εκφράζεται από το εν λόγω Blog, αποτελεί ξεκάθαρα Κίνηση Ανατροπής των κάθε λογής Συντηρητικών, Αντιδραστικών, Συντεχνιακών Αντιλήψεων στο Εσωτερικό της Οργάνωσης, στις οποίες και οφείλεται η απολίτικη και καθόλου δυστυχώς δημοκρατική μέχρι στιγμής λειτουργία της.

Στόχος η Ανατροπή, αλλά όχι απλά και μόνο για την ίδια την Ανατροπή. Το μέγιστο και ουσιαστικότερο όλων πολιτικό διακύβευμα της Κινηματικής πραγματικά αυτής διαδικασίας, είναι η Προσπάθεια Πολιτικοποίησης της Οργάνωσης από τα Κάτω και όχι με Νόρμες βασισμένες σε εκβιασμούς συνειδήσεων, ταξίματα και ένα σωρό άλλα «μπιχλιμπίδια».

Συγκεκριμένα, σαν μέλος της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και ειδικά της ΠΑΣΠ Νομικής Θεσσαλονίκης, προτείνω:

1) Την Αμεσοδημοκρατική Λειτουργία της Οργάνωσης αφενός σε Κεντρικό, και αφετέρου σε επίπεδο Οργάνωσης βάσης Τμήματος ή Πανεπιστημίου ή Πόλης.

2) Την Ανάδειξη της διαφορετικότητας μέσα στις Οργανώσεις μας. Η στήριξη και όχι η Φίμωση της Διαφορετικής φωνής, με σεβασμό πάντοτε στην Πλειοψηφία, καθώς η βασική αρχή μας της δημοκρατικής λειτουργίας είναι αδιαπραγμάτευτη.

3) Την Ουσιαστικοποίηση και Ενδυνάμωση της φωνής της Βάση της Παράταξης.

Η Εκλογή Γραματέα ΠΑΣΠ ΑΕΙ και ΤΕΙ από τη Βάση, από τα μέλη των ψηφοδελτίων των Οργανώσεων, αποτελεί το μέσον υλοποίησης της Στροφής της Οργάνωσης από τη Συντήρηση, τις «γραμμές» και τον συντεχνιασμό, στο αύριο της αμεσοδημοκρατικής νοοτροπίας, της μαζικής δράσης, της συλλογικής διεκδίκησης και κυρίως της αυτονόητης ισότητας, η οποία πρέπει να διατρέχει την κάθε μας κίνηση, σαν πολιτική οργάνωση.
Οι Πολιτικές Ολομέλειες Βάσης ανά Πόλη υποχρεωτικά τουλάχιστον μια φορά το μήνα με ευθύνη αρχικά του αντίστοιχου Γραφείου Πόλης, και όταν αυτό για οποιοδήποτε δικαιολογημένο ή αδικαιολόγητο λόγο αδρανεί, με ευθύνη του Κεντρικού Συμβουλίου της ΠΑΣΠ, συνιστού επίσης ένα ακόμα εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι ολομέλειες Πόλης αποκτούν Ουσία και Περιεχόμενο με τον καθορισμό συγκεκριμένης ημερήσιας διάταξης, η οποία συνδιαμορφώνεται από το Γραφείο Πόλης και τις Οργανώσεις Βάσης της εν λόγω Πόλης, με βάση την Αναγκαιότητα και την Πολιτική Συγκυρία.

4) Δημιουργία Επίσημου Ηλεκτρονικού Μητρώου Μελών ΠΑΣΠ, αφενός σε Κεντρικό, και αφετέρου σε Επίπεδο Γραφείου Πόλης και Τμήματος ή Σχολής. Για τον εν λόγω στόχο, κρίνεται απαραίτητη η θεσμοθέτηση στο Κεντρικό Συμβούλιο αλλά και σε κάθε Γραφείο Τμήματος και Πόλης, η θέση υπευθύνου Ηλεκτρονικής Συμμετοχής και Συνδιαμόρφωσης, καθώς και η δημιουργία επίσημων ιστοσελίδων και group στο Facebook, παράλληλα λειτουργόντων βέβαια με τα ήδη υπάρχοντα, από τον αρμόδιο υπεύθυνο Ηλεκτρονικής Συμμετοχής και Συνδιαμόρφωσης, στα οποία θα εγγράφονται μόνο τα μέλη της οικείας Οργάνωσης, με σκοπό την άμεση και καθημερινή ενημέρωσης τους αλλά και συμμετοχή τους για όποιο ζήτημα ανακύψει.

5) Άμεση Θεσμοθέτηση αφενός σε Κεντρικό, αφετέρου και σε Επίπεδο Γραφείου Τμήματος και Πόλης, θέσης υπευθύνου Συνδιοίκησης.

Είναι πολιτικά ανορθόδοξο, δεοντολογικά ανεπίτρεπτο και ουσιαστικά απαράδεκτο, η Μαζικότερη Προοδευτική Φωνή των Ελλήνων Φοιτητών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, να μην προσανατολίζει την όλη Λειτουργία και Δράση της στον Πρωταρχικό και Κυρίαρχο Λόγο για τον οποίο Υπάρχει μες στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, που είναι η Συνδιοίκηση.

Οι συμφοιτητές μας, μας επιλέγουν και μας τιμούν με την ψήφο τους, για να Συνδιοικούμε τα Ιδρύματά μας με τους Καθηγητές με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και την καλυτέρευση του επιπέδου σπουδών μας αλλά και του Ίδιου του Πανεπιστημίου. Δε μας ψηφίζουν για να τους παζαρεύουμε σε βουλευτικά γραφεία. Δε μας ψηφίζουν για να αναδεικνύονται σε όργανα κάποιοι και να «πουλάνε» αυτή τη στήριξη στις πλάτες του μέλλοντός μας.

6) Καθιέρωση Ενημερωτικών-Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων τουλάχιστον δύο φορές κατά τη διάρκεια μιας ακαδημαϊκής χρονιάς για τους Υπευθύνους Συνδιοίκησης, από εξειδικευμένους Πανεπιστημιακούς, Κοινωνικούς και Εργασιακούς Φορείς, καθώς Στόχος της Συνδιοίκησης δεν είναι το «παζάρι» για τα μεταπτυχιακά, αλλά η Ανάδειξη και κυρίως η Επίλυση των Προβλημάτων στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο, πριν να είναι πολύ αργά. Και αυτή απαιτεί βέβαια θέληση, πολιτική απόφαση, αλλά απαιτεί και Γνώση εξειδικευμένη και εστιασμένη σε συγκεκριμένες πολλές φορές στοχεύσεις.

7) Δημιουργία Διαρκούς Επιτροπής Πολιτικών Θέσεων ΠΑΣΠ ( ΔΕΠΘ ΠΑΣΠ), μέλη της οποίας αυτοδικαίως τοποθετούνται οι Γραμματείς των ΠΑΣΠ Πόλης ανά την Ελλάδα με συντονιστικό ρόλο να έχει είτε ο Γραμματέας της ΠΑΣΠ κεντρικά, είτε το αρμόδιο περί Πολιτικών Θέσεων μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου, εάν δεν είναι ο ίδιος ο Γραμματέας. Η ΔΕΠΘ συνεδριάζει υποχρεωτικά τέσσερις φορές το χρόνο, αλλά και έκτακτα ανάλογα με την πολιτική συγκυρία. Υπεύθυνος για τη σύγκλισή της είναι το Κ.Σ. της ΠΑΣΠ, το οποίο αν αδρανεί, μπορεί το 1/5 των γραμματέων των ΠΑΣΠ Πόλης να αναλάβει την πρωτοβουλία και να τη συγκαλέσει.

Η ΔΕΠΘ, παντρεύει της Περιφερειακές Οργανώσεις με το Κεντρικό Πολιτικό Σκηνικό, μπολιάζοντας με εμπειρίες, ιδέες και δράση τη Λειτουργία της Παράταξης, Συνθέτοντας το Μεγάλο με το Μικρό.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ

2010-04-19T06:36:00.000-07:00

Π.Α.Σ.Π. Νομικής Α.Π.Θ.

Οι κρίσιμες ώρες που περνάει η ελληνική οικονομία δεν αφήνουν ανεπηρέαστο τον κλάδο μας, ένα κλάδο ο οποίος είναι υπερπλήρεις και πια η συνηθέστερη επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρει είναι η αφομοίωση νομικών από μεγάλες δικηγορικές εταιρείες ή ακόμη και άνεργους. Σύμφωνα με αυτά τα γεγονότα θα πρέπει να δούμε ρεαλιστικά το μέλλον μας και να διεκδικήσουμε κάποια αυτονόητα δικαιώματα που θα έπρεπε να έχουν οι απόφοιτοι όλων των νομικών σχολών της Ελλάδας.

Τα θέματα τα οποία απασχολούν περισσότερο έναν φοιτητή νομικής σχολής είναι το θέμα της πρακτικής άσκησης και τα ασφαλιστικά του δικαιώματα ( όχι επειδή έχει ενημερωθεί πλήρως γι αυτά, αλλά επειδή υποχρεούται να πληρώνει τα ταμεία).

Ως προς το θέμα της άσκησης έχουμε παρατηρήσει ότι έχουν καθιερωθεί κάποιες πρακτικές από τους δικηγόρους εναντίον των ασκούμενων και δεν υπάρχει καμία σοβαρή διεκδίκηση για την κατάκτηση κάποιων δικαιωμάτων που θα έπρεπε να έχουν οι ασκούμενοι, καθώς η εισαγωγή τους στην αγορά εργασίας γίνεται βιαίως και με τρόπο εξευτελιστικό κάτι το οποίο εκτός ότι τους φθείρει οικονομικά τους υποβαθμίζει και την αξιοπρέπεια. Οι πραγματικές συνθήκες που έχει να αντιμετωπίσει κάποιος όταν τελειώσει τη Νομική σχολή είναι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μια μορφή εκμετάλλευσης από δικηγόρους προς ασκούμενους, με την έννοια ότι ενώ στον Κώδικα των δικηγόρων αναφέρεται ρητά ότι “ο δικηγόρος είναι υποχρεωμένος, να τον απασχολεί σε δικηγορικά καθήκοντα και όχι σε υπηρεσίες άσχετες με τη δικηγορία”. Έχουμε δηλαδή αποφοίτους νομικής σχολής οι οποίοι κατά τη δεκαοκτάμηνη άσκηση τους δεν είχαν τη δυνατότητα να μάθουν τη σωστή διαδικασία συμπλήρωσης ενός δικογράφου, πράγμα το οποίο αυτομάτως σημαίνει ότι υπάρχει έλλειψη κατάρτισης από έναν αυριανό επαγγελματία.

Επίσης στο άρθρο 35 του ΚΔ ( κώδικας δικηγόρων) αναφέρεται ότι πρέπει στους ασκούμενους να ανατίθενται μελέτες και χειρισμοί απλών στην αρχή υποθέσεων και στη συνέχεια σοβαρότερων. Δυστυχώς ούτε αυτό πραγματοποιείται στη πλειοψηφία των περιπτώσεων, καθώς άμεσα ή έμμεσα οι δικηγόροι αποτρέπουν τους ασκούμενους να αναλάβουν δικές τους υποθέσεις. Και εδώ γεννάται το ερώτημα, αν ένας ασκούμενος δικηγόρος δεν μάθει να συμπληρώνει δικόγραφα, να διεκπεραιώσει μόνος κάποιες έστω και απλές υποθέσεις, να συνηθίσει να αγορεύει, πώς θα είναι έτοιμος μετά το πέρας του 18μηνου να έχει τις απαραίτητες γνώσεις για να εξυπηρετήσει την κοινωνία;

Ένα τρίτο πρόβλημα είναι ο μισθός ο οποίος οι ασκούμενοι παίρνουν για τις υπηρεσίες τους προς τον δικηγόρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό το ποσό κυμαίνεται στα 250 με 300 ευρώ το μήνα. Ένα τέτοιο ποσό καταλαβαίνουμε πως υποβαθμίζει την αξία των υπηρεσιών του ασκουμένου και μεγιστοποιεί τα κέρδη του ασκούντα.

Τέλος μια σκληρή πραγματικότητα που πρέπει να δεχτούν οι απόφοιτοι των νομικών σχολών είναι ότι αποκτούν μια σχέση υπαλληλίας με τους δικηγόρους ενώ ταυτόχρονα η αγορά εργασίας τους αντιμετωπίζει ως ελεύθερους επαγγελματίες καθώς δεν υπάρχει κάποια ειδική πρόβλεψη για την ασφάλιση τους. Δηλαδή ο ασκούμενος ο οποίος δουλεύει με μισθό 250 ευρώ θα πρέπει να πληρώνει από τα λεφτά αυτά και το ασφαλιστικό του ταμείο. Αυτή κατάσταση αφήνει τους ασκούμενους με δυο επιλογές: ή να πληρώνουν το ασφαλιστικό ταμείο μόνοι τους ( δηλαδή έχουμε οικονομική επιβάρυνση της οικογένειας και μετά το πέρας των σπουδών) ή να δουλεύουν ανασφάλιστοι!

Ως συνδικαλιστές αλλά και ως εν δυνάμει ασκούμενοι είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να κατοχυρώσουμε κάποια δικαιώματα, τα οποία νομίζουμε αρμόζουν σε κάθε επιστήμονα και πηγάζουν από τη δυσκολία του νομικού επαγγέλματος.

Ζητάμε να κατοχυρωθεί κατώτατη αμοιβή για τους ασκούμενους δικηγόρους, οι οποία να είναι σε λογικά πλαίσια και συνάρτηση με την οικονομική κατάσταση της χώρας μας. Όταν όμως λέμε κατοχυρωθεί, γιατί και τώρα είναι τυπικά και όχι ουσιαστικά κατοχυρωμένη εννοούμε πως θα πρέπει να βρεθεί κάποιο αρμόδιο όργανο να ασκεί και την εποπτεία της εφαρμογής, όργανο το οποίο θα μπορεί να προσφύγει ο κάθε ασκούμενος που δουλεύει σε καθεστώς εκμετάλλευσης.

Επίσης για να μειωθεί η αβεβαιότητα ζητάμε τα τμήματα των νομικών σχολών ανά την Ελλάδα να εμπλακούν στη διαδικασία εύρεσης και εποπτείας της άσκησης. Με το τρόπο αυτό διασφαλίζεται πρώτον η αρχή της καριέρας του κάθε αποφοίτου αλλά και ότι κατέχει τις απαραίτητες γνώσεις ώστε όταν βγει στη αγορά εργασίας να γνωρίζει τόσο ο ίδιος όσο και οι πελάτες του ότι είναι άρτια καταρτισμένος για να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα.

Όπως καταλαβαίνουμε διανύουμε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και όπως είναι λογικό αυτή η κρίση επηρεάζει όλη την κοινωνία. Λόγω της κρίσης η ρευστότητα των ασφαλιστικών ταμείων είναι μηδαμινή. Ως ΠΑΣΠ Νομικής και θέλοντας να εκφράσουμε έναν ρεαλιστικό λόγο ζητάμε την ασφάλιση των ασκούμενων να πληρώνεται από τον δικηγόρο. Η πληρωμή αυτή για να λειτουργήσει και να γίνει αποδεκτή από τους δικηγορικούς συλλόγους θα πρέπει να δοθεί ένα συγκεκριμένο κίνητρο, το οποίο θα είναι ότι η πληρωμή αυτή θα λειτουργεί ως τεκμήριο φοροελάφρυνσης για τους δικηγόρους.

Συνοψίζοντας πρέπει να πούμε πως κατανοούμε πως η οικονομική κρίση λειτουργεί σαν ντόμινο και δημιουργεί σε όλες τις κοινωνικές και οικονομικές τάξεις μια φοβία καθώς λειτουργεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Σκοπός μας είναι η αναδιανομή του πλούτου με τρόπο όμως δίκαιο και σταδιακό. Οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας δεν μπορούν να εξαλειφθούν από τη μια μέρα στην άλλη και η μόνη οδός για να γίνει αυτό είναι αυτή της συνδιαμόρφωσης και συναπόφασης μεταξύ των κοινωνικών και οικονομικών ομάδων.

Αλλαγές πρέπει να γίνουν αλλά είναι επιτακτική η ανάγκη να πραγματοποιηθούν με τρόπο ώστε να καταδεικνύεται όχι μόνο μια αλλαγή στον ονομαστικό μισθό αλλά και μια αλλαγή φιλοσοφίας που χρειάζεται να υποστούμε. Δυστυχώς η κατεστημένη νοοτροπία που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία δεν ήρθε από παρθενογέννεση αλλά από ένα πολιτικό σύστημα το οποίο μέσα στην πορεία των χρόνων διαβρώθηκε και διεφθάρη . Η ώρα της αλλαγής θα έρθει μόνο αν καταλάβουμε ότι η αλλαγή είναι στα χέρια μας.

Το "δέκα" το καλό !

2010-04-19T06:33:00.000-07:00

Π.Α.Σ.Π. Τ.Ε.Ι. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ, Π.Α.Σ.Π. Τ.Ε.Ι. ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Αρχίζοντας, θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι η κατάργηση της «βάσης του 10» ήταν χρόνιο αίτημα της Π.Α.Σ.Π πανελλαδικά. Η Π.Α.Σ.Π για ακόμη μια φορά αποδεικνύει ότι παράγει πολιτική, προωθώντας στις τάξεις της τον ουσιαστικό διάλογο για την πλήρη αναδιάρθρωση της παιδείας.

Με την απόφαση της κατάργησης της «βάσης του 10» θεωρούμε υποχρέωσή μας να επισημάνουμε τη βαρύτητα αυτής της ενέργειας για τα περιφερειακά ΑΤΕΙ. Θεωρούμε ότι ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της κατάργησης της «βάσης του 10» είναι η αποκέντρωση και η ενίσχυση περιφερειακών τμημάτων ΑΤΕΙ, τα οποία απειλούνται με κλείσιμο διότι η ελληνική περιφέρεια μαστίζεται κυρίως από τη συσσώρευση φοιτητών σε μεγάλα αστικά κέντρα.

Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι η εποχή που διανύουμε είναι κρίσιμη οικονομικά για όλη τη χώρα και με την εξέλιξη αυτή θεωρούμε ότι θα ξαναδοθεί πνοή στην οικονομία της περιφέρειας. Έχοντας ως στόχο μας τη ριζική αναδιάρθρωση της παιδείας και όχι απλά ένα ''λίφτινγκ'' όπως προβάλλεται από πολλούς, απαιτούμε τη συνταγματική καθιέρωσή μας ως ΑΤΕΙ στην 6η θέση της βαθμίδας εκπαίδευσης.

Σε καμία περίπτωση δε θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για την κατοχύρωση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, η οποία επιθυμούμε να υλοποιηθεί ΑΜΕΣΑ και θεωρούμε πως δεν τίθεται προς διαπραγμάτευση η αναγνώριση στα ΚΕΣ των ισοδύναμων επαγγελματικών δικαιωμάτων με το ΑΤΕΙ.

Ακόμα ζητάμε την επανεξέταση και αναθεώρηση ορισμένων παραγράφων του νόμου πλαισίου και τον επαναπροσδιορισμό του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από την βάση. Σκοπός μας δεν είναι να μείνουμε μόνο σε αυτό το κείμενο, αλλά να δημιουργήσουμε ένα μηχανισμό πίεσης και επαγρύπνησης.

Γι' αυτό το λόγο προτείνουμε στην επικείμενη εθνική συνδιάσκεψη της Π.Α.Σ.Π να οριστεί μία ημέρα ανοιχτού διαλόγου χωρίς οργανωτικό χαρακτήρα και να ακουστούν οι προβληματισμοί για την παιδεία, ώστε να αποτυπωθούν επιτέλους σε πανελλαδικό επίπεδο οι θέσεις της Π.Α.Σ.Π.

Ο λόγος αυτής της κίνησης δεν είναι βέβαια να ''κερδίσει εντυπώσεις''. Αντίθετα, αποτελεί το εφαλτήριο για μια Π.Α.Σ.Π ενεργά μαχόμενη για όσα διαδραματίζονται καθημερινά στο χώρο της παιδείας, και όχι μια Π.Α.Σ.Π που απλά θα είναι παθητικός δέκτης και μέσο αναπαραγωγής των όσων συμβαίνουν. Είμαστε η γενιά της ανατροπής, θέλουμε και μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα στην παιδεία.

Τέλος, πιστεύουμε πως δεν θα πρέπει να υπάρξει αποπροσανατολισμός από τις διεκδικήσεις μας και θέλουμε να στείλουμε στην κυβέρνηση το μήνυμα ότι θα πρέπει να συνεχίσει την υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεών της στο χώρο της παιδείας.

Μερικές βασικές θέσεις της ΠΑΣΠ ΣΘΕ Σάμου για την Παιδεία και το Δημόσιο Πανεπιστήμιο

2010-04-19T03:38:00.000-07:00

Π.Α.Σ.Π. Σχολής Θετικών Επιστημών(Σάμου) Πανεπιστήμιο Αιγαίου

“Το όραμα και οι θέσεις μας για ένα δημόσιο,

δωρεάν, αυτοδιοίκητο και σύγχρονο

Πανεπιστήμιο, κέντρο παραγωγής και διάδοσης

επιστημονικής γνώσης, καινοτομίας και

αξιών...κέντρο ελεύθερου και δημοκρατικού

Διαλόγου, κέντρο ανάπτυξης της κριτικής σκέψης

και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών...”

Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα

Ο ρόλος των Α.Ε.Ι.

Θεωρούμε ότι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο οφείλει να είναι κέντρο παραγωγής και διάδοσης επιστημονικής γνώσης, καινοτομίας και αξιών,κέντρο ελεύθερου και δημοκρατικού Διαλόγου,κέντρο ανάπτυξης της κριτικής σκέψης και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών,προασπιστής της ελευθερίας και της ισότητας χωρίς κοινωνική και φυλετική διαστρωμάτωση,αρωγός έρευνας και προόδου, που θα παρέχει στους φοιτητές τα εφόδια ανάδειξής τους σε επιστήμονες ‐ κοινωνικά ενεργούς πολίτες ‐έτοιμους να συμβάλλουν «με λογισμό και μ’ όνειρο» στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας μας.

Δημόσιο ΔΩΡΕΑΝ Πανεπιστήμιο

Πάγια θέση μας αποτελεί ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο των λίγων ούτε ανάγκη των πολλών. Αποτελεί κατάκτηση και δικαίωμα όλων. Λέμε ΟΧΙ στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Θέλουμε μια εκπαίδευση που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τις κοινωνίας και όχι να υποτάσσεται σε επιταγές ιδιωτικών συμφερόντων. Η γνώση δε θα πρέπει να εξειδικεύεται και να τεμαχίζεται. Αντιθέτως, θα πρέπει να είναι πλουραλιστική, πολύπλευρη και να συμβαδίζει με την εποχή μας.

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Βασική θέση της Π.Α.Σ.Π. είναι ότι στο ξεκίνημα του νέου αιώνα η γνώση αποτελεί την κινητήρια δύναμη μιας καλώς εννοούμενης σύγχρονης κοινωνίας.

Η παιδεία αποτελεί σήμερα τον βασικό φορέα οικονομικής πολιτισμικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Η διάδοση της γνώσης είναι το διαβατήριο προς την ευημερία μιας κοινωνίας , με αποτέλεσμα ένα σύγχρονο κράτος και ένα σύγχρονο Δημοκρατικό πολίτευμα να στηρίζεται τελικά στο επίπεδο μόρφωσης του λαού.

Η θεωρητική μας προσέγγιση για το πως αντιμετωπίζουμε την γνώση απορρέει από τις βασικές μας αρχές , η παιδεία αποτελούσε ανέκαθεν για μας και πόσο μάλλον σήμερα στην εποχή της πληροφορίας, το ύψιστο κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να προσφέρεται από το κράτος δωρεάν. Για μας το ελεύθερο και χωρίς περιορισμούς δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό Δημοκρατίας , Ισότητας , και Κοινωνικής Δικαιοσύνης.

Δεν αντιμετωπίζουμε την εκπαίδευση ως προϊόν που λειτουργεί στα πλαίσια του ανταγωνισμού της ελεύθερης αγοράς. Δεν θα ανεχτούμε καμία εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου , ντόπιου ή ξένου στην εκπαιδευτική διαδικασία και στο πρόγραμμα σπουδών των πανεπιστημίων. Δεν θα επιτρέψουμε την αναπαραγωγή των ταξικών φραγμών στο χώρο του πανεπιστημίου , καθώς και την δημιουργία φοιτητών και συνεπώς εργαζομένων πολλαπλών ταχυτήτων , δεν ασπαζόμαστε λογικές εκπαίδευσης που παράγουν αναλώσιμο και απολύτως εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.

Για την Π.Α.Σ.Π. η κατάργηση του Ενιαίου Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το άνοιγμα αυτής στη ιδιωτική αγορά όχι μόνο δεν θα λύσει το πρόβλημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αλλά θα το εντείνει σε συνδυασμό και με την ήδη εντέχνως υποκινούμενη υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων .

Πιστεύουμε πως η τωρινή απογοητευτική κατάσταση της τριτοβάθμιας

εκπαίδευσης δεν είναι τυχαία , αλλά είναι προϊόν συγκεκριμένης νεοφιλεύθερης πολιτικής που σαν σκοπό έχει την υποβάθμιση του συστήματος και την έλευση εν συνεχεία του ιδιωτικού πανεπιστημίου ως μοναδική λύση. Τελικός πολιτικός και κοινωνικός μας στόχος είναι η προάσπιση και επέκταση του Ενιαίου Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και σ’αυτό είμαστε αδιαπραγμάτευτοι .

Όλοι μας οι αγώνες γίνονται κάτω από το πρίσμα της ενίσχυσης και της

ανάπτυξης του δημοσίου πανεπιστημίου , της εξασφάλισης της ποιότητας της

παρεχόμενης γνώσης και της βελτιστοποίησης της λειτουργίας του , με σκοπό την παραγωγή ολοκληρωμένων επιστημόνων , την προαγωγή της επιστημονικής γνώσης και φυσικά την μέγιστη δυνατή κάλυψη της αυξημένης ζήτησης για τριτοβάθμια εκπαίδευση .

Μέσα από το μαζικό φοιτητικό κίνημα καθώς και μέσω των οργάνων συνδιοίκησης παλεύουμε καθημερινά για ένα σύγχρονο δημόσιο πανεπιστήμιο

πλήρως χρηματοδοτούμενο από κρατικούς πόρους και απορρίπτουμε κάθε ημμίμετρη λύση ιδιωτικής ή οποιουδήποτε άλλου μορφώματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Αξιολόγηση

Η Θέσπιση πλαισίου αξιολόγησης της εκπαιδευτικής λειτουργίας των Ιδρυμάτων/Τμημάτων τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και σε εξωτερικό είναι

αναγκαία και θεμιτή. Σε εσωτερικό επίπεδο από επιτροπή που θα ορίζεται από τη Γ.Σ. Τμήματος με τη συμμετοχή και φοιτητών και σε επίπεδο πανεπιστημίου από τη Σύγκλητο επίσης με τη συμμετοχή των φοιτητών. Σε επίπεδο εθνικό από Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή. Τα κριτήρια αξιολόγησης τόσο στο επίπεδο του τμήματος, του πανεπιστημίου όσο και στο εθνικό πρέπει να προάγουν την ποιότητα στην εκπαιδευτική λειτουργία, στην υλικοτεχνική υποδομή και στο συνεργατικό αποτέλεσμα φοιτητών και καθηγητών.

Απαραίτητες προϋποθέσεις για εμάς είναι το αποτέλεσμα της αξιολόγησης να μην οδηγεί σε σειρά κατάταξης των πανεπιστημίων/τμημάτων (επομένως και των πτυχίων) αλλά σε αναβάθμιση των ιδρυμάτων/ Τμημάτων/ Τομέων που αντιμετωπίζουν οικονομικά και υλικοτεχνικά προβλήματα αλλά και σε πειθαρχικές κυρώσεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό το οποίο δεν προσφέρει στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, στην ανάδειξη των θετικών δράσεων εκπαιδευτικού προσωπικού και ιδρυμάτων/ τμημάτων/ τομέων, στην ορθολογική ιεράρχηση των αναγκών της Παιδείας και στη χάραξη μιας ορθολογικής πολιτικής για τα ιδρύματα και από τα ιδρύματα.

Απαιτούμε θεσμοθέτηση της αξιολόγησης του έργου των Πανεπιστημίων κοινωνική λογοδοσία ‐ με καλά ορισμένους και διαφανείς κανόνες και φοιτητική συμμετοχή, και ταυτόχρονα ανάληψη ρητής δέσμευσης της πολιτείας να ενισχύσει οικονομικά και να απελευθερώσει θεσμικά τα Δημόσια Πανεπιστήμια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα αναδειχθούν από την αξιολόγηση.

Πανεπιστημιακά Συγγράμματα

Το ζήτημα των Πανεπιστημιακών Συγγραμμάτων είναι ίσως από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν το Πανεπιστήμιο, το φοιτητή και την

πολιτεία. Τα συγγράμματα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Θέση μας είναι το ανυποχώρητο αξίωμα της διατήρησης του δωρεάν και δημοσίου χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης και ως εκ τούτου, ανυποχώρητη και αξιωματική είναι η θέση μας για τη διανομή δωρεάν συγγραμμάτων.

Οι προτάσεις μας:

1. Η χορήγηση δωρεάν συγγραμμάτων αποτελεί βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

2. Για την καλύτερη, οικονομικότερη και ταχύτερη απόκτηση των συγγραμμάτων, αλλά και για την απεξάρτηση της διαδικασίας παραγωγής και διανομής τους από αλλότρια προς το Πανεπιστήμιο οικονομικά συμφέροντα, θα πρέπει να ενταθεί η ανάπτυξη Πανεπιστημιακών Εκδοτικών Οίκων και Τυπογραφείων. Συγχρόνως, η παροχή ενός και μόνο συγγράμματος αλλοιώνει την όποια προσπάθεια για πολύπλευρη προσέγγιση και δημιουργεί μεγάλα και ουσιαστικά προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία.Για εμάς ένα σύγγραμμα δεν φτάνει να καλύψει ένα γνωστικό αντικείμενο,ως λύση προτείνουμε την διανομή ενός τουλάχιστον έντυπου συγγράμματος αλλά και

ταυτόχρονα

3. Την Ανάπτυξη Διαδικτυακών Βιβλιοθηκών όπου οι φοιτητές θα μπορούν να

έχουν άμεση πρόσβαση σε‐αρκετά‐ηλεκτρονικά συγγράμματα για να καλύψουν το αντικείμενο του εκάστοτε μαθήματος και να έχουν πρόσβαση σε μια δωρεάν κοιτίδα γνώσης που θα διευρύνει τους ορίζοντες και τις δυνατότητές τους.

Δωρεάν συγγράμματα για κάθε φοιτητή σε όλα τα μαθήματα.

Για εμάς η Γνώση είναι δύναμη,όχι αδυναμία...

Θέσεις Π.Α.Σ.Π. Σ.Θ.Ε

Οι θέσεις μας για την Παιδεία,το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και την Σχολή Θετικών Επιστημών

Παιδεία

• Στηρίζουμε και απαιτούμε δημόσιο, δωρεάν και σύγχρονο Πανεπιστήμιο, κέντρο παραγωγής και διάδοσης επιστημονικής γνώσης, καινοτομίας και αξιών, που θα παρέχει στους φοιτητές τα εφόδια ανάδειξής τους σε επιστήμονες ‐ κοινωνικά ενεργούς πολίτες ‐ έτοιμους να συμβάλλουν «με λογισμό και μ’ όνειρο» στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας μας.

• Αγωνιζόμαστε, σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της ακαδημαϊκής μας κοινότητας, για ένα Δημόσιο Πανεπιστήμιο, κέντρο ελεύθερου και δημοκρατικού Διαλόγου, κέντρο ανάπτυξης της κριτικής σκέψης και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, χωρίς αντιδημοκρατικές εκδηλώσεις αυταρχισμού και βίας στο εσωτερικό του, από όπου αυτές και αν προέρχονται.

• Ναι στην πλήρη αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων, σύμφωνα με όσα προβλέπει το κυρίαρχο άρθρο16 του Συντάγματος.

• Απόσυρση του Νέου Νόμου Πλαίσιου,προσωρινή επαναφορά του προηγούμενου και άμεση εκκίνηση διαδικασιών για σύνταξη ενός νέου,με κυρίαρχο συντάκτη την ακαδημαϊκή κοινότητα.

• Δωρεάν συγγράμματα για κάθε φοιτητή σε όλα τα μαθήματα και ανάπτυξη διαδικτυακών βιβλιοθηκών.

• Δωρεάν προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών με διαφανείς διαδικασίες αξιολόγησης.

• Θεσμοθέτηση της αξιολόγησης του έργου των Πανεπιστημίων – κοινωνική λογοδοσία ‐ με καλά ορισμένους και διαφανείς κανόνες και φοιτητική συμμετοχή, και ταυτόχρονα ανάληψη ρητής δέσμευσης της πολιτείας να ενισχύσει οικονομικά και να απελευθερώσει θεσμικά τα Δημόσια Πανεπιστήμια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα αναδειχθούν από την αξιολόγηση. Όχι αξιολόγηση για την αξιολόγηση!

• Αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για την Παιδεία και την Έρευνα, τουλάχιστον σε ποσοστά 5%

και 2% αντίστοιχα, και κοινό θεσμικό πλαίσιο και στρατηγική για την εκπαίδευση και την έρευνα.

• Διεκδικούμε την 1:1 εκπροσώπηση στα όργανα διοίκησης.

• Όχι στην ίδρυση ιδιωτικών και μη κρατικών Πανεπιστημίων.

• Όχι στην εξίσωση των τρίχρονων bachelor με τα πτυχία των ελληνικών Πανεπιστημίων.

• Όχι στο Νόμο της Κυβέρνησης για την αξιολόγηση.

• Όχι στον νόμο για τα Ι.Δ.Β.Ε.

• Όχι στην εφαρμογή του ανωτάτου ορίου φοίτησης.

Η πρόοδος και η αναβάθμιση του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου

μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί με την ουσιαστική χρηματοδότηση του γιαεκπαίδευση και έρευνα και με την αφοσίωση όλων των φορέων του.

Φοιτητική Μέριμνα

• Ολική και ποιοτική δωρεάν σίτιση και στέγαση.

• Αποκλειστική διαχείριση των φοιτητικών κατοικιών από όργανα του Πανεπιστημίου και σημαντική συμμετοχή φοιτητών σε αυτά.

• Άμεση και ουσιαστική λειτουργία των επιτροπών των φοιτητών για θέματα σίτισης και στέγασης.

• Εφαρμογή των κανόνων υγιεινής και τακτικός εσωτερικός έλεγχος.

• Εικοσιτετράωρη λειτουργία των εργαστηρίων με την χρήση smart card.

• Αύξηση των ορών εξυπηρέτησης της Γραμματείας του Τμήματος.

• Αύξηση των ωρών λειτουργίας της βιβλιοθήκης.

• Αύξηση των αστικών δρομολογίων,ιδιαίτερα τις ώρες αιχμής.

• Τακτική συγκοινωνία με το αεροδρόμιο.

Δεν υπάρχει αλλαγή χωρίς αγώνα...

Δεν υπάρχει αγώνας χωρίς πίστη,χωρίς πολιτική και ηθική συνέπεια, χωρίς κόστος και χωρίς αρχές...

ΠΑΣΠ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

2010-04-17T09:41:00.000-07:00

Κωνσταντίνος Τσουράπας , ΠΑΣΠ ΗΜΜΥ ΑΠΘ

Η εισαγωγή νέων τεχνολογιών και του Διαδικτύου στο παγκόσμιο γίγνεσθαι έφερε σημαντικές αλλαγές στη ζωή μας τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Η ζωή μας στο σύνολο της περιστρέφεται γύρω από τη διαχείριση αυτών. Νέοι τρόποι οργάνωσης της ζωής, επικοινωνίας, πρόσβασης στη γνώση, παραγωγής. Η καθημερινότητά μας πια είναι αναπόσπαστο κομμάτι των νέων τεχνολογιών και ο ρόλος κάθε προοδευτικού ανθρώπου σε αυτές πρέπει και μπορεί να ειναι πρωταγωνιστικός.Καθε επιστημόνας μπορεί να αξιοποιήσει στο τομέα του τις νέες τεχνολογίες παρέχοντας ουσιαστική βελτίωση του βιωτικού επιπέδου και δίνοντας πρωτοφανή ώθηση στην ανάπτυξη της χώρας μας.

Οι νέες τεχνολογίες μπορούν να συνεισφέρουν στην ποιοτική βελτίωση και στον επαναπροσανατολισμό της διαδικασίας της μάθησης αλλά και της έρευνας. Καινοτόμες μορφές διδασκαλίας μπορούν να ενταχθούν στην παιδεία. Η έρευνα είναι η πιο σοβαρή διαδικασία για την εξέλιξη μας, άρα η χρηματοδότησή της θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα κάθε σολιαστικής κυβέρνησης. Καθώς βασικότερος επιστημονικός συνεργάτης της πολιτείας είναι τα Πανεπιστήμια, χρέος μίας κυβέρνησης υποστηρικτή των νέων τεχνολογιών είναι η γενναία αύξηση της χρηματοδότησης τους. Αποτέλεσμα μίας τέτοιας ενέργειας θα ειναι η βελτίωση της έρευνας που παράγεται στα ιδρύματα, της οποίας τα αποτελέσματα θα αξιοποιούνται προς όφελος ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου. Ταυτόχρονα οι επιστήμονες που θα αποφοιτούν από ένα σύγχρονο και επαρκώς χρηματοδοτούμενο Πανεπιστήμιο θα είναι εκπαιδευμένοι με νέες τεχνολογίες γεγονός που θα τους καθιστά ανταγωνιστικούς στην παγκόσμια αγορά εργασίας.

Οι νέες τεχνολογίες στην εποχή μας και η εφαρμογή αυτών στο σύνολο της παραγωγικής διαδικασίας έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του ρυθμού παραγωγής αγαθών, την εισαγωγή καινοτομιών στο επίπεδο των προϊόντων και της παραγωγής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ταυτόχρονη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων αλλά και τη μείωση του κόστους παραγωγής. Σε καθημερινή βάση νέα βελτιωμένα προϊόντα βγαίνουν στην αγορά στην υπηρεσία του ανθρώπου. Όμως, οι νέες τεχνολογίες έχουν φέρει και ένα νέο καθεστώς απασχόλησης στην αγορά εργασίας. Πρέπει να διαφυλάξουμε την ανθρώπινη εργασία με βασικό πρόσταγμα ότι οι μηχανές τίθενται στην υπηρεσία του ανθρώπου αλλά δεν τον αντικαθιστούν. Ως μέλη μιας αριστερής παράταξης πρέπει να πιέσουμε την πολιτεία να προστατέψει τους εργαζόμενους με ένα νομικό πλαίσιο από την κατάχρηση της τεχνολογίας και να χρησιμοποιήσει τις νέες δυνατότητες προκειμένου να επιτευχθεί εκσυγχρονισμός της παραγωγής με ταυτόχρονη τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Η εξέλιξη όμως δεν ωφελεί αν γίνεται σε βάρος του περιβάλλοντος. Ειδικά στην εποχή μας με την κλιματολογική αλλαγή και την αλόγιστη ρύπανση να απειλούν τον πλανήτη με καταστροφή κανείς προοδευτικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν επιτρέπεται να αδιαφορεί. Οι νέες τεχνολογίες έχουν επιφέρει τεράστια πρόοδο και στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η τεχνογνωσία και οι νέες μέθοδοι αποτελούν χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση της πρασινης ανάπτυξης και την αντιμετώπιση άλυτων μέχρι σήμερα οικολογικών προβλημάτων. Ταυτόχρονα οι εναλλακτικές ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές δεν επιβαρύνουν καθόλου το περιβάλλον ενώ μπορούν να χαρίσουν στην χώρα μας απόλυτη ενεργειακή ανεξαρτησία. Έτσι ηλεκτρολόγοι και μηχανολόγοι μηχανικοί μπορούν να μας απαλλάξουν από την μόλυνση και τους ρύπους αξιόποιωντας απλά την τεράστια ηλιακή και αιολική ενέργεια μετατρέποντας την Ελλάδα σε ενεργειακό κολοσσό.

Όσο αναφορά το Διαδίκτυο, έχει επιφέρει ριζικές αλλαγές στην επικοινωνία και στην διάδοση της γνώσης. Νέοι, κατά κύριο λόγο, από κάθε γωνιά της γης, έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν το μεταξύ τους διάλογο. Άνθρωποι με διαφορετική αντίληψη, παιδεία, κουλτούρα, ήθη και έθιμα, πατρίδα και θρησκεία, ανεξαρτήτως χρώματος και κοινωνικής θέσης μπορούν ισότιμα να έρθουν σε επαφή και να ανταλλάξουν απόψεις επί παντός επιστητού. Το σύνολο των χρηστών του Διαδικτύου έχει άμεση πρόσβαση στη γνώση και την ελεύθερη έκφραση. Θέλω να πιστεύω πως για όλα τα μέλη της ΠΑΣΠ το Διαδίκτυο αποτελεί εργαλείο επικοινωνίας, συνδιάσκεψης και ενημέρωσης. Είναι ένα μέσο άσκησης πολιτικής και άσκησης Δημοκρατίας. Μέσω αυτού παράγουμε πολιτικό λόγο. Δεν αντικαθιστά την άμεση επικοινωνία και πάνω από όλα το αντιμετωπίζουμε ως Δημόσιο Αγαθό και είναι το μόνο ίσως μέσο μαζικής, ελεύθερης, ισότιμης και ισόνομης επικοινωνίας, ελεύθερης και δημοκρατικής έκφρασης. Επίσης η ευρεία διάδοση του διαδικτύου παρέχει ένα φτηνό και αποτελεσματικό μέσο στην Ελλάδα για να προβάλλει την ιστορία τον πολιτισμό και τον τουρισμό μας.

Η ορθή διαχείριση του Διαδικτύου με επίκεντρο τον άνθρωπο, εξυπηρετεί την εξέλιξη των ατομικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου με δεδομένο συλλογικό αντίκτυπο. Οι νέες τεχνολογίες πρέπει να έχουν επίκεντρο τον άνθρωπο και να μην κατευθύνονται από την κερδοσκοπία και τις μονοπωλιακές πρακτικές. Το κράτος οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες και να τους εκπαιδεύσει στην σωστή χρήση των νέων τεχνολογιών, να τους ενημερώσει για όλους τους κινδύνους. Να τους δώσει όλα τα απαραίτητα εφόδια για να προσαρμοστούν στην επερχόμενη κοινωνία της πληροφορίας, μια κοινωνία ελεύθερη χωρίς στεγανά και διακρίσεις, κοινωνία ίσων ευκαιριών όπου όλοι έχουν ισότιμη πρόσβαση στη γνώση και την ενημέρωση. Πρέπει να διασφαλιστούν τα προσωπικά δεδομένα, το απόρρητο της επικοινωνίας, η ελευθερία έκφρασης, η ισότητα όλων των πολιτών ανεξαρτήτως γεωγραφικής περιοχής και να καταδικάζεται κάθε προσπάθεια κατακράτησης προσωπικών δεδομένων ως κίνηση επιπόλαιη και επισφαλής για της δημοκρατικές μας ελευθερίες.

Παράλληλα οι νέες τεχνολογίες μπορούν να αξιοποιηθούν προκειμένου να διευκολυνθεί η καθημερινότητα του κάθε πολίτη ειδικά στις συνδιαλλαγές του με το κράτος. Πρωτεύον βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η χρησιμοποίηση του διαδικτύου στο δημόσιο τομέα και σε όλες τις υπηρεσίες. Ένα τέτοιο εγχείρημα θα καταπολεμήσει την γραφειοκρατία και θα οδηγήσει σε μία νέα πτυχή της δημοκρατίας την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Κάθε Έλληνας πολίτης θα έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί ως επιθυμεί κάτω από ένα καθεστώς άμεσης Δημοκρατίας που αποτελεί το στόχο κάθε ανθρώπου συμμετοχικού, δραστήριου, πρωτοπόρου. Παράλληλα η χρήση του Ελεύθερου Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα σε όλο το δημόσιο μειώνει στο ελάχιστο το κόστος, ενώ προωθεί την ελευθερία της έκφρασης στον κόσμο των υπολογιστών.

Επομένως η νέα γενιά της πατρίδας μας και ειδικά τα μέλη μιας αριστερής προοδευτικής παράταξης δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν τα νέα δεδομένα με προκαταλήψεις. Γνωρίζουμε ότι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μας δίνονται με την έλευση των νέων τεχνολογιών και την ορθή χρήση τους θα βοηθήσει σημαντικά τη ζωή μας. Στόχος μας είναι η περαιτέρω ανάπτυξης τους με κάθε τρόπο. Οι νέες τεχνολογίες με κατάλληλη αξιοποίηση θα μπορούν να αποβούν εξαιρετικά χρήσιμες στην κοινωνία και να αποτελέσουν έναν πολυτιμο σύμμαχο για όλους μας.

Πρόταση για Ανανέωση Γραφείου πόλης και Διεξαγωγή Ολομέλειας ΠΑΣΠ Θεσσαλονίκης

2010-04-17T09:34:00.000-07:00

Όραμα χιλιάδων προοδευτικών φοιτητών-μελών της ΠΑΣΠ αποτέλεσε η αυτόνομη λειτουργία της ΠΑΣΠ, με τα δικά της αυτόνομα όργανα και πολιτικές. Αρχή αυτής της προσπάθειας υπήρξε η Συνδιάσκεψη της οργάνωσης καθώς και η ανάδειξη της Συντονιστικής Γραμματείας ΑΕΙ & ΤΕΙ σε συνδυασμό με την εκλογή των κατά τόπους Γραφείων Πόλης.

Δυστυχώς για όσους πιστέψαμε σε αυτό το όραμα οι άνθρωποι που κλήθηκαν να το υπηρετήσουν αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και σε εθνικό αλλά και ειδικά για μας στο τοπικό επίπεδο της ΠΑΣΠ Θεσσαλονίκης. Σημαντική βοήθεια προς σ’αυτή την κατεύθυνση έπαιξε σίγουρα και η πολιτική αλλά και τυπική απαξίωση ενός Καταστατικού λειτουργίας που ψηφίστηκε από λίγους ξημερώματα, και εφαρμόστηκε από ακόμη λιγότερους.

Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και η εκλογή του Γραφείου Πόλης της ΠΑΣΠ Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο του 2008 μετά από 5 ολόκληρα χρόνια, δυστυχώς όμως με αποτελέσματα αντιστρόφως ανάλογα των χρόνων που χρειάστηκαν για την επανάληψή τους.

Από την επομένη της εκλογής τους το μόνο που έκαναν, ήταν να αθετούν τις προεκλογικές τους εξαγγελίες και όσα ευαγγελίζονταν προς «άγραν ψήφων», με σκοπό να χειραγωγήσουν την οργάνωση και να εντάξουν τη λειτουργία της στην εξυπηρέτηση προσωπικών στρατηγικών. Αποκορύφωμα υπήρξε η διετής άρνησή τους για τη διεξαγωγή πανθεσσαλονίκειας ολομέλειας αλλά και τη διενέργεια εσωκομματικών εκλογών με τη λήξη της καταστατικής θητείας του οργάνου.

Ακόμη και σε όσες περιπτώσεις υπήρξαν διενέξεις μεταξύ μελών της παράταξής μας για ζητήματα αυθαίρετων εκλογικών διαδικασιών σε επίπεδο Σχολής, ο Γραμματέας και η «πλειοψηφία» της ΠΑΣΠ ΑΕΙ Θεσσαλονίκης ερμήνευε το καταστατικό κατά το δοκούν και ανάλογα με τα μικρο-εσωκομματικά του συμφέροντα.

Δυστυχώς όμως γι αυτούς, κι ευτυχώς για όλους τους υγιώς σκεπτόμενους ΠΑΣΠίτες αυτή η κατάσταση δεν είναι πλέον ανεκτή από κανέναν και πολύ περισσότερο από τα απλά μέλη της Π.Α.Σ.Π. Είναι οι άνθρωποι που, κόντρα στη λογική της «προβατοποίησης» στην οποία αρέσκονται ορισμένοι, λειτουργούν την οργάνωση και αντιλαμβάνονται πλήρως ποιος είναι ο ρόλος του Γραμματέα και του Γραφείου πόλης.

Κι ο ρόλος αυτός δεν είναι η εξυπηρέτηση των μικροκομματικών - προσωπικών στρατηγικών, ούτε η δημιουργία της εντύπωσης πως επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας με την ανοχή του Γραμματέα και βεβαίως δεν είναι η, με κάθε τρόπο, διατήρηση των διαφόρων κομματικών θέσεων. Κι αυτό γιατί η διαχείριση εξ αποστάσεως και από πρώην φοιτητές δε μπορεί και δεν είναι ούτε λειτουργική ούτε πολύ περισσότερο πολιτικά και ηθικά ανεκτή. Η ΠΑΣΠ είναι μια μεγάλη Δημοκρατική παράταξη, που διαχρονικά έχει προσφέρει πολλά στο φοιτητικό κίνημα, και τα απλά μέλη και οι φίλοι της δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τη χρησιμοποιήσει σαν ένα απλό στρατιωτάκι στην σκακιέρα των όποιων προσωπικών-κοντόφθαλμων στρατηγικών.

Η βάση της οργάνωσης οραματίζεται μια Π.Α.Σ.Π. που θα είναι πρότυπο και σημείο αναφοράς και για τις υπόλοιπες παρατάξεις και το φοιτητικό κίνημα συνολικά όσον αφορά την εσωκομματική τους λειτουργία. Συγκεκριμένα η διαφορετική άποψη θα είναι το ζητούμενο και όχι λόγος περιθωριοποίησης. Μια παράταξη που θα έχει κατακτήσει την πολιτική ωριμότητα να συνθέτει απόψεις, μια παράταξη που θα αξιολογεί τα μέλη και στελέχη της με βάση τη δράση και τις απόψεις τους και όχι τις προτιμήσεις τους στις εκλογικές διαδικασίες, μια παράταξη που όχι μόνο θα αποδέχεται αλλά και θα ενθαρρύνει καθώς και θα επιβραβεύει τον προβληματισμό, την δημιουργική αμφισβήτηση και τις «ανατρεπτικές απόψεις και προτάσεις». Πάντα όμως μέσα στα πλαίσια του καταστατικού και της πολιτικής της οριοθέτησης.

Ταυτόχρονα οραματιζόμαστε και μια παράταξη οργανωτικά ισχυρή που θα μπορεί να έχει ισχυρό παρεμβατικό λόγο στα κέντρα λήψης αποφάσεων και δε θα λογίζεται ως αμελητέα ποσότητα. Και σε αυτόν ακριβώς τον τομέα η λειτουργία του Γραφείου πόλης θα πρέπει να αποτελεί ενισχυτικό και όχι ανασταλτικό παράγοντα.

Μέσα στα πλαίσια του καταστατικού της Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίων προβλέπονται, μεταξύ άλλων, τακτικές ολομέλειες σε κάθε οργάνωση καθώς και όπως προαναφέρθηκε και ετήσια ανανέωση των εκλεγμένων οργάνων της.

Θεωρούμε λοιπόν, αυτονόητη την παρέμβαση της 19μελούς Συντονιστικής Γραμματείας Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. και προσωπικά του Γραμματέα της Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίων Μιχάλη Νικηφόρου προς την κατεύθυνση της πλήρους εφαρμογής του καταστατικού στην οργάνωσή μας.

Στην κατεύθυνση αυτή προτείνουμε τη διεξαγωγή δύο ολομελειών της Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης, μια πριν από τις επερχόμενες φοιτητικές εκλογές, η οποία θα ενισχύσει τη δυναμική όλων των οργανώσεων της πόλης και θα θέσει την κεντρική πολιτική ατζέντα που θα ακολουθηθεί. Και άλλη μια αμέσως μετά από τις φοιτητικές εκλογές με εκλογοαπολογιστικό χαρακτήρα, που παράλληλά θα προετοιμάσει το έδαφος για την όσο το δυνατόν πιο γρήγορη διενέργεια εσωκομματικών εκλογών για την ανάδειξη νέου Γραφείου πόλης.

Η ΠΑΣΠ που ονειρευόμαστε δεν μπορεί παρά να ακολουθεί έναν δρόμο. Το δρόμο της πρωτιάς! Και αυτό δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς πολιτική επάρκεια και με λογικές οργανωτικού καιροσκοπισμού. Ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε ένα βήμα μπροστά και να αφήσουμε πίσω τις παθογένειες του παρελθόντος και όσους τις εκπροσωπούν και σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο.

ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΘ

ΠΑΣΠ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΠΘ

ΠΑΣΠ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ & ΜΜΕ ΑΠΘ

ΠΑΣΠ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΠΘ

ΠΑΣΠ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Η Αναγκαιότητα των ημερών και η Π.Α.Σ.Π. στην πρώτη γραμμή του Αγώνα

2010-04-15T02:25:00.001-07:00

Προοδευτική Κίνηση Νέων Αριστερών

http://prokinea.blogspot.com

Σύντροφοι,

στην πορεία της Π.Α.Σ.Π. προς την 2η Εθνική Συνδιάσκεψη της, ένα χρόνο μετά την οργανωτική “επανίδρυση” της είναι πολλά εκείνα που πρέπει να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σε κάθε οργάνωση μας. Είναι ζητήματα τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά για την Π.Α.Σ.Π. που θέλουμε και την Π.Α.Σ.Π. που προστάζει τόσο η χρονική συγκυρία όσο και η ιστορικότητα μας.

Μια εποχή που τα πάντα κινούνται με ταχύτητες φωτός σε μια παγκοσμιοποίηση που μας φοβίζει και μας κάνει ακόμα ποιο απαθείς και αδρανείς. Μια εποχή που τα χαρακτηριστικά τις αλλάζουν συνεχώς. Η οικονομική κρίση, η κλιματική αλλαγή, η διατροφική κρίση είναι μόνο μερικά από τα κρίσιμα προβλήματα του κόσμου μας.

Πώς απαντάει το προοδευτικό κίνημα νέων είναι το Νο1 ζήτημα τόσο για την Νέα Γενιά, όσο και για την σπουδάζουσα Νεολαία μας. Πως απαντάει επιθετικά απέναντι σε όλα αυτά που τρομάζουν και τορπιλίζουν τα όνειρα μας είναι αυτό που οφείλει κάθε νέος σοσιαλιστής να αναζητήσει μέσα απο την συλλογικότητα του.

Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη ιδρύθηκε για να δίνει απαντήσεις και να αγωνίζεται για αυτές μέσα από το Φοιτητικό Κίνημα και τους Κοινωνικούς Αγώνες της νέας Γενιάς. Η παράταξη μας, ιδρύθηκε για να υπηρετήσει τις αρχές και τις αξίες της προοδευτικής αριστερής μας παράδοσης της 3ης του Σεπτέμβρη. Πέρασαν χρόνια από τότε και μέσα σε αυτά τα χρόνια πολλά άλλαξαν, με αποτέλεσμα και την μετατόπιση ακόμα και των ιδεών και αρχών της παράταξης μας.

Το σήμερα σύντροφοι δεν μπορεί να περιμένει, η γενιά μας δεν μπορεί να περιμένει, τα όνειρα μας δεν μπορούν να περιμένουν. Είναι η ώρα για νέα οράματα και νέους αγώνες, είναι η ώρα να κάνουμε αυτό που έλεγε και ένα παλιό μας σύνθημα “να γίνουμε καλύτεροι από τους προηγούμενους”.

Είναι η ώρα να κάνουμε την ουσιαστική και αναγκαία στροφή στην πολιτική μας φιλοσοφία και αντίληψη. Να κάνουμε την αναγκαία στροφή στο ίδιο το Φοιτητικό Κίνημα, να κάνουμε την αναγκαία στροφή στο νεολαιίστικο προοδευτικό κίνημα. Να κάνουμε την υπέρβαση οριοθετώντας μια γενιά που θα έχει το δικό της στίγμα. Δεν είμαστε η γενιά του 1-1-4, δεν είμαστε η γενιά του Πολυτεχνείου, δεν είμαστε η γενιά των καταλήψεων του 90, αλλά είμαστε η γενιά του Δεκέμβρη, είμαστε η γενιά της Κρίσης, είμαστε η γενιά που επέλεξαν να ζήσουμε χειρότερα από την προηγούμενη.

Είναι η ώρα να καθορίσουμε εμείς το στίγμα μας μέσα στις σχολές μας, μέσα στα Αμφιθέατρα μας, μέσα στα μονοπάτια των αγώνων μας.

Η 2η Συνδιάσκεψη της Π.Α.Σ.Π. δεν είναι ευκαιρία για “ανάληψη εξουσιών” αλλά ευκαιρία για ανάληψη πολιτικών ευθυνών και πολιτικών πρωτοβουλιών σε πανελλήνιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι η ευκαιρία να κάνουμε την υπέρβαση αφήνοντας μια για πάντα πίσω την μιζέρια και τα συντροφικά μαχαιρώματα. Αφήνοντας μια για πάντα πίσω την Κρίση, τον νεοφιλελευθερισμό και κάθε είδους συντήρηση εντός και εκτός των Ιδρυμάτων μας.

Αλλάζουμε την Π.Α.Σ.Π. μέσα από το άνοιγμα της Οργάνωσης σε κάθε επίπεδο πολιτικής δράσης. Αλλάζουμε την Π.Α.Σ.Π. μέσα από ένα νέο προοδευτικό όραμα για την νέα Αριστερά που δίνει αγώνες και διεκδικεί την καινοτομία, την Αριστεία, την ποιότητα, τον σεβασμό, την Διαφάνεια, την συμμετοχή. Μέσα από μια νέα Αριστερά που δεν περιχαρακώνει αλλά είναι ανοικτή στις προκλήσεις του σήμερα με σεβασμό και πίστη στις αρχές και αξίες της σοσιαλιστικής μας παράδοσης.

Ανοίγουμε Διάλογο, για να γίνουμε καλύτεροι, για να μάθουμε περισσότερα, για να γίνουμε χρήσιμοι με τους αγώνες μας στην ίδια μας την γενιά.

Προτάσεις για Οργανωτική & Πολιτική Ανασυγκρότηση

2010-04-13T13:44:00.000-07:00

ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΘ

Ενόψει της επικείμενης Δεύτερης Συνδιάσκεψης της ΠΑΣΠ σε λίγες εβδομάδες και μέσα στα πλαίσια ενός υγιούς οργανωτικού και πολιτικού Προσυνεδριακού Διαλόγου, θεωρούμε ουσιώδη και επιβεβλημένη την εκφορά συγκεκριμένων προτάσεων. ιδίως στη σημερινή κρίσιμη πολιτική συγκυρία για το φοιτητικό, εργατικό και κοινωνικό εν γένει Κίνημα.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις κατατίθενται με στόχο την πολιτική και οργανωτική αναδιάρθρωση της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ισχύουσα κοινωνικό-οικονομική κατάσταση της χώρας μας.

Πρώτος στόχος όπως αναφέρθηκε πρόσφατα, για την οργανωτική ανασυγκρότηση είναι η εκλογή του Γραμματέα ΠΑΣΠ ΑΕΙ από την βάση των ψηφοδελτίων των κατά τόπους ΠΑΣΠ ανά την Ελλάδα. Συγκεκριμένα αυτή η πρόταση είναι ένα σαφές βήμα προς την στροφή στη βάση της οργάνωσης, την ανάδειξη της πολιτικής, της αναδιαμόρφωσης, της συναπόφασης και της αμεσοδημοκρατίας. Μόνο με αυτή τη στροφή και την αλλαγή πολιτικής μπορούμε να δημιουργήσουμε μιαν υγιή προοδευτική και ριζοσπαστική ΠΑΣΠ, αυτή που όλοι ονειρευόμαστε.

Το βασικότερο σημείο της πρότασης εντοπίζεται στην αναγκαία πλειοψηφία που θα πρέπει να συγκεντρώσει ο κάθε υποψήφιος γραμματέας για να εκλεγεί(50+1%). Το συγκεκριμένο σημείο καθιστά την ΠΑΣΠ ΑΕΙ ένα όργανο που βασίζεται στην πλειοψηφία των μελών της, που αυτομάτως γίνεται λειτουργική και μεταμορφώνει το κεντρικό όργανο σε όργανο παραγωγής πολιτικών ιδεών και θέσεων.

Στο ίδιο μήκος κύματος αναφορικά με την εκλογή του Κεντρικού Συμβουλίου της ΠΑΣΠ ΑΕΙ ζητάμε να εκλέγεται κι αυτό από τη βάση της παράταξης σε ένα χώρο που θα έπρεπε να προβάλλεται σε όλες τις διαδικασίες η αμεσοδηκρατία είναι αυτονόητο ότι σύμφωνα με την αρχή της ισότητας της ψήφου θα πρέπει όλα τα μέλη της παράταξης να έχουν τη δυνατότητα να ψηφίζουν αυτόν/ήν που τους αντιπροσωπεύει, έτσι ώστε η κύρια δύναμη της ΠΑΣΠ, δηλαδή η βάση της, να είναι ισότιμη και στην πράξη. Αυτό θα βοηθήσει στο, να αποφύγουμε την ανάλωση σε κλειστές οργανωτικές διαδικασίες σύνεδρων, να γίνουν ανοιχτές, καθαρά πολιτικές καθώς και πιο αμεσοδημοκρατικές.

Όσον αφορά τη διαχείριση των οικονομικών από το κεντρικό όργανο της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και των κατά τόπους νομαρχιακών επιτροπών ζητάμε την αρχή ενός διαλόγου για τη δημιουργία τόσο μιας κεντρικής επιτροπής όσο και πολλών επιμέρους νομαρχιακών επιτροπών, οι οποίες θα είναι υπεύθυνες για την εποπτεία της οικονομικής διαχείρισης και την κατάθεση ισολογισμών όλων των παρατάξεων πανελλαδικά σύμφωνα με την αρχή της διαφάνειας.

Στο σκέλος της κατανομής του υλικού το οποίο είναι απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία της κάθε ΠΑΣΠ ανά σχολή ζητάμε την μη παραμέληση των περιφερειακών οργανώσεων ανά την Ελλάδα παράλληλα με τη παροχή βοήθειας από μέρους των οργανώσεων σε κεντρικές πόλεις.

Προφανώς και ως μια ριζοσπαστική, προοδευτική παράταξη δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε μόνο στο οργανωτικό σκέλος. Για αυτό το λόγο θέλουμε να εκθέσουμε και κάποιες προτάσεις για το πολιτικό σκέλος, οι οποίες πιστεύουμε ότι αποτελούν τη χρυσή τομή ανάμεσα σε πολιτικό και οργανωτικό κομμάτι.

Όσον αφορά το Κεντρικό Συμβούλιο της ΠΑΣΠ ΑΕΙ προτείνουμε τη διεξαγωγή τριών τακτικών ολομελειών με συγκεκριμένες θεματικές ενότητες, οι οποίες θα λαμβάνουν κάθε φορά χώρα σε διαφορετικές πόλεις με κύριο στόχο την αποκέντρωση. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι ευνόητο πως όταν το απαιτούν οι περιστάσεις θα πρέπει να συγκαλείται και έκτακτη ολομέλεια η οποία θα βγάζει συγκεκριμένες αποφάσεις σε συγκεκριμένα πολιτικά ζητήματα.

Παρακολουθώντας την πορεία του ανωτάτου οργάνου της ΠΑΣΠ ΑΕΙ πιστεύουμε ακράδαντα, ότι η αδράνεια υπερτερεί της δράσης. Προφανώς κάτι τέτοιο είναι ενάντια στα "πιστεύω" μας, καθώς η ΠΑΣΠ που ονειρευόμαστε θα έπρεπε να είναι εκτός από συνδικαλιστική παράταξη και χώρος κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού. Έτσι, προτείνουμε την τακτική διενέργεια πολιτικών εκδηλώσεων, κάτι το οποίο θα συμβάλει στο στόχο αυτό. Σε επίπεδο νομαρχιακών επιτροπών(γραφεία πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ) ισχύουν στο σκέλος των ολομελειών(τακτικών- έκτακτων) ακριβώς οι ίδιες προτάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω. Για την αποφυγή σύγχυσης που επικρατεί ανάμεσα στην κεντρική γραμμή της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και των επιμέρους οργανώσεων ανά πόλη, ζητάμε οι συγκροτημένες πολιτικές τοποθετήσεις σε θέματα επικαιρότητας των νομαρχιακών επιτροπών να συγκεντρώνονται στην εκτελεστική γραμματεία με στόχο την συνδιαμόρφωση μιας πανελλαδικής θέσης.

Τελειώνοντας, σε συνάρτηση με τα σύγχρονα κοινωνικό-οικονομικά προβλήματα που βιώνει η χώρα μας θα πρέπει κάθε ΠΑΣΠ να εντάξει ως βασικό πολιτικό της πρόταγμα τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ. Πάνω σε αυτή την πρόταση θέλουμε να προτείνουμε την πανελλαδική συνεργασία τμημάτων ομοειδούς αντικειμένου σπουδών, έτσι ώστε η πίεση που θα ασκείται από την φοιτητική και ακαδημαϊκή κοινότητα να είναι ισχυρή και αποτελεσματική.

12 +1 Προτάσεις για να αλλάξει το Πανεπιστήμιο τώρα!

2010-04-13T07:59:00.000-07:00

Προτάσεις για καλύτερη φοιτητική ζωή για όλους

Όραμα, συνέπεια, προοπτική

ΠΑΣΠ

Πανεπιστημίου Μακεδονίας

12 + 1 προτάσεις για να αλλάξει το Πανεπιστήμιο τώρα!

Η αναπαραγωγή προτάσεων που η υλοποίησή τους ανήκει στη σφαίρα του ιδεατού, αποκαλύπτει όχι απλά αδιαφορία και άγνοια της πραγματικότητας αλλά και έλλειψη σχεδιασμού και αποφασιστικότητας.

Η ΠΑΣΠ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας έχοντας απόλυτη συναίσθηση της ευθύνης που αναλαμβάνει εκπροσωπώντας τους φοιτητές παρουσιάζει μια σειρά από προτάσεις που μπορούν να υλοποιηθούν αύριο, αναβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα της ακαδημαϊκής ζωής και για τους φοιτητές αλλά και για όλα συνολικά τα μέλη της.

Χορήσηση ενημερωτικού Syllabus από όλους τους καθηγητές

η πρόταση

►

Χορήγηση ,κατά την πρώτη διδασκαλία, εντύπου με:

περίληψη των θεμάτων που καλύπτονται κατά τον κύκλο μαθημάτων
τρόπο επικοινωνίας με τον καθηγητή
τρόπο διεξαγωγής του μαθήματος
βαθμολογική και εξεταστική πολιτική που θα ακολουθείται
το χρονοδιάγραμμα ημερομηνιών προόδων και εργασιών που τυχόν θα υπάρξουν
ύλη
προτεινόμενα συγγράμματα

Δυνατότητα επανεξέτασης μαθημάτων

Δυνατότητας επανεξέτασης σε ορισμένα μαθήματα με σκοπό τη βελτίωση του βαθμού. Ο βαθμός θα κατοχυρώνεται μόνο αν είναι μεγαλύτερος από την πρώτη εξέταση.

Έγκαιρη διανομή συγγραμμάτων

Το γνωστό πρόβλημα της παραλαβής των συγγραμμάτων μετά από καιρό από την έναρξη των μαθημάτων οφείλεται στη μη έγκαιρη διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων κάθε τμήματος ώστε να αποφασισθεί η διανομή τους.

η λύση ► διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων των τμημάτων κατά τη λήξη της προηγούμενης ακαδημαϊκής χρονιάς με θέμα τη διανομή συγγραμμάτων της επόμενης ακαδημαϊκής χρονιάς

Έγκαιρη κατάρτιση του προγράμματος κάθε εξεταστικής περιόδου

η πρόταση ► τα προγράμματα των εξεταστικών περιόδων μπορούν να καταρτίζονται με την έναρξη των ακαδημαϊκών εξαμήνων

Τράπεζα Θεμάτων

η λύση ► δημιουργία τράπεζας θεμάτων για κάθε μάθημα στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου ώστε κάθε φοιτητής να μπορεί να εντατικοποιεί τη μελέτη του έχοντας όμως ως σημείο αναφοράς θέματα που έχουν εξεταστεί σε προηγούμενες εξεταστικές αλλά και ένα σύνολο γενικών ασκήσεων. Παρά την κριτική που μπορεί να ασκηθεί, είναι εφικτό και απόλυτα ορθολογικό, για τα πρακτικά κυρίως μαθήματα να υπάρχει σημείο αναφοράς, όπως π.χ. 500 ασκήσεις ή ακόμη 1000 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής αναλόγως πάντα με τη φύση του εξεταζόμενου μαθήματος

Λύσεις των Θεμάτων της Εξεταστικής

η λύση ► η ανακοίνωση και ανάρτηση των αποτελεσμάτων των θεμάτων της εξεταστικής αποτελεί τρόπο κατανόησης των μεθόδων που πρέπει να χρησιμοποιούνται αλλά και του τρόπου παρουσίασής τους στο γραπτό. Η τεχνική των εξετάσεων δεν διδάσκεται αλλά απαιτείται, γεγονός που συνιστά αδικία.

Κανονισμός εξετάσεων

Η αδυναμία κατανόησης υποχρεώσεων και δικαιωμάτων από εξεταστές και εξεταζόμενους

η λύση ► κατάρτιση κανονισμού εξετάσεων όπου θα ρυθμίζονται όλα τα ζητήματα που αφορούν τον τρόπο εξέτασης, τον τρόπο βαθμολόγησης, τη συμπεριφορά αλλά και ενδεχομένως τις ποινές, ώστε να πάψουν να υφίστανται φαινόμενα υπερβολών εκατέρωθεν. Όλοι μας – και καθηγητές και φοιτητές - έχουμε δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις

Ποσοστά Αποτυχίας

Το γνωστό πρόβλημα της τεράστιας αποτυχίας σε ορισμένα μαθήματα

η λύση ► εξετάσεις που θα εμφανίζουν εξωπραγματικά ποσοστά αποτυχίας (π.χ. άνω του 80%) θα υποχρεώνουν τον εξεταστή να συντάσσει έκθεση των λόγων της αποτυχίας και να παραπέμπει το ζήτημα στη Γενική Συνέλευση κάθε τμήματος το οποίο και θα λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις σχετικά με την επανάληψη ή όχι της εξέτασης

Πτυχιακή εξεταστική τον Ιανουάριο και τον Ιούνιο.

Η πτυχιακή εξεταστική του Ιανουαρίου και του Ιουνίου είναι ειδική ρύθμιση για όσους φοιτητές έχουν ολοκληρώσει τα 8 εξάμηνα σπουδών (βρίσκονται δηλαδή στο πτυχίο). Με την ειδική αυτή ρύθμιση οι επί πτυχίω φοιτητές δικαιούνται να εξετάζονται σε όσα μαθήματα επιθυμούν, όποια περίοδο επιθυμούν, (πχ μπορούν να δώσουν μάθημα χειμερινό σε εαρινή εξεταστική περίοδο)

Πάγια θέση της ΠΑΣΠ Πανεπιστημίου Μακεδονίας είναι η θεσμοθέτηση ειδικής ρύθμισης για τους επί πτυχίω φοιτητές καθώς θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη να έχουν τη δυνατότητα να δίνουν όσα μαθήματα οφείλουν σε οποιαδήποτε εξεταστική.

Απαλλακτικές εργασίες – χρηματοδότηση ερευνών από το Πανεπιστήμιο

Πολλές φορές οι φοιτητές καλούνται να εκπονήσουν έρευνες που προϋποθέτουν σημαντική δαπάνη (έξοδα ταξιδιών, διαμονής κ.α. ) και τη σύνταξη εργασιών που λαμβάνουν μέρος του συνολικού βαθμού

η λύση ► χρηματοδότηση των ερευνών από το Πανεπιστήμιο, θεσμοθέτηση των απαλλακτικών εργασιών ή θεσμοθέτηση των εργασιών με προαιρετικό – επικουρικό χαρακτήρα ( π.χ. 10 το γραπτό και 1 η εργασία – bonus ), θεσμοθέτηση (πιλοτικά) των προόδων σε ορισμένα μαθήματα, ενσωμάτωση σε κάθε εξέταση της φράσης « κάθε επιστημονικά τεκμηριωμένη λύση είναι αποδεκτή »

Αναβάθμιση του Γραφείου Διασύνδεσης

η πρόταση ► στελέχωση και αναβάθμιση του γραφείου διασύνδεσης ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε κάθε φοιτητή ή απόφοιτο του Πανεπιστημίου να αντιλαμβάνεται και να εκμεταλλεύεται όλες τις ευκαιρίες της αγοράς εργασίας.

Αύξηση των ορίων σίτισης

η λύση ► Προτείνουμε την ορθολογική αύξηση των ορίων δωρεάν σίτισης ως εξής:

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ	ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ
Ένα (1) παιδί	60.000 €
Δύο (2) παιδιά	65.000 €
Τρία (3) παιδιά	70.000 €
Τέσσερα (4) παιδιά & άνω	ανεξαρτήτως εισοδήματος
Για κάθε αδελφό φοιτητή A.E.I. - T.E.I., τα παραπάνω ποσά αυξάνονται κατά 5.000 €

Αξιολόγηση των καθηγητών από τους φοιτητές

η πρόταση ► πιλοτική εφαρμογή της αξιολόγησης των διδασκόντων με την εθελοντική συμμετοχή φοιτητών που θα υποχρεούνται να παρακολουθούν το 65-70% των μαθημάτων κάθε εξαμήνου. Την ευθύνη της αξιολόγησης θα αναλάβει η Πρυτανεία με ανεξάρτητη επιστημονική επιτροπή που θα ορίσει τις παραμέτρους, τα κριτήρια και τις μεθόδους αξιολόγησης

Όλα τα παραπάνω αποτελούν πολιτικές άμεσα υλοποιήσιμες με άμεσα ορατά αποτελέσματα για ένα Πανεπιστήμιο σύγχρονο, προοδευτικό μα πάνω απ’ όλα «φοιτητοκεντρικό»

ΠΑΣΠ Πανεπιστημίου Μακεδονίας

η δύναμη των φοιτητών

Πρόταση Διαλόγου για την Παιδεία

2010-04-13T07:47:00.000-07:00

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει ανοίξει και πάλι το θέμα της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων και της σύγκρισής των με τα σημερινά «δημόσια». Θύελλα αντιδράσεων και τόνοι μελάνης χύθηκαν από σύσσωμη την πανεπιστημιακή κοινότητα ώστε να δοθεί μια καθαρή απάντηση στο δίλημμα: « Δημόσιο ή Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο;».

Την ίδια στιγμή, «έξω από τα τείχη» των campus, η κοινωνία εξαντλημένη παρακολουθεί τις εξελίξεις στην ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση, μέσα από τα δελτία των 8, όπου πρώτη θέση καταλαμβάνουν καταλήψεις, πορείες, ανακοινώσεις της ΠΟΣΔΕΠ, κόντρες στα τηλεπαράθυρα ανάμεσα σε «αριστερούς» υπερασπιστές του ν.1268/82 και ευκαιριακούς υποστηρικτές της «άμεσης άρσης του ασύλου για να λυθούν όλα τα προβλήματα των ελληνικών ΑΕΙ&ΑΤΕΙ». Η αντίδραση προφανής. Από το ακίνδυνο «Φτάνει πια» μέχρι το άκρως επικίνδυνο «Ιδιωτικά τώρα να καθαρίσει ο τόπος»!! Όσο λοιπόν το δίλημμα παραμένει «Δημόσια Vs Ιδιωτικά» η πλάστιγγα όλο και θα γέρνει προς τα «δεξιά».

Λύση υπάρχει. Δε χρειάζεται τίποτα παραπάνω από το να δώσουμε στο δίλημμα την προοδευτική του διάσταση: «Θέλουμε ένα κρατικό ή ένα δημόσιο πανεπιστήμιο;». Εκ πρώτης όψεως οι έννοιες «κρατικό» και «δημόσιο» φαίνεται πως είναι ταυτόσημες και άρα το δίλημμα πλαστό, η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική…

Με αφορμή το νόμο-πλαίσιο του 1982, που έδωσε στο ελληνικό πανεπιστήμιο νέες δομές δημοκρατικής λειτουργίας μέσω της παρέμβασης των φοιτητών και του τέλους της καθηγητικής έδρας, το πανεπιστήμιο μετατράπηκε σε μια γιγαντιαία κρατική υπηρεσία. Οι περισσότεροι καθηγητές ανακαλύπτοντας τις αρνητικές πτυχές της μονιμότητας κατέληξαν σε δημοσίους υπαλλήλους ανώτερης βαθμίδας. Τα ίδια τα ιδρύματα εγκλωβισμένα στη γραφειοκρατία του υπουργείου Παιδείας, έφτασαν απλά να διεκπεραιώνουν διοικητικές πράξεις ενώ ταυτόχρονα έρευνα παράγεται μόνο απ λίγους που με προσωπικό μεράκι και οικονομικές θυσίες έκαναν το παραπάνω βήμα. Απέναντι σε όλα αυτά η κοινωνία ξεκομμένη από τα ιδρύματα παίζει απλά το ρόλο του χρηματοδότη, χωρίς να γνωρίζει από πουθενά που πηγαίνουν τα χρήματά της. Κλασσική δομή και λειτουργία νεοελληνικής δημόσιας υπηρεσίας. Κλασσικό ελληνικό κρατικό πανεπιστήμιο.

Η κατάσταση παρ’ότι είναι ζοφερή, είναι σίγουρα αναστρέψιμη! Μοναδική προϋπόθεση η διεκδίκηση του πραγματικά δημόσιου πανεπιστημίου μέσα από μικρές αλλά σημαντικές μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν στον εκσυγχρονισμό των δημοσίων ιδρυμάτων.

ΧΑΡΑΞΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Η οργάνωση, ο τρόπος λειτουργίας και η αποτελεσματικότητα του συστήματος εκπαίδευσης μιας χώρας, δεν είναι μια απλή υποχρέωση που η εκάστοτε κυβέρνηση καλείται να διεκπεραιώσει. Ο σχεδιασμός οφείλει να είναι μακροπρόθεσμος με βάση τις υπάρχουσες καταστάσεις αλλά και όσες αναμένεται να δημιουργηθούν στο μέλλον και σε κάθε περίπτωση δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετεί μικροπολιτικά οφέλη.

Η λογική που τέθηκε από την δεξιά κυβέρνηση της ΝΔ το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να προκαλέσει έντονο προβληματισμό για τον τρόπο που κάποιοι αντιλαμβάνονται τον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και της παιδείας γενικότερα. Η προσπάθεια της αναθεώρησης του άρθρου 16, που αποτέλεσε την ναυαρχίδα των αντιδραστικών επιλογών, μαζί με τον απονομιμοποιημένο από όλους τους φορείς νέο νόμο πλαίσιο ήταν τα πλέον τρανταχτά παραδείγματα για την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού Πανεπιστημίου και κατάργησης της αυτοτέλειάς του. Με αποσπασματικές διατάξεις που αντιμετώπιζαν τα όποια προβλήματα επιδερμικά, το υπουργείο έδινε την εντύπωση πως δεν μπορεί να κατανοήσει τις πραγματικές ανάγκες της παιδείας (πχ αύξηση της χρηματοδότησης) ή πως στην καλύτερη περίπτωση είναι αδιάφορο. Επιπλέον νομοσχέδια όπως αυτά της βάσης του 10, για τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά και τελικά των ΚΕΣ ανασύρονταν από τα συρτάρια όταν η εξυπηρέτηση συμφερόντων ήταν άμεση προτεραιότητα ή όταν έπρεπε να δημιουργηθεί τεχνητή αναταραχή για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη από τα διαρκή σκάνδαλα (υποκλοπές, απαγωγές πακιστανών, Βατοπαίδι και πολλά άλλα).

Φυσικά κυρίαρχο ρόλο σε όλες αυτές τις αλλαγές έπαιξε η λειτουργία του ΕΣΥΠ καθώς και η προκλητική στάση του προέδρου του κ. Βερέμη. Το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση, με την εξόφθαλμα εκδικητική λογική απέναντι στα ιδρύματα, όπως και αυτό της κατάργησης του ΔΙΚΑΤΣΑ ήταν από τις πρώτες προσπάθειες αποδόμησης της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας. Οι δήθεν διάλογοι που στήνονται κατά καιρούς από το υπουργείο στο μόνο που αποβλέπουν είναι η νομιμοποίηση που προσφέρει η συμμετοχή των διαφόρων φορέων στις προειλημμένες αποφάσεις της κυβέρνησης. Το ζήσαμε μια φορά με τον «διάλογο» για το νόμο πλαίσιο, θα το ζήσουμε και δεύτερη στο «διάλογο» για τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με τον τρόπο που πάει να στηθεί, παραπέμπει σε κομματική φιέστα όπου μαθητές, φοιτητές και ιδρύματα θα έχουν ρόλο κομπάρσου και οι όποιες αποφάσεις σε καμία περίπτωση δε θα είναι προϊόν συνδιαμόρφωσης αλλά εγκάθετης επιβολής δεξιών πολιτικών επιλογών.

Με βάση την ιστορία και την ιδεολογία της Π.Α.Σ.Π. όλα αυτά τα χρόνια υπερασπιζόμαστε σθεναρά την ανάγκη ύπαρξης Εθνικής Στρατηγικής για την Παιδεία ως αποτέλεσμα ενός γόνιμου διαλόγου με όλους τους φορείς πάνω στην βάση της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας. Όμως ένας τέτοιος διάλογος δεν θα πρέπει να γίνει πίσω από κλειστές πόρτες, με αποκλεισμούς πολιτικών χώρων και φορέων ούτε ορίζοντας καταληκτικές ημερομηνίες.

Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο για την Παιδεία που να δίνει ουσιαστικές λύσεις και προοπτικές και να μην εγκλωβίζεται σε κομματικά αδιέξοδα. Με βάση αυτή τη λογική ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη καταθέτουμε το παρόν, ως τη δική μας θεώρηση πάνω στο τόσο ταλαιπωρημένο ζήτημα της Παιδείας.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΚΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Το Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι σε σύνδεση με την κοινωνία και να αποτελεί μια παραγωγική δύναμη αυτής. Για να μπορέσει όμως να μετεξελιχθεί σε μια ισχυρή παραγωγική δύναμη θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από δύο πράγματα: οικονομική αυτοδυναμία και ακαδημαϊκή ανεξαρτησία.

Η οικονομική αυτοδυναμία:

Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς εννοούμε με τον όρο αυτό. Έτσι, οικονομική αυτοδυναμία είναι μια έννοια με την οποία το Πανεπιστήμιο αξιοποιώντας πόρους που το ίδιο κατέχει π.χ. ακίνητη περιουσία, ερευνητικές δραστηριότητες κ.τ.λ., συμμετέχει στην κάλυψη αναγκών του ιδίου, μη επιβαρύνοντας το κράτος και αναπτύσσοντας παράλληλα μια γενικότερη αναπτυξιακή δραστηριότητα.

Φυσικά εμείς, οι νέοι σοσιαλιστές, σε αντίθεση με την φιλελεύθερη άποψη και τον κύριο εκφραστή αυτής μέσα στο χώρο των Πανεπιστημίων δηλαδή την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ, δεν μιλάμε για πλήρη ανεξαρτητοποίηση του Πανεπιστημίου από το κράτος αφού για εμάς ο δημόσιος χαρακτήρας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι απαράβατος όρος.

Η οικονομική αυτοδυναμία λοιπόν, εξασφαλίζεται με:

Α) Τη θεσμοθέτηση πάγιου ελάχιστου ποσοστού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος που θα διατίθεται για την παιδεία. Θεωρούμε πως το ποσοστό του ΑΕΠ που διατίθεται για την παιδεία πρέπει να αυξηθεί άμεσα.

Β) Την αξιοποίηση των οικονομικών πόρων του ίδιου του Πανεπιστημίου και την επιχειρηματική δραστηριότητα που πρέπει αυτό να αναπτύξει όσον αφορά τη διαχείριση της περιουσίας του. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός ότι το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει την μεγαλύτερη περιουσία μετά την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία και παρ’ όλα αυτά το πρόβλημα κτιριακής υποδομής που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, είναι τεράστιο. Δε συμφωνούμε με ένα Πανεπιστήμιο – επιχειρηματία που υποβαθμίζει τη γνώση και την επιστημονική έρευνα στο βωμό του κέρδους. Διαφωνούμε πλήρως με τον έλεγχο της επιστημονικής έρευνας προς όφελος των εταιριών, αλλά δεν πρέπει το Πανεπιστήμιο να έχει τα μάτια του κλειστά στην αγορά εργασίας και στις εξελίξεις. Για το λόγο αυτό οφείλει να είναι συνδεδεμένο με την παραγωγική διαδικασία και οδηγεί την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Γ) Την διεξαγωγή ερευνητικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων που θα χρηματοδοτούνται από την αυτόνομη διαχείριση: των κρατικών κονδυλίων, των κονδυλίων από την αγορά εργασίας και από τους τοπικούς φορείς (δήμους, νομαρχίες, συνεταιρισμούς κ.α.) και τέλος των κοινοτικών κονδυλίων.

Δ) Το να μην χρησιμοποιείται η κρατική χρηματοδότηση εκβιαστικά ως προς τα ιδρύματα για την επιβολή των κυβερνητικών αλλαγών, όπως έγινε στην περίπτωση της κατάρτισης τετραετούς αναπτυξιακού πλάνου την οποία απαίτησε το Υπουργείο.

Για την διασφάλιση της διαφάνειας στην όλη διαχείριση των πόρων και τον ουσιαστικό έλεγχο αυτών των διαδικασιών, είναι επιτακτική ανάγκη η φοιτητική συμμετοχή στις Επιτροπές Ερευνών, καθώς και η δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου Αξιολόγησης.

Η ακαδημαϊκή ανεξαρτησία:

Έγκειται στη διαδικασία με την οποία όλες οι πανεπιστημιακές υποθέσεις βρίσκονται υπό την αρμοδιότητα των πανεπιστημιακών οργάνων και όχι υπό την αρμοδιότητα του κράτους και των φορέων του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα εξής:

Α) Κατάρτιση προγραμμάτων σπουδών αποκλειστικά και μόνο υπ’ ευθύνη των τμημάτων και υπό την αιγίδα της Συγκλήτου και την γνωμοδότηση (και μόνον αυτή) των σχετικών επαγγελματικών συλλόγων με τη πλήρη συμμετοχή τόσο της ακαδημαϊκής κοινότητας όσο και των φοιτητών.

Β) Παραχώρηση πλήρων αρμοδιοτήτων στα Πανεπιστήμια για την προκήρυξη και πλήρωση θέσεων προσωπικού, τόσο εκπαιδευτικού (ΔΕΠ) όσο και Διοικητικού μέσα από διαδικασίες διαφανείς, αδιάβλητες και αξιοκρατικές.

Γ) Χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων με βάση τις αντικειμενικές τους ανάγκες καθώς και το επιστημονικό και ερευνητικό τους έργο και όχι μόνο με βάση την ιστορία και το μέγεθος του ιδρύματος

Δ) Το ΥΠΕΠΘ θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τον αριθμό των εισακτέων που καθορίζει κάθε σχολή ότι έχει την δυνατότητα να δεχθεί σε ετήσια βάση, σύμφωνα με: τις δυνατότητες της σχολής (όπως υλικοτεχνική υποδομή κ.α.).

Ε) Δημιουργία ξεχωριστού Εσωτερικού Κανονισμού για κάθε ίδρυμα, ο οποίος θα καλύπτει τις ανάγκες του, σε αντιδιαστολή με την προσπάθεια για επιβολή του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού του Υπουργείου.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ- ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Χωρίς να θέλουμε να χαρακτηριστούμε ως απαισιόδοξοι, οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι το Πανεπιστήμιο του σήμερα σε πολλές περιπτώσεις έχει μετατραπεί σε μια «συντηρητική» κοινωνία που ασκεί απλά και μόνο διαχείριση προς εξυπηρέτηση συμφερόντων και εντέλει καλλιεργεί τον ατομικισμό ως στάση ζωής.

Στο Πανεπιστήμιο σήμερα, βιώνουμε ένα μικρόκοσμο της άσχημης πλευράς της κοινωνίας που θα ζήσουμε αύριο. Μιας κοινωνίας που δυστυχώς, κατά κοινή ομολογία, οι περισσότεροι πολίτες της ενδιαφέρονται για την ικανοποίηση των προσωπικών τους συμφερόντων αδιαφορώντας για το συλλογικό συμφέρον. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και μέσα στο Πανεπιστήμιο. Οι συλλογικές διαδικασίες και τα συλλογικά οράματα για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο έχουν δώσει τη θέση τους στις προσωπικές επιθυμίες φοιτητών και καθηγητών που ζουν μέσα σε αυτό.

Έχουμε βιώσει ως συνδικαλιστές πολλές φορές καταστάσεις όπου πτυχία μοιράζονται αφειδώς στο βωμό της ανέλιξης και εξυπηρέτησης συμφερόντων μερίδας καθηγητών. Όπως έχουμε επίσης βιώσει και προσπάθειες εκβιασμού από πλευράς φοιτητικών παρατάξεων ώστε να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα (πτυχία, χρήματα, τοποθέτηση σε μεταπτυχιακά προγράμματα κ.τ.λ.) σε περιπτώσεις όπου η συμμετοχή τους κρίνεται αναγκαία π.χ. πρυτανικές εκλογές.

Αυτή είναι η άσχημη πραγματικότητα του σημερινού Πανεπιστημίου. Ο καθένας προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τους θεσμούς του, ως μέσο επίτευξης των προσωπικών του στόχων. Και όσο συνεχίζεται αυτό, τόσο οι φοιτητικές παρατάξεις θα αποδυναμώνονται γιατί ο απλός φοιτητής θα χάνει τη διάθεσή του να βοηθήσει στην επίτευξη συλλογικών στόχων, και τόσο περισσότερο θα αποθρασύνονται συγκεκριμένοι καθηγητικοί κύκλοι που λυμαίνονται το χώρο του Πανεπιστημίου.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί η «τομή» που έκανε η ΝΔ με την διάταξη του νόμου Γιαννάκου που αφορά τις εκλογές των διοικήσεων των σχολών και των ιδρυμάτων. Η αντίληψη η οποία είναι έκδηλη σε αυτόν τον νόμο παραπέμπει σε ένα πανεπιστήμιο στο οποίο η γνώμη των φοιτητών είναι δευτερεύουσας σημασίας. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν μπορεί να υιοθετηθεί από νέους με ιδέες και οράματα. Η ουσιαστική συνδιοίκηση πρέπει να γίνεται με όρους δημοκρατίας με ισότιμη συμμετοχή. Δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση το πλέον ενεργό κομμάτι του Πανεπιστημίου να περιορίζεται ρε ρόλο κομπάρσου στην όλη διαδικασία. Η στοιχειώδης λογική υπαγορεύει αυτό που ως ΠΑΣΠ επιδιώκουμε διαχρονικά με μόνο γνώμονα το συμφέρον των φοιτητών και την βελτίωση του πανεπιστημίου: Την καθολική ψηφοφορία φοιτητών σε ποσοστό 100% επι των μελών ΔΕΠ.

Εμείς ως προοδευτική παράταξη πρέπει να βγούμε μπροστά και να καυτηριάσουμε τη συγκεκριμένη άσχημη πραγματικότητα.

Πρέπει να βγούμε μπροστά, αποδεχόμενοι τις ευθύνες μας και να προειδοποιήσουμε ότι η πολυπόθητη δημοκρατία εντός του Πανεπιστημίου δέχεται ανεπανόρθωτα πλήγματα.

Πρέπει να βγούμε μπροστά και να απαιτήσουμε αλλαγές και τομές στο ζοφερό σκηνικό που ζούμε. Οφείλουμε να προτείνουμε και να παλέψουμε για:

Ουσιαστικότερη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης. Το θέμα δεν είναι απλά ποσοτικό αλλά πάνω απ’ όλα ποιοτικό. Οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα πρέπει να δεσμεύονται από τις απόψεις των συναδέλφων τους όταν θα εκφράζουν τη γνώμη τους στα όργανα συνδιοίκησης. Π.χ. τα αποτελέσματα της συμπλήρωσης ερωτηματολογίων για την εξέλιξη των μελών Δ.Ε.Π. από όλους τους φοιτητές, θα είναι δεσμευτικά για τους εκπροσώπους των φοιτητών, οι οποίοι δεν θα μπορούν να ασκήσουν προσωπική πολιτική σε τόσο καίρια ζητήματα.
Θεσμοθέτηση Ανεξάρτητου ως προς το πανεπιστήμιο Σώματος Ορκωτών Λογιστών που θα ελέγχει την απορρόφηση, κατεύθυνση των κονδυλίων και γενικότερα την οικονομική διαχείριση των ιδρυμάτων. Το συγκεκριμένο σώμα θα υποχρεούται να δημοσιοποιεί τα αποτελέσματα των ελέγχων του.
Περαιτέρω αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και λειτουργιών από την Πρυτανεία προς τις Σχολές και τα τμήματα, κάτι το οποίο θα βοηθήσει στο ξεπέρασμα της υφιστάμενης γραφειοκρατίας αλλά και θα περιορίσει φαινόμενα «ρουσφετιού» από πλευράς Πρυτανείας.
Καθιέρωση του συστήματος των πανελλαδικών εξετάσεων κατά τη διάρκεια των εξεταστικών περιόδων, με σφραγισμένο το όνομα του φοιτητή που θα εξετάζεται στο μάθημα. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να περιοριστεί ο εκβιασμός που ασκούν συγκεκριμένοι καθηγητικοί κύκλοι, απειλώντας φοιτητές ότι θα αποτύχουν στο μάθημά τους εφόσον δεν ικανοποιηθούν προσωπικά συμφέροντα αυτών των καθηγητών.
Δημοσιοποίηση των ερευνητικών προγραμμάτων και των προϋπολογισμών αυτών.
Διαφάνεια στην επιλογή των υποψήφιων για Διδακτορικά και Μεταπτυχιακά προγράμματα.
Πλήρης αντικειμενικοποίηση και ενιαία κριτήρια για τις διαδικασίες που αναφέρονται στη φοιτητική μέριμνα. Αύξηση των δικαιούχων δωρεάν σίτισης και στέγασης ώστε σταδιακά να καλύπτονται όλοι οι φοιτητές.
Τέλος, εφόσον κατοχυρωθούν τα παραπάνω, δημιουργώντας έτσι ένα διαφανές δημοκρατικό πλέγμα στη λειτουργία των ιδρυμάτων, οφείλουμε να προτείνουμε την ενίσχυση των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών όσον αφορά τις εκλογές για την ανάδειξη των Διοικητικών αρχών των ιδρυμάτων. Αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των φοιτητών στις εκλογές για ανάδειξη Διοικήσεων των Ιδρυμάτων στο 100% επί του ποσοστού των μελών ΔΕΠ.

Το ζητούμενο για τους φοιτητές και γενικότερα για την κοινότητα του Πανεπιστημίου είναι να προτείνουμε και να παλέψουμε για τις αλλαγές. Το ζητούμενο είναι να δώσουμε ένα ισχυρό ράπισμα στο σάπιο και διεφθαρμένο κατεστημένο του σημερινού Πανεπιστημίου και να αναδείξουμε τη δημοκρατική και προοδευτική όψη που αυτό οφείλει να έχει για να μπορέσει να ανταποκριθεί στο ρόλο του.

Η ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Η σημερινή πραγματικότητα όσον αφορά την έρευνα στα Πανεπιστήμια κινείται στα όρια της μετριότητας (με λίγες μεμονωμένες εξαιρέσεις) σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. και άλλων ανεπτυγμένων χωρών. Οι δαπάνες που αφορούν την έρευνα στη χώρα μας κινούνται αρκετά χαμηλότερα από το μέσο όρο των αντίστοιχων δαπανών στις άλλες χώρες της Ε.Ε. Η πραγματικότητα αυτή δείχνει για μια ακόμη φορά την έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την παιδεία και βάζει φραγμούς στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας. Με λίγα λόγια τείνουμε να έχουμε ένα Πανεπιστήμιο αποκομμένο από τις επιστημονικές εξελίξεις, την παραγωγή και την κοινωνία, με άμεσες συνέπειες στα ποσοστά ανεργίας και ετεροαπασχόλησης.

Η αντίληψη που λέει ότι τα Πανεπιστήμια πρέπει να κάνουν αποκλειστικά και μόνο έρευνα για την έρευνα (δίχως δηλαδή να λαμβάνουν καθόλου υπόψιν τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας, της εξέλιξης της επιστήμης και της αγοράς εργασίας) ή ότι η έρευνα πρέπει να χρηματοδοτείται και να γίνεται προϊόν εκμετάλλευσης κατ’ αποκλειστικότητα και μόνο από το κράτος, είναι βαθιά συντηρητικές απόψεις με προφανή δυσμενή αποτελέσματα για τους φοιτητές και εργαζομένους.

Ως προοδευτικοί άνθρωποι πιστεύουμε ότι η έρευνα που γίνεται στα Πανεπιστήμια είναι μια από τις σημαντικότερες συνεισφορές της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη γνώση και κατ’ επέκταση στην κοινωνία. Η έρευνα αποτελεί τον μηχανισμό εκείνο ο οποίος κρατάει το Πανεπιστήμιο ζωντανό και μέσα στις τεχνολογικές εξελίξεις και τις σύγχρονες τάσεις. Είναι η διαδικασία εκείνη η οποία προωθεί μέσα από τα ακαδημαϊκά πλαίσια την εφαρμογή της επιστήμης στα πεδία της κοινωνίας. Πρέπει να διασφαλιστεί λοιπόν η σωστή και διαφανής διαχείριση των κονδυλίων που κατευθύνονται στην έρευνα, καθώς και να υπάρξει ένας δημοκρατικότερος και αυστηρότερος έλεγχος στον στόχο των ερευνητικών δραστηριοτήτων, ώστε απώτερος σκοπός όλων αυτών να είναι η πρόοδος της επιστήμης και όχι η ικανοποίηση ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων. Έτσι, οφείλει να είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των νέων εξελίξεων και ανακαλύψεων της επιστήμης και της ανάπτυξης της χώρας. Η έρευνα αποτελεί τον μοχλό για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται μέχρι σήμερα η διαχείριση των κονδυλίων που αφορούν την έρευνα, αλλά και τα διάφορα άλλα προγράμματα, σε πολλές περιπτώσεις γίνονται «κάτω από το τραπέζι» και κυρίως χωρίς παρουσία και την ενεργή συμμετοχή των φοιτητών.

Όσον αφορά τον τομέα της έρευνας στα Πανεπιστήμια, η Π.Α.Σ.Π. προτείνει:

Την κυρίαρχη συμμετοχή των φοιτητών σε όλες τις επιτροπές ανάθεσης τέτοιων προγραμμάτων.
Ίδρυση σε κάθε Πανεπιστήμιο ενός Ινστιτούτου Έρευνας, προκειμένου να εξασφαλιστεί επιτέλους η διαφάνεια στη χρηματοδότηση και να γίνεται αξιολόγηση του σκοπού χρήσης αλλά και τελικά έλεγχος των στόχων των αποτελεσμάτων της έρευνας. Οι διάφορες επιτροπές, στις οποίες αυτονόητη είναι η συμμετοχή των φοιτητών, οφείλουν να δημοσιοποιούν αναλυτικά τα στοιχεία που αφορούν τους τομείς απορρόφησης των κονδυλίων που διαχειρίζονται.
Τη διάθεση του συνόλου των εσόδων της έρευνας για τα Πανεπιστήμια και την περαιτέρω εξόπλιση των εργαστηρίων.
Κατοχύρωση της πατέντας στο ίδρυμα που κάνει την έρευνα και όχι στην εταιρεία που την χρηματοδοτεί. Τα οφέλη από την ερευνητική δουλεία να ωφελούν το ίδιο το ίδρυμα και όχι τρίτους.
Να μην παραγκωνίζεται ο εκπαιδευτικός σκοπός του Πανεπιστημίου, εξαιτίας της έρευνας.
Μεγαλύτερη διάθεση κρατικών κονδυλίων για την έρευνα. Ταυτόχρονα, εκμετάλλευση της έρευνας των Πανεπιστημίων από τους παραγωγικούς φορείς, τοπικούς φορείς κ.α.
Το Πανεπιστήμιο να ανοίγει νέους δρόμους, καθορίζοντας το μέλλον της παραγωγικής διαδικασίας μέσω της έρευνας.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι είναι απολύτως ικανοποιημένος από τη συνολική στάθμη των Ελληνικών Πανεπιστημίων, καθώς κατά περίπτωση και ανά ίδρυμα παρουσιάζονται σημαντικές ελλείψεις και προβλήματα. Η κατάσταση στα Πανεπιστήμια έχει να καταδείξει μια πληθώρα παραδειγμάτων που αποδεικνύουν την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι καθηγητικές αυθαιρεσίες που συναντούμε καθημερινά, η αδιαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων, η ελλιπής υλικοτεχνική υποδομή, η κακή ποιότητα των συγγραμμάτων, είναι κάποιες από τις συνθήκες που σίγουρα δεν κάνουν τα Πανεπιστήμια να ανταποκρίνονται πλήρως στις προσδοκίες της κοινωνίας.

Επίσης, αρκετές είναι οι περιπτώσεις όπου νέα τμήματα ιδρύονται χωρίς να εξετάζεται η επιστημονική και κοινωνική χρησιμότητά τους, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων με μοναδικό σκοπό την αύξηση της επιχορήγησης των τμημάτων από το κράτος, τεράστια ποσά ξοδεύονται χωρίς να ιεραρχούνται οι ανάγκες.

Είναι λοιπόν προφανές ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη η δραστηριοποίηση ενός κεντρικού οργάνου που θα αναλάβει το σχεδιασμό, το συντονισμό και τον έλεγχο των δράσεων, το οποίο θα απαρτίζεται από εκπροσώπους της ακαδημαϊκής κοινότητας και των φοιτητών. Το εν λόγω όργανο θα δίνει τις κατευθύνσεις για τη δημιουργία νέων τμημάτων και αντίστοιχων επιστημονικών πεδίων, για την ανάπτυξη της έρευνας, τον εντοπισμό των αδύνατων σημείων και θα εποπτεύει την διαχείριση των κονδυλίων. Γίνεται σαφής λοιπόν η ανάγκη αξιολόγησης των υπαρχόντων δομών, του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου και της διαχείρισης των πόρων ώστε να είναι δυνατός ο εντοπισμός αυτών των αδύνατων σημείων.

Η προσπάθεια επιβολής ενός συστήματος αξιολόγησης από τη συντηρητική κυβέρνηση της ΝΔ μας βρίσκει αντίθετους διότι δεν ξεκαθαρίζεται ο στόχος της και τα κριτήρια με τα οποία θα γίνεται. Η αντιμετώπιση του θέματος για εμάς σε αντίθεση με τις υπόλοιπες φοιτητικές παρατάξεις, δεν είναι η στείρα άρνηση ή αποδοχή της αξιολόγησης, αλλά το πώς θα διαμορφώσουμε ένα λειτουργικό και αξιόλογο σύστημα που θα συμβάλει στην αναβάθμιση της παιδείας στη χώρα μας.

Η Π.Α.Σ.Π. σαν προοδευτική έκφραση και δύναμη αλλαγής στα Πανεπιστήμια, χρόνια πίστευε και πιστεύει την αναγκαιότητα της ύπαρξης ενός εθνικού συστήματος αξιολόγησης η οποία θα είναι καθαρά ακαδημαϊκή (δηλαδή δεν θα γίνεται με αγοραία κριτήρια). Μια αξιολόγηση που:

θα έχει ρόλο καθαρά υποστηρικτικό προς τα Ιδρύματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, δεν θα τα κατατάσσει σε «καλά» και «κακά», αξιόλογα και ανεπαρκή.
θα δίνει τη δυνατότητα στους φοιτητές να αποφασίζουν οι ίδιοι για τα Πανεπιστήμιά τους και τις γνώσεις που τους παρέχονται, με το να τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν άμεσα και ουσιαστικά στην διαδικασία αυτή και θα γίνεται αποκλειστικά και μόνο με ακαδημαϊκά κριτήρια, δηλαδή:

Τι εννοούμε όταν λέμε αξιολόγηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης;

Φυσικά, δεν νοείται αξιολόγηση δίχως σημαντική αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία, αύξηση που θα γίνει με γνώμονα τις πραγματικές ανάγκες και όχι τα οικονομικά συμφέροντα των καθηγητών. Η παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό, γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσει να παρέχεται δωρεάν σε όλους.

Όσον αφορά τις υποδομές, ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στα περιφερειακά Πανεπιστήμια, η πλειονότητα των οποίων λόγω του ότι έχουν ιδρυθεί τα τελευταία χρόνια, δεν έχουν ολοκληρώσει τις υποδομές τους. Επίσης σε τμήματα με ταχύτατη επιστημονική εξέλιξη, πρέπει να εκσυγχρονίζεται διαρκώς ο εξοπλισμός τους, ώστε να είναι σε θέση να μένουν μέσα στις εξελίξεις και να παράγουν σύγχρονο εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο.

Σχετικά με την εκπαιδευτική διαδικασία και το ερευνητικό έργο πρέπει να εστιάσουμε στην επιλογή και εξέλιξη των καθηγητών, στην ανανέωση των εκπαιδευτικών συγγραμμάτων, στα προγράμματα σπουδών και στην έρευνα. Απαιτούμε την ουσιαστικοποίηση των κριτηρίων επιλογής υποψηφίων, ώστε να υπολογίζονται όχι μόνο οι δημοσιεύσεις, αλλά και η διδακτική ικανότητα, η συγγραφή βιβλίων και η αποδοχή τους από τους φοιτητές. Η διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών πρέπει να αφήνεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Γενικής Συνέλευσης κάθε τμήματος, η οποία είναι και πιο αρμόδια για την πλήρη και ορθή εκπλήρωση του ρόλου του τμήματος.

Ποια όμως πρέπει να είναι η μορφή ενός τέτοιου συστήματος αξιολόγησης;

Η διαδικασία της αξιολόγησης θα πρέπει να χωριστεί σε δύο μέρη: στην εσωτερική και στην εξωτερική.

Η εσωτερική αξιολόγηση θα διενεργείται σε επίπεδο ιδρύματος ή τμήματος θα είναι στην αρμοδιότητα και ευθύνη των εσωτερικών οργάνων συνδιοίκησης και σε αυτή ουσιαστικό ρόλο θα έχει η φωνή του φοιτητή μέσω της συμμετοχής του στην διαδικασία αξιολόγησης (συμμετοχή στα όργανα συνδιοίκησης, συμπλήρωση ερωτηματολογίων κ.τ.λ.). Τα αποτελέσματα των ερωτηματολογίων να συνυπολογίζονται στις κρίσεις για ανέλιξη σε ανώτερη βαθμίδα των μελών Δ.Ε.Π. Προφανώς όμως θα πρέπει να υπάρξει υπευθυνότητα και ωριμότητα των φοιτητών κατά την συμμετοχή σε αυτή ώστε τα αποτελέσματα της να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η εξωτερική αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται από σώμα αξιολογητών εκτός του αξιολογούμενου ιδρύματος. Το σώμα αυτό θα πρέπει να αποτελείται από ανθρώπους με αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή προσφορά οι οποίοι και θα προτείνονται από τον ανεξάρτητο φορέα που θα συντονίζει και θα εποπτεύει την διαδικασία αξιολόγησης όλων των ιδρυμάτων. Η συμμετοχή των φοιτητών πρέπει να εξασφαλίζεται και σε αυτή τη βαθμίδα μέσω της αντιπροσώπευσής τους αυτή τη φορά.

Θεωρούμε ότι έχει φτάσει πλέον η ώρα για τον εξορθολογισμό και την ανασυγκρότηση της Δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει στον κοινωνικό, μορφωτικό και αναπτυξιακό της ρόλο.

Είμαστε προοδευτικοί νέοι άνθρωποι με οράματα για ένα καλύτερο αύριο. Ένα καλύτερο αύριο που σαφώς και ξεκινάει από την εκπαίδευση και κυρίως την τριτοβάθμια. Για να μπορέσουμε να βιώσουμε το Πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε πρέπει να αγωνιστούμε ώστε τα πάντα, εντός των ιδρυμάτων, να αξιολογούνται και να αξιολογούνται σωστά και υπεύθυνα. Μόνο τότε τα φαινόμενα συντηρητισμού που αναπτύσσονται εντός των ιδρυμάτων και που έχουν καθηλώσει το πανεπιστήμιο σε μια εσωστρεφή και μίζερη κατάσταση θα μπορέσουν να παταχθούν.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Είναι αυτονόητο πως το κάθε ίδρυμα θα πρέπει να διακατέχεται από ένα πλαίσιο το οποίο θα διασφαλίζει την σωστή και απρόσκοπτη λειτουργία του τόσο στα εκπαιδευτικά- ερευνητικά καθήκοντά του όσο και σε διοικητικό-οργανωτικό επίπεδο.

Σαν συνέχεια της προσπάθειας «μεταρρύθμισης» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης η ΝΔ επέλεξε να ανακινήσει και το συγκεκριμένο ζήτημα. Πρόκειται για μια ακόμα επιλογή της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να δημιουργήσει ένα Πανεπιστήμιο πλήρως αποστειρωμένο και χειραγωγούμενο. Απαιτείται από κάθε ίδρυμα η θέσπιση ενός εσωτερικού κανονισμού πάνω στα ρητά πλαίσια που υπαγορεύονται από τον Πρότυπο Κανονισμό όπως αυτός ανακοινώθηκε από το υπουργείο. Στην πράξη αποτελεί έναν «Δούρειο Ίππο» εισαγωγής και εφαρμογής του νόμου Γιαννάκου, ενός νόμου που έχει απονομιμοποιηθεί στο σύνολό από την ακαδημαϊκή κοινότητα λόγω των αντιδραστικών διατάξεών του. Η εκβιαστική λογική με την οποία τίθεται το θέμα από το υπουργείο, απειλώντας για άλλη μια φορά με διακοπή της χρηματοδότησης δείχνει με τον πλέον εξόφθαλμο τρόπο πώς κάποιοι επιλέγουν να αντιλαμβάνονται το αυτοδιοίκητο του Πανεπιστημίου. Όταν το ένα τρίτο των άρθρων αναφέρονται σε πειθαρχικά όργανα συμπεριλαμβανομένων και αυτών που απευθύνονται στους φοιτητές, «προειδοποιώντας» ουσιαστικά όσους παρακωλύουν την εκπαιδευτική δραστηριότητα (όπως διατυπώνεται στο κείμενο) γίνεται ξεκάθαρη η στοχοποίηση πολιτικών χώρων και η προσπάθεια πειθάρχησης του φοιτητικού κινήματος. Επιπλέον διατάξεις όπως μεταξύ άλλων η θέσπιση των πιστωτικών μονάδων (όπως εισήχθησαν από τη συνθήκη της Μπολόνια) που παραπέμπει άμεσα στην διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα του πτυχίου, οι διαγραφές των αιωνίων φοιτητών (2ν του νόμου πλαίσιο) ακόμα και η κατάρτιση του τετραετούς προγράμματος καθιστούν σε κάθε περίπτωση σαφείς τις επιδιώξεις της δεξιάς κυβέρνησης της ΝΔ σχετικά με την κατεύθυνση που θέλουν να προσδώσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εξ ολοκλήρου ο ακαδημαϊκός κόσμος (πλην φυσικά της παράταξης της ΔΑΠ) τοποθετήθηκε επί του ζητήματος εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή του, όταν αυτό είχε ανακύψει για πρώτη φορά.

Ως υπεύθυνη ακαδημαϊκή δύναμη αντιλαμβανόμαστε πλήρως πως υπάρχουν ιδρύματα που αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω του ότι έχουν εσωτερικούς κανονισμούς πολλών ετών και παρωχημένους, οι οποίοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στη σύγχρονη πραγματικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι επιτακτική η ανάγκη διαλόγου στο εσωτερικό του ιδρύματος για την αποτελεσματική αναθεώρησή τους.

Από την πλευρά μας ως Π.Α.Σ.Π. έχουμε πάγια επιδίωξη τη δημιουργία εσωτερικών κανονισμών που να μπορούν να εγγυηθούν την εύρυθμη λειτουργία των ιδρυμάτων και σε καμία περίπτωση να μην χρησιμοποιούνται ως πλάγιος δρόμος επιβολής των αναχρονιστικών «μεταρρυθμίσεων» όπως αυτές εκπορεύονται από το Υπουργείο.

Συνοπτικά λοιπόν θεωρούμε ότι οι όποιες αλλαγές θα πρέπει να γίνουν σε κατεύθυνση που θα:

Ενισχύουν το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων και τη σχετική αυτοτέλεια των σχολών και των τμημάτων..
Αποτρέπουν την καθηγητική αυθαιρεσία και ενισχύουν τον ρόλο των φοιτητών.
Ενισχύουν τα πτυχία, το ενιαίο τους και το επίπεδο των γνώσεων που παρέχονται από τα Πανεπιστήμια

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ

Απαραίτητη είναι η άμεση κατάρτιση σύγχρονων προγραμμάτων σπουδών. Πιστεύουμε ότι τα προγράμματα σπουδών θα πρέπει να είναι προϊόν προσεκτικής μελέτης της επιστημονικής εξέλιξης και των σύγχρονων απαιτήσεών της, αλλά να έχει ταυτόχρονα σαν στόχο της, τη δημιουργία επιστημόνων και όχι εργατών που ακολουθούν άκριτα την πρόοδο. Επιστημόνων που οδηγούν τις εξελίξεις και δεν οδηγούνται από αυτές. Βασική προϋπόθεση για την κατάρτιση των προγραμμάτων σπουδών στις σχολές είναι να έχει προέλθει μέσα από ουσιαστικό διάλογο μεταξύ της ακαδημαϊκής κοινότητας, των φοιτητών και αντίστοιχων επαγγελματικών συλλόγων, ενώ θα πρέπει επίσης:

Να υπάρχει σύνδεση των σπουδών μας με την παραγωγική διαδικασία και να λαμβάνεται υπόψιν το τι συμβαίνει στην αγορά εργασίας και στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, ώστε να μπορούμε να βρούμε δουλειά πάνω στο αντικείμενο των σπουδών μας.
Να εξασφαλίζει την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση των φοιτητών και εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας.
Κατά την εγγραφή σε κάθε έτος, ο φοιτητής θα πρέπει να προμηθεύεται επιστημονικό φάκελο που θα περιέχει: πρόγραμμα μαθημάτων, πρόγραμμα εξετάσεων, πληροφορίες και βιβλιογραφία για κάθε μάθημα.
Να περιλαμβάνει εναλλακτικές μορφές εξέτασης προαιρετικές για τους φοιτητές όπως πρόοδοι και απαλλακτικές εργασίες, κάνοντας έτσι πιο ουσιαστική την γνώση που μας παρέχεται.
Να αντιμετωπίζει ουσιαστικά το πρόβλημα αλληλοεπικάλυψης μεταξύ των αντικειμένων των μαθημάτων.
Nα συμπεριλαμβάνεται στα γνωστικά αντικείμενα που καλύπτει το κάθε δίπλωμα και η επάρκεια χρήσης Η/Υ καθώς και επάρκεια γνώσης ξένων γλωσσών.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρούμε τη διασφάλιση του ενιαίου και αδιάσπαστου χαρακτήρα των πτυχίων μας. Σε σχολές που υπάρχει δυνατότητα επιλογής μαθημάτων ή κατευθύνσεων όπως και προαιρετικών εργαστηρίων, το πρόγραμμα σπουδών θα πρέπει να εγγυάται την μη αναγραφή τους, καθώς και του θέματος της διπλωματικής εργασίας στο πτυχίο, να μη μετατρέπεται δηλαδή το δίπλωμά μας σε ατομικό φάκελο δεξιοτήτων. Θεωρούμε πως κάτι αντίθετο θα συρρίκνωνε τις εργασιακές μας προοπτικές και θα έβαζε την βάση για πτυχία πολλών ταχυτήτων, δυο κύκλων σπουδών κτλ.

Το Πανεπιστήμιο του μέλλοντος οφείλει να κάνει άνοιγμα στην κοινωνία με εξωστρεφείς ενέργειες, δίνοντας τη δυνατότητα στους αυριανούς φοιτητές να επιλέξουν με αντικειμενικά κριτήρια το ίδρυμα που επιθυμούν.

ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ

Η δεξιά λογική που είναι παραπάνω από έκδηλη στο σύνολο των άρθρων του νόμου Γιαννάκου, αγγίζει ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την δωρεάν διανομή συγγραμμάτων. Παρότι δεν αναφέρεται ευθέως, η «τυχαία» απουσία εγγυήσεων ότι θα παρέχεται ο απαιτούμενος αριθμός βιβλίων τα οποία θα καλύπτουν το σύνολο της ύλης δεν μπορεί παρά να προβληματίζει και να γεννά αβεβαιότητα. Η πρόθεση του υπουργείου έγινε σαφής πριν ακόμα κατατεθεί το νομοσχέδιο όταν και με τις προτάσεις της «επιτροπής των σοφών» εισαγόταν η έννοια της βιβλιοκάρτας, θεσμός συνυφασμένος με την καταβολή ενός συμβολικού ποσού σε διάφορα ιδρύματα. Στην πορεία και λόγω των αντιδράσεων η συγκεκριμένη λέξη έγινε κόκκινο πανί και κατά συνέπεια αντικαταστάθηκε με μια πιο περιγραφική «βερσιόν» σύμφωνα και με την οποία εξασφαλίζεται: το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας αριθμού συγγραμμάτων ίσου με τον αριθμό των υποχρεωτικών και επιλεγόμενων μαθημάτων που απαιτούνται για την λήψη του πτυχίου (άρθρο 15 παρ.2). Όμως σε πολλές σχολές διαφόρων ιδρυμάτων προβλέπεται από τα προγράμματα σπουδών τους ότι για την απόκτηση του πτυχίου, ο κάθε φοιτητής πέραν των υποχρεωτικών μαθημάτων θα πρέπει να πάρει και έναν αριθμό κατ’ επιλογήν μαθημάτων, τα οποία και μπορεί να αλλάξει. Το κενό που αφήνει σε αυτή την περίπτωση ο νέος νόμος είναι μεγάλο και ο στόχος της κατάργησης της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων είναι οφθαλμοφανής.

Δε θα μπορούσαμε βέβαια να αφήσουμε ασχολίαστο τον πυρήνα της διάταξης που αναφέρεται στην έννοια του συγγράμματος. Είναι γνωστό πως υπάρχουν μαθήματα στα οποία παρέχονται περισσότερα του ενός βιβλία και ενίοτε πρόσθετες «σημειώσεις» του καθηγητή και ενδεχομένως και λυμένες ασκήσεις. Πλέον επαφίεται στην καλή πρόθεση του κάθε διδάσκοντα το τι θα περιέχεται στο παρεχόμενο «σύγγραμμα» του μαθήματος. Σε πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας ήδη έχει εφαρμοστεί το μέτρο και οι φοιτητές παίρνουν πλέον δωρεάν μόνο κάποια από τα παραπάνω, με αποτέλεσμα να μην έχουν πλήρη κάλυψη της διδακτέας ύλης αλλά και των γνώσεων που τους είναι απαραίτητες. Η θέση μας λοιπόν στο συγκεκριμένο θέμα είναι σαφής, πρέπει στον κάθε φοιτητή να παρέχονται δωρεάν όλα τα απαραίτητα συγγράμματα ώστε να μπορεί να αποκτήσει μια πλήρη επιστημονική γνώση πάνω στο αντικείμενο του μαθήματος.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την άναρχη κατάσταση που επικρατεί στον υπάρχοντα τρόπο παροχής των συγγραμμάτων. Βιβλία εικοσαετίας και πλέον που έχουν χάσει κάθε επαφή με τις σύγχρονες τεχνολογίες, με τρόπο γραφής ξεκάθαρα αντιπαιδαγωγικό, βιβλία που οδηγούν σε μονόπλευρη αντίληψη της επιστημονικής πραγματικότητας, που χρησιμεύουν απλά και μόνο ως εργαλεία για την επιτυχή αντιμετώπιση των θεμάτων των εξεταστικών είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά. Είναι επιτακτική η ουσιαστική βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης. Με προμετωπίδα την δωρεάν χορήγηση συγγραμμάτων πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία ουσιαστικής ακαδημαϊκής αξιολόγησης των παρεχόμενων συγγραμμάτων τόσο από επιτροπές καθηγητών όσο (κυρίως) από τους ίδιους τους φοιτητές που καλούνται να μελετήσουν μέσω αυτών. Η κατάργηση του μονοπωλίου του ενός και μόνου συγγράμματος πρέπει να πάρει σάρκα και οστά και να καταρτιστούν λίστες με ολοκληρωμένα συγγράμματα τα οποία θα καλύπτουν πλήρως κάθε πτυχή της προς διδασκαλία και εξέταση ύλης. Παιχνίδια συμφερόντων μεταξύ καθηγητών σε βάρος των φοιτητών και του προϋπολογισμού των σχολών πρέπει και θα εκλείψουν.

Η καθιέρωση της δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης που θεμελιώθηκε από την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου είναι από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της κοινωνίας μας και σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε να αλλάξει αυτό.

Η πρότασή μας λοιπόν όσον αφορά τα συγγράμματα περιλαμβάνει:

Τη δωρεάν χορήγηση συγγραμμάτων ως αναπόσπαστο στοιχείο της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Την ποιοτική αναβάθμιση όλων των παρεχόμενων συγγραμμάτων ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Την κατάργηση του μονοπωλίου των συγγραμμάτων μέσα από μια προτεινόμενη βιβλιογραφία που θα εγκρίνεται από τη Γενική Συνέλευση κάθε τμήματος μετά από εισήγηση του μέλους Δ.Ε.Π. που είναι υπεύθυνο για το μάθημα. Όλα τα αναφερόμενα συγγράμματα θα δημοσιοποιούνται από την αρχή του κάθε εξαμήνου, μέσα από έναν κατάλογο στους φοιτητές, οι οποίοι και θα μπορούν να επιλέξουν τα συγγράμματα της επιλογής τους και θα τους παρέχονται δωρεάν.
Ουσιαστικοποίηση της διαδικασίας έγκρισης των συγγραμμάτων μέσα από τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων από πλευράς φοιτητών για την ποιότητα των συγγραμμάτων. Τα αποτελέσματα από την ανάλυση των απαντήσεων θα είναι καθοριστικά για τη συνέχεια της έκδοσης των συγγραμμάτων.
Μείωση της γραφειοκρατίας που καθυστερεί αισθητά τη διανομή των συγγραμμάτων στους φοιτητές, ώστε αυτά να δίνονται στην αρχή του εξαμήνου.
Αποσύνδεση της εξεταστέας ύλης κάθε μαθήματος από το περιεχόμενο ενός συγκεκριμένου συγγράμματος. Δηλαδή στην αρχή κάθε εξαμήνου ο κάθε φοιτητής θα προμηθεύεται με ευθύνη του πανεπιστημίου για κάθε μάθημα έναν φάκελο που θα περιέχει προτεινόμενη βιβλιογραφία, έναν ολοκληρωμένο οδηγό της εξεταστέας ύλης που θα περιέχει ακόμα και λυμένα παλαιότερα θέματα εξεταστικής, καθώς και σημειώσεις, εργασίες και μελέτες βοηθητικά στην παρακολούθηση του μαθήματος.
Ύπαρξη των προτεινόμενων βιβλίων σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα του κάθε μαθήματος.
Τέλος, επένδυση στην ανάπτυξη και λειτουργία των πανεπιστημιακών τυπογραφείων κάτι το οποίο μπορεί να διευκολύνει την έκδοση πολλαπλών συγγραμμάτων και σίγουρα την τακτική ανατύπωση των όσο ήδη υπάρχουν. Αυτό θα συνεισφέρει σημαντικά στη μείωση των εξόδων της πολιτείας και του πανεπιστημίου, ώστε τα χρήματα που κατασπαταλώνται για αμφιβόλου ποιότητας συγγράμματα να διοχετεύονται για την κάλυψη άλλων αναγκών της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Σημαντική ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών. Δημιουργία βιβλιοθηκών σε κάθε σχολή και παράλληλη λειτουργία ψηφιακών βιβλιοθηκών με διαδικτυακή αναφορά. Ανάρτηση όλων των συγγραμμάτων στο διαδίκτυο.
Μετάφραση όλων των ελληνικών συγγραμμάτων στα Αγγλικά, ώστε να εξυπηρετηθούν οι αλλοδαποί φοιτητές.

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (Κ.Ε.Σ.)

Το Θέμα των Κ.Ε.Σ. που ανέκυψε το τελευταίο διάστημα, κορυφώθηκε μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που επιβάλλει στο ελληνικό κράτος τη συμμόρφωση με την Ευρωπαϊκή οδηγία 36/05 που αναφέρεται στην ισοτίμηση των πτυχίων των ελληνικών Πανεπιστημίων με τους τίτλους σπουδών των Κ.Ε.Σ.. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλη τη διαδικασία έπαιξε ο τότε ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Χατζηδάκης που οδήγησε στην παραπομπή της χώρας μας στο δικαστήριο.

Στην προσπάθεια επιβολής της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα η κυβέρνηση προσπάθησε αρχικά να αναθεωρήσει το Άρθρο 16 του Συντάγματος το οποίο αναφέρει ρητά ότι απαγορεύεται η ίδρυση των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος το οποίο αντέδρασε σε αυτήν την αναθεώρηση, αλλά και την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ από την αναθεωρητική διαδικασία η κυβέρνηση βρέθηκε σε αδιέξοδο και δεν μπόρεσε να αναβαθμίσει όπως ήθελε αυτά τα κολέγια σε Ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Εν συνεχεία, προχώρησε στη θέσπιση της Βάσης του 10, η οποία δημιούργησε τεχνητή ζήτηση και αύξησε την πελατεία για αυτά τα κολέγια εγκλωβίζοντας πολλούς νέους οι οποίοι άκουγαν υποσχέσεις περί απόκτησης πτυχίου που θα τους κατοχυρώνει Επαγγελματικά δικαιώματα. Σε αυτήν τη λογική κατήργησε και το ΔΙΚΑΤΣΑ το οποίο αναγνώριζε πτυχία πανεπιστημίων του εξωτερικού και των παραρτημάτων τους βάσει εξετάσεων και προχώρησε στην εφαρμογή του ΔΟΑΤΑΠ, το οποίο έρχεται να αναγνωρίσει de facto τα πτυχία τους παραγκωνίζοντας τις όποιες αξιοκρατικές διαδικασίες που υπήρχαν.

Ακόμη εν μέσω του καλοκαιριού ήρθε να περάσει νόμο που αναγνώριζε επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους των Κ.Ε.Σ. βάζοντας έτσι ένα ακόμη λίθο στον πύργο της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου φέρνει ριζικές αλλαγές όχι μόνο στα θέματα σπουδών που παρέχουν τα κολέγια, αλλά επίσης στην αγορά εργασίας και στις διαδικασίες προσλήψεων. Με την απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ξεκαθαρίζεται ότι δεν τίθεται θέμα άρθρου 16, καθώς τα κολέγια δεν ανήκουν στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, αλλά του κράτους-μέλους που είναι εγκατεστημένο το ίδρυμα το οποίο χορηγεί το δίπλωμα.

Οι κάτοχοι αυτών των πτυχίων θα πρέπει να έχουν πλέον όλα τα προνόμια που προβλέπονται για τους πτυχιούχους Α.Ε.Ι. (δηλαδή αυξημένες αποδοχές και επαγγελματική εξέλιξη), ενώ παλιότερα ο δημόσιος τομέας και οι διαγωνισμοί του ΑΣΕΠ δεν δέχονταν τους αποφοίτους των Κ.Ε.Σ. Τέλος, όλες οι Επαγγελματικές Ενώσεις και τα Επιμελητήρια της χώρας υποχρεώνονται να εγγράφουν τους απόφοιτους κολεγίων στα μητρώα τους.

Ένα ακόμη κομμάτι της απόφασης του Δικαστηρίου είναι ότι το Ελληνικό κράτος δεν έχει καμία δικαιοδοσία οποιοδήποτε ελέγχου στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών αφήνοντας ουσιαστικά την Παιδεία έρμαιο στα χέρια και τα συμφέροντα των Ιδιωτών.

Πάγια θέση της ΠΑΣΠ είναι η θωράκιση και η διεύρυνση του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΩΡΕΑΝ χαρακτήρα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ και η ανάπτυξη των δομών εκείνων ώστε να διασφαλίζεται ότι κανένας φοιτητής δεν θα αναγκάζεται να καταφεύγει σε αυτά τα μαγαζιά επιδιώκοντας να διεκδικήσει το μέλλον που ονειρεύεται. Συγκεκριμένα θεωρούμε απαραίτητη την άμεση απόσυρση του μέτρου της βάσης του 10, το οποίο αφήνει εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης χιλιάδες νέους και δημιουργεί τεχνητή ζήτηση για τα ΚΕΣ. Επιπροσθέτως είναι αναγκαία η άμεση αύξηση της χρηματοδότησης και η στήριξη των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ με την επιβολή ενός συστήματος αξιολόγησης το οποίο θα φέρει διαφάνεια διαχείρισης και εντοπισμό των ελλείψεων οι οποίες οδηγούν στην σταδιακή απαξίωση των πτυχίων μας.

Είναι προφανές πως δεν νοείται συζήτηση για αναθεώρηση του Άρθρου 16 διότι αυτό θα έβαζε οριστικά τέλος στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Θεωρούμε απαραίτητο η Ελληνική Κυβέρνηση να κινηθεί νομικά εναντίον της απόφασης που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και να μην προχωρήσει σε συμμόρφωση με την οδηγία 36/05.

Τέλος , δεν θεωρούμε ότι οι απόφοιτοι των Κ.Ε.Σ. πρέπει να οδηγηθούν στον επαγγελματικό αδιέξοδο και αποκλεισμό. Είναι σαφές ότι πρέπει να υπάρξει ενός τύπου αναγνώριση των πτυχίων των αποφοίτων και απόδοση κάποιον επαγγελματικών δικαιωμάτων όπως αυτά απορρέουν από τα μαθήματα που διδάσκονται, διότι είναι πολίτες που χρηματοδοτούσαν επί 3 χρόνια τις σπουδές τους, στερώντας χρήματα από την οικογένεια τους, και θυσιάζοντας την προσωπική τους ζωή, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον. Τα λάθη της κυβέρνησης δεν πρέπει να τα επωμιστούν πάλι οι νέοι. Από την άλλη όμως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει τα πτυχία των Κ.Ε.Σ. να αναγνωρίζονται ως ισότιμα των Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι..

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ

Η ύπαρξη του ακαδημαϊκού ασύλου αποτελεί χωρίς καμία αμφιβολία σημείο αναφοράς της δημοκρατίας για ολόκληρη την κοινωνία. Το άσυλο των ιδεών, της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων, της σκέψης και έκφρασης είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολυφωνία και τον γόνιμο διάλογο στα πλαίσια των ελεύθερων πνευμάτων που προβληματίζονται σχετικά με τα τεκταινόμενα στην κοινωνία και το γενικότερο υπάρχον σύστημα. Αυτός ακριβώς ο θεσμός ήταν που ακόμα και σε μαύρες περιόδους όπως η Χούντα αποτέλεσε ασπίδα για τους φοιτητές και που εξασφάλισε 3 μέρες για να διαδοθεί το μήνυμα της ελευθερίας πριν το αιματοκύλισμα των τανκς. Τα τελευταία χρόνια των φοιτητικών κινητοποιήσεων ο συγκεκριμένος θεσμός δίνει βήμα στον πολιτικό προβληματισμό και δικαίωμα στην αμφισβήτηση των αναχρονιστικών κυβερνητικών επιλογών. Ορμώμενοι από εκεί οι φοιτητικοί σύλλογοι επιλέγουν μορφές πάλης που είναι σαφές ότι υπό άλλες συνθήκες θα έρχονταν σε άμεση σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής, όπως άλλωστε γίνεται σε κάθε πορεία.

Είναι όμως γεγονός πως σε πλήθος περιπτώσεων παρατηρείται κατάχρηση του θεσμού του ασύλου και παράνομων ενεργειών να λαμβάνουν χώρα μέσα σε αυτό. Είναι κοινώς αποδεκτό πως το πανεπιστημιακό άσυλο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για την προστασία κοινών εγκληματιών. Αν και τα περιστατικά διακίνησης ναρκωτικών, σεξουαλικών επιθέσεων, κλοπών και καταστροφής της δημόσιας περιουσίας δεν είναι στην κλίμακα που παρουσιάζεται από δεξιούς και ακροδεξιούς κύκλους οι οποίοι αποβλέπουν στην σταδιακή κατάργηση του ασύλου, δεν παύουν να είναι υπαρκτά. Επίσης πραγματικότητα αποτελεί η παραμονή εντός του χώρου ασύλου, ομάδων εξωθεσμικών οι οποίοι το χρησιμοποιούν ως ορμητήριο για να συγκρούονται με τις αστυνομικές δυνάμεις. Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και προβοκατόρικες ενέργειες με στόχο να κάνουν το άσυλο συνώνυμο χώρου που βασιλεύει η ανομία, όπως ο πυροβολισμός της κλούβας των ΜΑΤ στην οδό Κοκκινοπούλου, που έλαβε χώρα σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το πανεπιστήμιο. Επιδίωξη δεν είναι φυσικά άλλη από την πλήρη αποδόμηση του θεσμού στα μάτια της κοινής γνώμης και όποιος δεν αντιλαμβάνεται την στοχοποίηση των φοιτητών και του κινήματος συνολικά ως ταραξιών, εθελοτυφλεί.

Πατώντας πάνω στην στρεβλή άποψη της κοινωνίας για το άσυλο, ήρθε η κυβέρνηση με τον νόμο πλαίσιο, όπου μεταξύ πολλών άλλων αντιδραστικών άρθρων, θέλησε να «βάλει τάξη» στον «ταλαιπωρημένο» αυτό θεσμό. Η λογική της προσπάθειας περιορισμού του ασύλου ήταν σε κάθε περίπτωση παραπάνω από έκδηλη. Η παράγραφος 4 όπου αναφέρεται η συγκεκριμενοποίηση των χώρων μάθησης και έρευνας ως των μόνων χώρων που θα καλύπτονται από το άσυλο, είναι το πρώτο βήμα στην γενικότερη αντίληψη που τίθεται από την δεξιά και θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργησή του. Παράλληλα η κατάργηση της επιτροπής ασύλου (ενός θεσμού που ποτέ δεν λειτούργησε ουσιαστικά) και ο ορισμός του πρυτανικού συμβουλίου ως αρμόδιου οργάνου για την άρση του ασύλου προκαλεί ανησυχία για τον ξεκάθαρο παραγκωνισμό των φοιτητών και της γνώμης τους για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Ιδιαίτερα σε ιδρύματα όπου ο πρύτανης έχει εκλεγεί ως η αποτύπωση μιας δεξιάς μερίδας φοιτητών και καθηγητών, καθίσταται σαφές πόσο επίφοβο είναι να ανατίθεται μια τέτοια ευθύνη σε ένα καθηγητικό σχήμα. Όσο μάλιστα πληθαίνουν οι φήμες περί άρσης του ασύλου κάθε φορά που λαμβάνει χώρα το παραμικρό γεγονός, έντονος προβληματισμός διακατέχει όσους μάχονται για την ουσιαστική αξιοποίηση του συγκεκριμένου θεσμού.

Απέναντι σε όσους θέλουν να καταντήσουν το άσυλο ένα μουσειακό έκθεμα χωρίς καμία απολύτως ισχύ, που απλά και μόνο θα θυμίζει νοσταλγικά περασμένους αγώνες, πρέπει να απαντήσουμε με αποφασιστικότητα. Η προσπάθεια για την προάσπιση του ασύλου πρέπει να είναι καθολική από όλους τους πολιτικούς χώρους. Η από κοινού δράση φοιτητών και μελών ΔΕΠ με τη δημιουργία αντίστοιχων επιτροπών αποτελεί τον πλέον ουσιαστικό τρόπο προάσπισης του θεσμού του ασύλου. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην πάρουμε σαφή θέση σχετικά με τον τρόπο άρσης του ασύλου όταν αυτό κρίνεται απολύτως αναγκαίο. Προτείνουμε λοιπόν την αντικατάσταση του πρυτανικού συμβουλίου από την σύγκλητο η οποία και θα αποφασίζει με αυξημένη πλειοψηφία 4/5. Θεωρούμε πως το συγκεκριμένο ποσοστό αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη συναίνεση (καθώς η απλή πλειοψηφία δεν θα αρκούσε για την λήψη μιας τέτοιας απόφασης), χωρίς να δεσμεύεται από αναχρονιστικές φωνές που για μικροπολιτικές σκοπιμότητες δεν θα συνηγορήσουν ποτέ στην άρση του ασύλου, πράγμα που θα συνέβαινε στην περίπτωση που απαιτούταν ομοφωνία.

Χρέος όλων μας στις γενιές που μας κληροδότησαν μέσω των αγώνων τους τον θεσμό του ακαδημαϊκού ασύλου, αλλά και στις γενιές που θα ακολουθήσουν, είναι η προάσπισή του από οποιονδήποτε προσπαθεί να το περιστείλει και η εξύψωσή του στα μάτια της κοινωνίας ώστε να συνεχίσει να αποτελεί σύμβολο της δημοκρατίας. Για αυτό, συνοψίζοντας, σαν υπεύθυνη και αγωνιστική δύναμη προτείνουμε τα εξής:

Την αντικατάσταση του πρυτανικού συμβουλίου, ως αρμόδιου οργάνου για την άρση του ασύλου, από την σύγκλητο όπου η απόφαση θα λαμβάνεται με αυξημένη πλειοψηφία 4/5
Διεύρυνση του φάσματος των λεγόμενων αυτόφωρων κακουργημάτων, κατά την τέλεση των οποίων οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν αυτεπάγγελτα, ώστε αυτά να περιλαμβάνουν και περιπτώσεις όπως οι βιασμοί και οι εμπρησμοί

Αναβάθμιση της ασφάλειας των χώρων εντός των ιδρυμάτων με εγκατάσταση δυνατού ηλεκτρικού φωτισμού σε όλα τα τμήματα του ιδρύματος, με προσθήκη περιφράξεων σε μέρη όπου κάποιος μπορεί να εισέλθει ανενόχλητος αλλά και ηλεκτρονικών συναγερμών σε χώρους όπου φυλάσσονται υλικά μεγάλης αξίας πχ κέντρα ηλεκτρονικών υπολογιστών, εργαστήρια.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι σε πολλές σχολές και τμήματα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φοιτητών που μπαίνουν στα αμφιθέατρα μόνο τρεις φορές το χρόνο και αυτές είναι όταν υπάρχει εξεταστική περίοδος. Τα πανεπιστήμια τείνουν να μετατραπούν σε απέραντα εξεταστικά κέντρα με Εξετάσεις που αντί να προάγουν την κριτική σκέψη προάγουν την παπαγαλία και την «αντιγραφή».

Η επιστημονική επάρκεια δεν μπορεί και δεν πρέπει να πιστοποιείται με τη συλλογή βαθμών που προέρχονται από ένα εξεταστικό σύστημα που αξιολογεί τη δυνατότητα απομνημόνευσης. Αντίθετα, η εκτίμησή της πρέπει να είναι βασισμένη στη δυνατότητα του φοιτητή, μεθοδολογικά, να κατακτά τη γνώση. Για το λόγο αυτό το Πανεπιστήμιο – εξεταστικό κέντρο, που βάζει το φοιτητή στη λογική της αποστήθισης πρέπει να απορριφθεί. Ουσιαστικά πρόκειται για μέθοδο δι’ αλληλογραφίας απόκτησης πτυχίου και μάλιστα (σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας) με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα και επιστημονικά εχέγγυα.

Μπροστά σε αυτή την θλιβερή κατάσταση πρέπει να προτείνουμε εναλλακτικές μορφές εξέτασης του φοιτητή που θα κάνουν ουσιαστικότερη τη συμμετοχή του στο μάθημα ενώ θα του δίνουν την ευκαιρία να γίνει κάτοχος πολύπλευρης γνώσης και κριτικής σκέψης στα διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Η αναζήτηση λοιπόν εναλλακτικών μορφών εξέτασης που θα βασίζονται σε συλλογικές εργασίες με απαλλακτικό χαρακτήρα, είτε σε εξετάσεις που θα αξιολογούν την κριτική ικανότητα του σπουδαστή είναι επιβεβλημένα βήματα αλλαγών που πρέπει άμεσα να εφαρμοστούν.

Σε κάθε εξεταστική περίοδο είναι έκδηλο το φαινόμενο δυσπιστίας των περισσότερων φοιτητών απέναντι σε τυχόν αρνητικά αποτελέσματα και υπάρχει σε όλους μας η διακαής επιθυμία για πλήρη διαφάνεια στην αξιολόγηση των γραπτών μας.

Η Π.Α.Σ.Π. βασιζόμενη στους έξης τέσσερις άξονες:

τη διαφύλαξη των φοιτητών,
τη διαφύλαξη του κύρους των καθηγητών,
την ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου,
την κατάργηση του Πανεπιστημίου-εξεταστικού κέντρου, προτείνει:

Εκσυγχρονισμό του τρόπου εξέτασης. Την θέσπιση εξέτασης στα πρότυπα πανελλαδικών εξετάσεων όσον αφορά στο θέμα της μη αναγνώρισης του εκάστοτε εξεταζομένου από τους εξεταστές. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επικαλύπτεται το όνομα του εξεταζόμενου και η εξέταση του γραπτού να γίνεται βάσει κωδικού και έπειτα να γίνεται η αντιστοίχηση του διορθωμένου από τον διδάσκοντα καθηγητή γραπτού με τον φοιτητή στον οποίο ανήκει.
Απαλλακτικές εργασίες που θα βοηθούν στην εμβάθυνση του αντικειμένου του μαθήματος τις οποίες θα παρουσιάζει ο φοιτητής και θα βαθμολογείται αναλόγως.
Καθιέρωση βοηθητικών εργασιών σε όλα τα μαθήματα ο βαθμός των οποίων θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.
Καθιέρωση «προόδων» στα μισά του εξαμήνου οι οποίες δεν θα είναι υποχρεωτικές αλλά όποιος φοιτητής επιλέξει να τις δώσει στο τέλος θα εξετάζεται στη μισή εξεταστέα ύλη και ο βαθμός των «προόδων» θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.
Κάθε φοιτητής να έχει το δικαίωμα (σε όλα τα μαθήματα) να βλέπει διορθωμένο το γραπτό του. Επίλυση όλων των θεμάτων της εξεταστικής από τους αρμόδιους καθηγητές και δημοσιοποίησή τους (π.χ. μέσα από τις σχετικές ιστοσελίδες των μαθημάτων).
Δημοσιοποίηση του ποσοστού συμμετοχής των φοιτητών σε κάθε εξέταση καθώς και του ποσοστού επιτυχόντων. Επανάληψη της εξέτασης για τους αποτυχόντες φοιτητές εφόσον το ποσοστό αποτυχίας είναι υπερβολικά μεγάλο.
Δυνατότητες βελτίωσης βαθμολογίας, καθώς και δικαίωμα αναβαθμολόγησης από διαφορετικό διδάσκοντα σε περίπτωση που θεωρηθεί από το φοιτητή μη ορθολογική και αντικειμενική διόρθωση.
Εξέταση θεμάτων που να αξιολογούν την κριτική ικανότητα του φοιτητή και όχι την στείρα απομνημόνευση των σωστών απαντήσεων. Επέκταση του θεσμού των ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής κατά την εξέταση ενός μαθήματος ώστε να παταχθεί το φαινόμενο της «παπαγαλίας» και να αναπτυχθεί η κριτική σκέψη.
Το πρόγραμμα της εξεταστικής περιόδου να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της γραμματείας με τους εκπροσώπους των φοιτητών ούτος ώστε να ανακοινώνεται έγκαιρα.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΙΤΛΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ

Μία κίνηση που θα έπρεπε να γίνει από τα κράτη-μέλη, για να εξασφαλιστεί ένα ενοποιημένο πλαίσιο αναγνώρισης τίτλων εντός κι εκτός της Ε.Ε., θα ήταν σύμφωνα με τις Συνθήκες της Μπολόνια και της Πράγας, η μετεξέλιξη όλων των Οργανισμών αναγνώρισης τίτλων αλλοδαπής που υπήρχαν στα κράτη-μέλη, σε σύγχρονα διεπιστημονικά κέντρα, πληροφόρησης πολιτών σχετικά με την εκπαίδευση, και αρμόδια για την αναγνώριση Βασικών Πτυχίων και Μεταπτυχιακών Τίτλων. Η μετεξέλιξη αυτή, θα έπρεπε να γίνει λαμβάνοντας υπόψη και τις κοινωνικοοικονομικές ανάγκες των κρατών-μελών.

Η παραπάνω αναφορά έχει μείζονα σημασία για το νομοσχέδιο για τη μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ σε ΔΟΑΤΑΠ.

Το ΔΙΚΑΤΣΑ, ήταν το αρμόδιο όργανο, αξιολόγησης, κρίσης κι αναγνώρισης τίτλων σπουδών εντός κι εκτός Ε.Ε.

Βάση του θεσμικού πλαισίου του ΔΙΚΑΤΣΑ, οι τίτλοι των χωρών τόσο της Ε.Ε. όσο και εκτός αυτής, αναγνωρίζονταν ως ανώτατοι μόνο αν πληρούσαν τα κριτήρια της Ελληνικής Ανώτατης Εκπαίδευσης και τα κριτήρια του Ελληνικού Συντάγματος. Επιπλέον οι κάτοχοι Τίτλων εκτός Ε.Ε. έπρεπε βάση του θεσμικού πλαισίου του ΔΙΚΑΤΣΑ να εξετάζονται σε μαθήματα ειδικότητας ή θα έπρεπε να έχουν 3χρονη προϋπηρεσία στη χώρα αποφοίτησής τους για την αναγνώριση των πτυχίων τους. Τα πτυχία των 3χρονων Ιδρυμάτων ή συναφών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων δεν αναγνωρίζονταν ως Πτυχία Ανώτατης Εκπαίδευσης ακόμα κι αν αυτό γινόταν στη χώρα προέλευσής τους.

Η ΠΑΣΠ, πιστεύει πως μια μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ, ήταν απαραίτητη στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, αλλά και λόγω των «κακώς κειμένων»που παρατηρήθηκαν κατά τη λειτουργία του. Δε θεωρούμε όμως σε καμία περίπτωση πως θα έπρεπε να ανατραπεί, όπως κι έγινε, το υφιστάμενο καθεστώς της αναγνώρισης των Πτυχίων της αλλοδαπής.

Η μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ σε ΔΟΑΤΑΠ ανατρέπει, δυστυχώς, όλα τα ισχύοντα ως σήμερα. Βάση της κείμενης νομοθεσίας αλλάζει ουσιαστικά μόνο ο τρόπος αναγνώρισης των πτυχίων, κάνοντας οφθαλμοφανέστατη την κυβερνητική προσπάθεια για το «άνοιγμα παραθύρων», με στόχο την αναγνώριση Πτυχίων 3χρονης φοίτησης Ιδιωτικής Εκπαίδευσης ως 1^ων Ακαδημαϊκών Τίτλων και ουσιαστικά προχωρά σε de facto αναγνώριση της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης, δηλαδή των «πληρωμένων πτυχίων».

Όλα τα παραπάνω στηρίζονται στο ότι ο ΔΟΑΤΑΠ αναγνωρίζει ως Τίτλους Ανώτατης Εκπαίδευσης όλους αυτούς που προέρχονται από Τριτοβάθμια Ιδρύματα, ανεξαρτήτως των ετών φοίτησης, και τα οποία στη χώρα προέλευσής τους είναι αναγνωρισμένα ως Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης. Επιπλέον αναγνωρίζεται ως Πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης, κάθε Πτυχίο που προέρχεται από χώρα της Ανατολικής Ευρώπης και εφόσον το Ίδρυμα αποφοίτησης του κατόχου λογίζεται ως Ανώτατο στη χώρα αυτή.

Δυστυχώς, σε όλα τα παραπάνω δεν παρατηρείται καμία αξιόλογη αντίδραση από τις άλλες παρατάξεις πλην της δαιμονοποίησης των Συνθηκών Μπολόνιας-Πράγας, καθώς θεωρούν πως η μετεξέλιξη του ΔΙΚΑΤΣΑ επιβλήθηκε από την Ε.Ε. Θέση η οποία είναι παραπλανητική και ψευδής καθώς το Εθνικό Σύνταγμα και Δίκαιο υπερέχουν του Ευρωπαϊκού κυρίως σε θέματα Παιδείας.. Η πρακτική σημασία των παραπάνω, έχει να κάνει με το ότι η Κυβέρνηση μπορούσε αλλά δεν ήθελε να αποτρέψει την ουσιαστική αναγνώριση των τριετών Πτυχίων ως Ανώτατων, καθώς κάνει πράξη τη νεοφιλελεύθερη αντίληψή της όπως αυτή είχε εκφραστεί από τους Χατζηδάκη-Τρακατέλλη στο Ευρωκοινοβούλιο.

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής αποδεικνύουν ότι την πραγματική δύναμη σήμερα την κατέχουν αυτοί οι οποίοι έχουν ευθεία πρόσβαση στη γνώση η οποία και συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία που την καθιστούν ως την πλέον εξελισσόμενη διαδικασία του σήμερα. Είναι αναμενόμενο λοιπόν ότι περιζήτητος σήμερα είναι αυτός ο οποίος βρίσκεται σε προνομιακή θέση σε σχέση με τη γνώση αλλά και τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις.

Σε αυτό το διαμορφωμένο σκηνικό γύρω μας, και παρά τις αναχρονιστικές αντιλήψεις κάποιων αριστεριστών, δεν μπορούμε να απομονώσουμε τους εαυτούς μας. Το πανεπιστήμιο ως ο κυριότερος και πιο αξιόπιστος φορέας γνώσης, οφείλει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια της χώρας μας να απαντήσει με τρόπο σύγχρονο στις εξελίξεις. Ειδικότερα μάλιστα η ανάπτυξη των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών χρήζουν βαρύνουσας σημασίας στην δυνατότητα που μας δίνεται να σταθούμε ισχυροί στο νέο αυτό τοπίο.

Βασική προϋπόθεση και αδιαπραγμάτευτος όρος που πρέπει να διέπει τη λειτουργία όλων των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων είναι ο Δωρεάν χαρακτήρας των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, μιας και λειτουργούν στα πλαίσια του Δημόσιου Πανεπιστημίου.

Η απόκτηση μεταπτυχιακού διπλώματος δεν εξασφαλίζει και δεν πρέπει να εξασφαλίζει επιπλέον επαγγελματικά δικαιώματα από αυτά που ήδη παρέχονται από το πτυχίο, αλλά να δηλώνει τις επιπλέον γνώσεις του κατόχου του (την εξειδίκευσή του), σε κάποιο τομέα.

Εδώ οφείλουμε να αναφερθούμε στην αδιανόητη «μεταρρύθμιση» της ΝΔ, σύμφωνα με την οποία οι κάτοχοι διπλώματος 5ετών σχολών δεν μπορούν πλέον να εκπονούν τη διδακτορική τους διατριβή χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να πραγματοποιήσουν μεταπτυχιακές σπουδές, δικαίωμα που μέχρι πρόσφατα τους έδινε η ακαδημαϊκή αναγνώριση των πτυχίων των 5ετών σχολών ως ισότιμων με master. Κάτι τέτοιο μας βρίσκει κάθετα αντίθετους καθώς εδώ και χρόνια παλεύουμε όχι μόνο για ακαδημαϊκή αλλά και εργασιακή αναγνώριση των πτυχίων των 5ετών σχολών ως ισότιμων με master.

Είναι δεδομένο ότι απαιτείται η δημιουργία νέων προγραμμάτων που να έχουν ως αναφορά τις νέες αναπτυσσόμενες ειδικότητες, τις νέες επιστημονικές εξελίξεις, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί και το πρόβλημα μεγάλης εξαγωγής φοιτητών που επιλέγουν να παρακολουθήσουν μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στο εξωτερικό. Επιθυμούμε την δημιουργία περισσότερων μεταπτυχιακών, τόσο σε κάθε σχολή ξεχωριστά-αυτόνομα (ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ και ΤΕΙ), όσο και σε συνεργασία με άλλα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα εσωτερικού και εξωτερικού.

Η διαφάνεια στην επιλογή αυτών που θα φοιτήσουν σε μεταπτυχιακά προγράμματα αποτελεί για εμάς κυρίαρχο ζήτημα. Είναι λοιπόν αναγκαία η θέσπιση αξιοκρατικών κριτηρίων που θα υποδεικνύουν το πώς επιλέγεται κανείς. Πλήρης διαφάνεια θα πρέπει να εξασφαλίζεται και στη διάθεση των κονδυλίων μέσω δημοσιοποίησης των σχετικών διαδικασιών.

Οι αμοιβές των μεταπτυχιακών φοιτητών που απασχολούνται στα Πανεπιστήμια, είτε χρησιμοποιούνται σαν βοηθοί των μελών ΔΕΠ, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη μορφή ενός φιλοδωρήματος που δίνεται από τον καθηγητή, αλλά ως ανταμοιβή μιας πνευματικής εργασίας. Να αποτελεί ο μεταπτυχιακός φοιτητής ισότιμο μέλος τις ακαδημαϊκής κοινότητας και να μπορεί να διεκδικεί τα δικαιώματά του, μέσα από τις αρχές της δημοκρατίας και του συνδικαλισμού.

Οφείλουμε να εκτιμήσουμε τις δεδομένες ανάγκες της αγοράς εργασίας στους κλάδους που ασχολείται κάθε πρόγραμμα και άμεσα να απαντήσουμε στις σύγχρονες απαιτήσεις. Δε μπορεί όμως να είναι επαρκής ποτέ ένας σχεδιασμός ο οποίος στοχεύει μόνο στην κάλυψη βραχυπρόθεσμων αναγκών και όχι των μακροπρόθεσμων στόχων μιας συνολικής αναπτυξιακής προσπάθειας, όχι μόνο για τα μεταπτυχιακά, αλλά και συνολικά για την παιδεία. Είναι λάθος η αντιμετώπιση του θέματος με μια στενή τεχνοκρατική αντίληψη. Για εμάς σημαντική πτυχή του ρόλου του Πανεπιστημίου είναι η διάχυση της γνώσης στην κοινωνία και θεωρούμε καθοριστική τη συμβολή των μεταπτυχιακών προγραμμάτων τα οποία θα συμβάλουν αφενός στην εξέλιξη της γνώσης και της επιστήμης και αφετέρου στη συνολική ανάπτυξη της χώρας.

Συνοπτικά οι τίτλοι που θα χορηγούνται από μεταπτυχιακές σπουδές θα είναι :

Μ.Δ.Ε.: Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης

Αναφέρεται σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο του οικείου τμήματος (ή συνδυασμό γνωστικών πεδίων σε διατμηματικό). Η εξειδίκευση που προσφέρει αναφέρεται στον τίτλο σπουδών. Ο χρόνος απόκτησης του δεν θα πρέπει να είναι μικρότερος από 2 εξάμηνα. Συνιστάται όμως τα προγράμματα αυτά να οδηγούν σε ΜΔΕ μετά το πέρας 4 εξαμήνων ένα εκ των οποίων θα αφιερώνεται αποκλειστικά στην εκπόνηση της μεταπτυχιακής εργασίας.

Δ.Δ.: Διδακτορικό Δίπλωμα

Ο χρόνος απόκτησης του πρέπει να είναι κατ’ ελάχιστο τρία χρόνια εκ των οποίων στο πρώτο θα διενεργούνται μαθήματα (απαλοιφή αν υπάρχει αντίστοιχο μεταπτυχιακό δίπλωμα) ενώ στα άλλα δύο κατάλληλη έρευνα. Απαραίτητη θεωρείται η πληρωμή κατά τη διάρκεια αυτού. Σε πενταετείς σχολές επιπέδου master δεν θεωρείται απαραίτητη απόκτηση Μ.Δ.Ε. ώστε να μπορέσει κάποιος να αποκτήσει Δ.Δ.

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Είναι κοινά αποδεκτό πως την τελευταία δεκαπενταετία το Φοιτητικό Κίνημα στη χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας και σοβαρής και συγκροτημένης λειτουργίας.

Η ευθύνη για την αρνητική πορεία του Φοιτητικού Κινήματος και των οργάνων του (σύλλογοι φοιτητών, Ε.Φ.Ε.Ε.) ανήκει σε όλες τις παρατάξεις. Μεγάλη είναι και η ευθύνη που βαραίνει και τη δική μας παράταξη γιατί συνεισφέραμε και εμείς με τη δράση μας στη δημιουργία αυτής της κατάστασης. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε την δυνατότητα που μας έδωσε ο νόμος 1268 του 1982 που καθιέρωνε τη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης των ιδρυμάτων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λειτουργήσαμε με βάση μια στενή μικροκομματική λογική και πολλές φορές με έλλειψη προγραμματισμού δράσης της οργάνωσης και ουσιαστικής λειτουργίας, κάτι το οποίο έδωσε σε αρκετούς εκπροσώπους μας στα όργανα συνδιοίκησης την ευκαιρία να ασκήσουν « προσωπική πολιτική», πλήττοντας σημαντικά την αξιοπιστία μας και ως παράταξη αλλά και ως Φοιτητικό Κίνημα γενικότερα.

Σήμερα υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουμε με τολμηρά βήματα και με βάση έναν συνολικό σχεδιασμό για την αλλαγή της δομής του Φ.Κ. και την καθιέρωση δομών και λειτουργιών που θα ανατρέψουν το σημερινό κλίμα αμφισβήτησης και θα δώσουν τη δυνατότητα στους φοιτητές να παρέμβουν ουσιαστικά και να λειτουργήσουν με βάση τις σημερινές συνθήκες και ανάγκες.

Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, είναι αναγκαίο οι ίδιες οι φοιτητικές παρατάξεις να υπερβούν τους εαυτούς τους και να αντιληφθούν επιτέλους ότι ο ρόλος τους είναι η κατάθεση θέσεων και προτάσεων για τα προβλήματα των πανεπιστημίων και της νέας γενιάς γενικότερα. Επίσης θα πρέπει να αντιληφθούν ότι οφείλουν να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στα όργανα συνδιοίκησης των ιδρυμάτων διεκδικώντας την υλοποίηση των θέσεων τους συνεισφέροντας έτσι στη δημοκρατική και ουσιαστική λειτουργία των συλλογικών οργάνων των φοιτητών.

Η Π.Α.Σ.Π., μην έχοντας να φοβηθεί τίποτα καλεί τις λοιπές παρατάξεις των απερχόμενων Κ.Σ. ΕΣΕΕ και ΕΦΕΕ σε κοινή έκδοση φοιτητικών αποτελεσμάτων και διοχέτευσή τους στα Μ.Μ.Ε. από ανεξάρτητη κι έγκυρη εταιρεία δημοσκοπήσεων.

Κρίνουμε ως απαραίτητα τα παραπάνω βήματα, ως ριζοσπαστικές αλλαγές αναζωογόνησης του Φοιτητικού Κινήματος και πλήρους αναδιάρθρωσής του. Μόνο έτσι το Ελληνικό Φοιτητικό Κίνημα μέσω της ESIB στην οποία πρέπει να μετάσχει ισότιμα με τα υπόλοιπα Φοιτητικά Κινήματα των χωρών της Ε.Ε. θα μπορέσει να εκφράσει δυναμικά ρηξικέλευθες απόψεις, θέσεις και προτάσεις για την Ευρωπαϊκή Ανώτατη Εκπαίδευση με βάση το διάλογο και την αρχή της επικύρωσης της λαϊκής φοιτητικής θέλησης.

Μόνο έτσι η Πολιτεία θα αρχίσει να αντιμετωπίζει τους φοιτητές ως ισότιμους συνομιλητές.

Συνοπτικά Η Π.Α.Σ.Π. προτείνει:

Άμεση διενέργεια Πανσπουδαστικού Συνεδρίου.
Άμεση συγκρότηση ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ με ορισμένο Δ.Σ. και Πρόεδρο που θα την εκπροσωπούν σε όλες τις θεσμικές συμμετοχές της.
Κεντρική Διαπαραταξιακή Εφορευτική επιτροπή για κοινή έκδοση αποτελεσμάτων.
Εκσυγχρονισμός των καταστατικών των Φοιτητικών Συλλόγων.
Συμμετοχή της ΕΦΕΕ στην ESIB.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ - ΙΔΒΕ

Την σημερινή εποχή όπου οι επιστημονικές εξελίξεις τρέχουν και η διάχυση της γνώσης μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία στην οποία ζούμε γίνεται πιο εύκολα από ποτέ, δημιουργείται η ανάγκη της διάχυσης των νέας γνώσης, της νέας πληροφορίας.

Αναγνωρίζοντας λοιπόν την ανάγκης της κατάρτισης του επιστημονικού και εργατικού δυναμικού μιας χώρας και αντιλαμβανόμενοι το πρόβλημα ανεργίας που δημιουργείται τα τελευταία χρόνια στις μέσες και μεγαλύτερες ηλικίες του πληθυσμού διότι δεν θεωρούνται ανταγωνιστικοί μιας και δεν είναι σε θέση να είναι γνώστες των τελευταίων επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων.
Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα κατάσταση, όπου αν κάποιος εργαζόμενος θέλει να παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο και να αποκτήσει γνώση πάνω στις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις που τον αφορούν, πληρώνει υπέρογκα ποσά σε διάφορα κερδοσκοπικού χαρακτήρα και αμφιβόλου ποιότητας κέντρα (ΙΕΚ κ.α.) του εσωτερικού και κυρίως του εξωτερικού,

θεωρούμε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου για την Επαγγελματική Κατάρτιση στη χώρα μας.

Η έννοια της δια βίου εκπαίδευσης δεν είναι καινούρια ιδέα. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 άρχισε να δημιουργείται η ανάγκη επιμόρφωσης των εργαζομένων στις νέες τεχνολογίες της εποχής.

Σύμφωνα μάλιστα με την διεθνή οργάνωση UNESCO υιοθετήθηκε ο εξής ορισμός:

«Ο όρος δια βίου εκπαίδευση και μάθηση δηλώνει ένα χωρίς όρια σχήμα που αποβλέπει στην αναμόρφωση του υπάρχοντος εκπαιδευτικού συστήματος και στην ανάπτυξη του εκπαιδευτικού δυναμικού έξω από αυτό. Η εκπαίδευση και η μάθηση δεν είναι δυνατόν να περιορίζονται στη σχολική φοίτηση, πρέπει να επεκτείνονται και να περιλαμβάνουν όλες τις δεξιότητες και όλους τους κλάδους της γνώσης, να χρησιμοποιούν όλα τα δυνατά μέσα και να δίνουν την ευκαιρία σε όλους τους ανθρώπους για πλήρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Οι εκπαιδευτικές και σχετικές με τη μάθηση διαδικασίες στις οποίες τα παιδιά, οι νέοι άνθρωποι και οι ενήλικοι όλων των ηλικιών εμπλέκονται στη διάρκεια της ζωής τους, σε οποιαδήποτε μορφή, πρέπει να θεωρηθούν ως ένα σύνολο».

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε λόγο για τον στρουθοκαμηλισμό που διακατέχει τις παρατάξεις (ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΔΙΚΤΥΟ κλπ). Ενώ λοιπόν ζητούν την ύπαρξη γενικών πτυχίων (ΕΑΑΚ και ΔΙΚΤΥΟ) - ουσιαστικά απαξιωμένων και αποκομμένων πλήρως από τις επιστημονικές και επαγγελματικές εξελίξεις – είτε πτυχίων με κάποια μορφή ειδίκευσης (ΠΚΣ), ζητούν την ειδίκευση να μας την δίνει ο ίδιος ο εργοδότης (κάτι που είναι γενικώς αποδεκτό). Για να μας πληρώσει όμως την κατάρτιση αυτή ο εργοδότης είναι αυτονόητο και εύκολα αντιληπτό ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιου τέτοιου είδους κέντρα που να μπορούν οι εργαζόμενοι να καταρτιστούν. Από την μια λοιπόν αναγνωρίζουν την ανάγκη της κατάρτισης και από την άλλη κάνουν αρνούνται οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν. Η διπροσωπία αυτή όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά μια αδυναμία των εν λόγω παρατάξεων να δώσουν πειστικές και γνήσια αριστερές και προοδευτικές λύσεις στα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας.

Αυτή τη στιγμή η γνώση που παρέχεται σε όποιον επιθυμεί να εκσυγχρονιστεί με τις επιστημονικές εξελίξεις δίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις μέσα στο χώρο δουλειάς του (όπως για παράδειγμα σε μία βιομηχανία) με έξοδα είτε των εργοδοτών, είτε του ίδιου και στις περισσότερες περιπτώσεις πηγαίνει αναγκαστικά σε σεμινάρια είτε σε διάφορα ΙΕΚ πληρώνοντας δίδακτρα.

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι μια από τις βασικές αιτίες που οδηγούν σε υψηλά ποσά ανεργίας είναι η έλλειψη επαγγελματικής κατάρτισης. Με απλά λόγια οι περισσότεροι άνεργοι είναι αυτοί που είναι ανειδίκευτοι.

Ως νέοι σοσιαλιστές και ως υπεύθυνοι άνθρωποι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι ανάγκη της ίδιας της κοινωνίας η δημιουργία ΙΔΒΕ εντός των Δημόσιων Πανεπιστημίων τα οποία όμως να είναι δωρεάν, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στους ανέργους. Τα κονδύλια για τη λειτουργία των ΙΔΒΕ θα πρέπει να προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό και σε καμία περίπτωση να μην επιβαρύνουν τους ήδη βεβαρημένους προϋπολογισμούς των Ιδρυμάτων.

Η πρότασή μας για τα ΙΔΒΕ δεν προϋποθέτει την δημιουργία ενός νέου Πανεπιστημίου για εργαζομένους εντός του ήδη υπάρχοντος. Δεν μιλάμε για ένα εντελώς διαφορετικό οργανισμό από αυτόν του Πανεπιστημίου. Τα μαθήματα τα οποία γίνονται στα ΙΔΒΕ θα είναι σεμιναριακού χαρακτήρα που θα οδηγούν στην απόκτηση βεβαίωσης παρακολούθησης (αντίστοιχης με αυτή που δίδεται και τώρα στα διάφορα επιστημονικά συνέδρια και σεμινάρια) και όχι στην απόκτηση πτυχίου, δηλαδή στην απόκτηση ξεχωριστών επαγγελματικών δικαιωμάτων από αυτά που δίνουν ήδη τα ενιαία πτυχία μας.

Mόνο με τον τρόπο αυτό, θα είναι σε θέση να εκπληρώσουν το σκοπό (διαρκή ενημέρωσή μας πάνω στις επιστημονικές εξελίξεις της εποχής) για τον οποίο ιδρύονται. Έτσι, θα δίνεται η δυνατότητα σε όλους όσους το επιθυμούν, να ανανεώνουν τις γνώσεις τους πάνω στις τελευταίες τεχνολογίες - εξελίξεις.

Πρόταση Διαλόγου για τις Πολιτικές Θέσεις της Π.Α.Σ.Π.

2010-04-13T07:40:00.000-07:00

Πρόταση Διαλόγου απο την

Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη δρα στον χώρο του ελληνικού Πανεπιστημίου από το 1974 και εκφράζει με την μαζικότητα και την πολυσυλλεκτικότητα της τον ευρύτερο δημοκρατικό και προοδευτικό χώρο στην φοιτητική κοινότητα.

Η Π.Α.Σ.Π. σαν ένα αυτόνομο φοιτητικό-συνδικαλιστικό κίνημα, με χαρακτήρα μαχητικό, έχει σαφές ιδεολογικό υπόβαθρο. Οι βασικές μας αξίες πηγάζουν τόσο από τις θεωρίες της σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας όσο και από την παραδοσιακή θεωρία της Αριστεράς και στοχεύουν στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας.

Στην αυγή του 21ου αιώνα , όπου οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλογές των τελευταίων χρόνων προσπαθούν να πλήξουν βασικά κεκτημένα των φοιτητών μέσω της ίδρυσης ιδιωτικών Πανεπιστημίων, του σπασίματος του κύκλου σπουδών, της αξιολόγησης με κριτήρια αγοράς εργασίας, του περιορισμού του πανεπιστημιακού ασύλου, η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας αγωνίζεται με συνέπεια και σοβαρότητα καταθέτοντας ρηξικέλευθες πολιτικές προτάσεις για την βελτίωση του ελληνικού Πανεπιστημίου.

Όσο δε μετέχουμε, όσο δεν ενημερωνόμαστε, όσο δεν κατανοούμε τη σημασία αυτών των εξελίξεων, των στόχων και των αλλαγών, που προετοιμάζονται, τόσο αφήνουμε χώρο στη συντηρητική λογική. Είτε αυτή εκφράζεται από την στείρα αριστεριστική άρνηση, είτε από τη δεξιά απάθεια και υποταγή στους οικονομικά ισχυρούς. Ο ρόλος μας είναι κρίσιμος. Κρίσιμος στη κοινωνία, αποφασιστικός στα Πανεπιστήμια. Εδώ συνδιοικούμε, καμία αξιολόγηση, καμία αλλαγή σε οδηγό σπουδών, καμία ρύθμιση εις βάρος των κοινωνικών μας κατακτήσεων δε μπορεί να γίνει ερήμην μας.

Η Παιδεία αποτελεί το ύψιστο κοινωνικό αγαθό και είναι χρέος του Κράτους να εξασφαλίζει δωρεάν πρόσβαση στην γνώση για όλους καθώς και να παρέχει στους φορείς της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων τα μέσα για να προσφέρουν ουσιαστική μόρφωση.

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας ως συνδικαλιστικός φορέας στο χώρο του πανεπιστημίου μέσα από την συμμέτοχή των εκπροσώπων της στα όργανα συνδιοίκησης αγωνίζεται για την εξασφάλιση, διεύρυνση και αναβάθμιση του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Έτσι λοιπόν με την Π.Α.Σ.Π. αφήνουμε πίσω την γκρίζα πραγματικότητα και δίνουμε νέα μορφή στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Οραματιζόμαστε, Προτείνουμε, Διεκδικούμε, Ανατρέπουμε και Δημιουργούμε πάντα με γνώμονα τις πολιτικές μας θέσεις για τον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ – ΠΛΑΙΣΙΟ 3549/2007

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. ψήφισε το νέο νομοθέτημα για την ανώτατη εκπαίδευση, αφού παρουσιάστηκε πρώτα σε μια άκρως επικοινωνιακή συνέντευξη από τον πρωθυπουργό και την τότε υπουργό Παιδείας ως η μεταρρυθμιστική τομή που επιζητούνταν για τα ελληνικά εκπαιδευτικά δεδομένα.

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας θεωρεί πως το συγκεκριμένο νομοθέτημα σε καμία περίπτωση δε μπορεί να αποτελέσει μεταρρύθμιση αφού συνιστά σύνολο διευθετήσεων (άσυλο, λιμνάζουσα φοίτηση).

Το νέο νομοθέτημα προβλέπει τη σύσταση Επιτροπής Δεοντολογίας, ίσως την πιο αναχρονιστική ρύθμιση που έγινε ποτέ στο χώρο της εκπαίδευσης. Η επιτροπή αυτή θα εξετάζει τη συμπεριφορά φοιτητών και καθηγητών, θα επιβάλει κυρώσεις, χωρίς όμως να διευκρινίζονται τα κριτήρια. Επίσης, με το νέο νόμο προβλέπεται ότι κάθε πανεπιστήμιο θα καταρτίσει καινούργιο εσωτερικό κανονισμό, στα πρότυπα ενός προσχεδίου εσωτερικού κανονισμού που θα συντάξει το υπουργείο! Στόχος αυτής της ρύθμισης είναι να ελέγξει τα πανεπιστήμια ασκώντας ασφυκτικό έλεγχο μέσω ενός πρότυπου κανονισμού. Ταυτόχρονα τα πανεπιστήμια θα συνάπτουν προγραμματικές συμφωνίες με το υπουργείο, το γνωστό και ως τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, βάσει όμως του προϋπολογισμού και όχι των αναγκών των πανεπιστημίων. Η μη τήρηση των συμφωνιών αυτών σε συνδυασμό το νόμο για την αξιολόγηση, θα επιφέρει κυρώσεις στα πανεπιστήμια. Θεσπίζεται από την άλλη ο ρόλος του Manager των ιδρυμάτων. Το ΥΠΕΠΘ ξαφνικά προκειμένου να διασκεδάσει τις εντυπώσεις σχετικά με το ρόλο του Manager τον μετονόμασε σε Γραμματέα του Πανεπιστημίου. Δεν διευκρινίζονται τα κριτήρια επιλογής του και δε γίνεται σαφές πως θα εξασφαλίζεται η διαφάνεια στα οικονομικά των ιδρυμάτων και ταυτόχρονα παραγκωνίζεται ο ρόλος του αντιπρύτανη οικονομικών υποθέσεων. Με τη νέα ρύθμιση τώρα για το άσυλο αφήνεται ξεκάθαρα περιθώριο ώστε να ερμηνευτεί μια κατάληψη ή ακόμα και μια απεργία των εκπαιδευτικών ως κατάργηση του ασύλου. Ακόμα, με τον περιορισμό στη δυνατότητα παράτασης των εξαμήνων τίθεται φραγμός στη δυνατότητα κινητοποιήσεων, καθώς θα υπάρχει ορατός ο φόβος απώλειας του εξαμήνου αφού προβλέπεται παράταση εξαμήνου μόνο για δύο εβδομάδες. Η συγκεκριμένη διάταξη είναι αντισυνταγματική, καθώς περιορίζει το δικαίωμα στην απεργία (άρθρο 23Σ.) αφού δίνει στους καθηγητές δικαίωμα μόνο για δυο εβδομάδες απεργίας. Ανταποδοτικές υποτροφίες. Πρόκειται για υποτροφίες που θα δίνονται στους φοιτητές σε αντάλλαγμα για εργασία που θα προσφέρεται στο Πανεπιστήμιο, στερώντας έτσι χρόνο που θα αφιερώσουν στις σπουδές και χωρίς ουσιαστικά να επιλύει κάποιο κοινωνικό πρόβλημα.

Παράλληλα διαβάζοντας τις γενικές αρχές του διαπιστώνουμε και το πνεύμα του νόμου. Γενικές αρχές που κάνουν λόγο για ανάπτυξη έρχονται να απαλείψουν διατάξεις του ν.1268/82 που μιλούν για ανθρωπιστική παιδεία και δημιουργία επιστημόνων. Επιπρόσθετα, στο νέο νόμο απαλείφεται ο χαρακτηρισμός των Α.Ε.Ι. ως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δείχνοντας ξεκάθαρα την πρόθεση της Ν.Δ. για ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων.

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας θεωρεί πως το νομοθέτημα αυτό κινείται σε συντηρητική και αντιδραστική κατεύθυνση, με στόχο την χειραγώγηση των ιδρυμάτων και την καταπολέμηση ελευθεριών και δικαιωμάτων. Για το λόγο αυτό καθίσταται απορριπτέος στο σύνολο του και κρίνεται αναγκαίο να τεθούν οι βάσεις για έναν πραγματικό ευρύ κοινωνικό διάλογο για το τι Πανεπιστήμιο θέλουμε. Δυστυχώς, ο νεός νόμος-πλαίσιο τυγχάνει της αποδοχής από τη μερίδα εκείνη των φοιτητών που εμφορείται από τη νεοφιλελεύθερη κουλτούρα.

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Τα τελευταία χρόνια η μόνιμη συζήτηση μεταξύ μαθητών, γονέων, φοιτητών, καθηγητών αφορά τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας στη χώρα μας. Το ερώτημα που απασχολεί όλους είναι αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ευρώπης όπου τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια αποτελούν μια πραγματικότητα.

Με την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων μεγάλα οικονομικά συμφέροντα θα διεισδύσουν στον «ευαίσθητο» χώρο της Παιδείας. Ο ιδιώτης ή μια μεγάλη εταιρία δεν έχει κανένα λόγο να δημιουργήσει μια τεράστια υποδομή ενός πανεπιστημίου αν αυτό δεν πρόκειται να αποκομίσει κέρδος. Επομένως, θα επικρατήσει η δύναμη του χρήματος. Προφανώς σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο εκεί που θα δοθεί το βάρος είναι στους τομείς που έχουν μεγαλύτερη ανταπόκριση στην αγορά εργασίας και έχουν μεγαλύτερη ζήτηση. Αποτέλεσμα τέτοιων επιλογών είναι η χειραγώγηση της επιστήμης και η δημιουργία φοιτητών πολλαπλών ταχυτήτων καθώς και η αντιμετώπιση της εκπαίδευσης ως προϊόν που λειτουργεί στα πλαίσια του ανταγωνισμού της ελεύθερης αγοράς και παράγει αναλώσιμο και απολύτως εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Σε καμία περίπτωση η εμπορευματοποίηση της Παιδείας δεν είναι «βελτίωση» της Παιδείας.

Χαρακτηριστικό επιχείρημα που προβάλει η φιλελεύθερη παράταξη περί ίδρυσης Ιδιωτικών Πανεπιστημίων είναι το γεγονός ότι η χώρα μας είναι από τις πρώτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε εξαγωγή φοιτητών. Ένα τεράστιο οικονομικό κεφάλαιο μετακινείται μαζί με τους φοιτητές αυτούς στο εξωτερικό, ένα κεφάλαιο που θα μπορούσε να μείνει στην Ελλάδα. Η λύση στο πρόβλημα αυτό δεν είναι η ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, αλλά η ριζική αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ένα σύστημα εισαγωγής που τον πρώτο λόγο θα είχαν τα ίδια τα Πανεπιστήμια επιλέγοντας τον συνολικό αριθμό των εισακτέων με αξιοκρατικά και αδιάβλητα κριτήρια.

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας πιστεύει ότι η Παιδεία αποτελεί σήμερα τον βασικό φορέα οικονομικής , πολιτισμικής και κοινωνικής ανάπτυξης και αγωνίζεται για την εξασφάλιση, την διεύρυνση και αναβάθμιση του ΕΝΙΑΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ και ΔΩΡΕΑΝ χαρακτήρα της. Για μας η Παιδεία αποτελεί το ύψιστο κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να προσφέρεται από το κράτος δωρεάν. Δεν θα ανεχτούμε την εξίσωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης με εμπορικά προϊόντα. Δεν θα επιτρέψουμε καμία εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου , εγχώριου ή ξένου στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Τέλος, απορρίπτουμε κατηγορηματικά κάθε συζήτηση για την εφαρμογή στη χώρα μας της τροπολογίας περί ισοτίμησης των τίτλων σπουδών των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών με πτυχία Πανεπιστημίου. Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να αγνοήσει τους κόπους χιλιάδων μαθητών να εισαχθούν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Πιστεύουμε πως η τωρινή απογοητευτική κατάσταση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι προϊόν συγκεκριμένης νεοφιλελεύθερης πολιτικής που σαν σκοπό έχει την υποβάθμιση του συστήματος και την έλευση εν συνεχεία του ιδιωτικού πανεπιστημίου ως μοναδική λύση.

Ο πολιτικός και κοινωνικός μας στόχος είναι ένα σύγχρονο δημόσιο πανεπιστήμιο πλήρως χρηματοδοτούμενο από κρατικούς πόρους που θα δημιουργεί ολοκληρωμένους επιστήμονες και φυσικά θα καλύπτει την αυξημένη ζήτηση για εκπαίδευση.

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Ι.Δ.Β.Ε.)

Στις μέρες μας, η εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης διαμορφώνουν συνεχώς νέα δεδομένα στον τομέα της εργασίας οπότε η συνεχής εκπαίδευση και πρόσβαση στη γνώση καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Με τον όρο Δια Βίου εκπαίδευση εννοούμε την ενημέρωση του αποφοίτου για τα νέα δεδομένα στην επιστήμη του, την δυνατότητα του αποφοίτου να αλλάξει επιστημονικό αντικείμενο με την παρακολούθηση ενός άλλου κλάδου σπουδών και την ενημέρωση σε ένα ή περισσότερα άλλα γνωστικά αντικείμενα του επιστημονικού του πεδίου.

Μια τέτοια διαδικασία προσφέρει στον απόφοιτο το προνόμιο να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με το επιστημονικό αντικείμενο του. Με την παρακολούθηση κάποιων σεμιναρίων, μετά το πέρας των σπουδών, θα ενημερώνεται για τις νέες εξελίξεις, νέες διεξόδους της επιστήμης και τις δυνατότητες που ανοίγονται.

Κάτω από αυτή την λογική, η Π.Α.Σ.Π. στηρίζει την ίδρυση των Ινστιτούτων Δια Βίου Εκπαίδευσης (Ι.Δ.Β.Ε.) υπό την αιγίδα πάντα των Δημοσίων Πανεπιστημίων και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

Μια τέτοια προσπάθεια θα πρέπει να διακρίνεται από το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της, δεν θα επιτρέψουμε την επιβολή διδάκτρων.
Τον πρώτο λόγο για φοίτηση στα Ι.Δ.Β.Ε. πρέπει να έχουν «ευπαθείς» κοινωνικά ομάδες όπως οι πρόσφατα απολυμένοι, ανειδίκευτοι εργάτες, χρόνια άνεργοι, ανύπαντρες μητέρες κ.τ.λ.
Η Αξιολόγηση των Ι.Δ.Β.Ε. να γίνεται από τους ακαδημαϊκούς και τους φοιτώντες και όχι από ιδιωτικούς φορείς ή εταιρείες.
Πρέπει να αποτελεί μια προαιρετική διαδικασία όπου ο εργαζόμενος συνειδητοποιημένα συμμετέχει στο πλαίσιο της εργασίας του και όχι σαν καταναγκαστικά έργα στον ελεύθερο του χρόνο, αλλά για την απόκτηση επιπλέον γνώσεων όταν ο ίδιος το θεωρεί αναγκαίο.
Κατά την διάρκεια των σεμιναρίων, όταν ο εργαζόμενος θα απουσιάζει από τη δουλειά του, θα πρέπει να πληρώνεται κανονικά χωρίς περικοπές διότι τελικά και ο εργοδότης επωφελείται από την επιμόρφωση του υπάλληλου του.
Τέλος, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η παρακολούθηση ενός τέτοιου προγράμματος να αντικαταστήσει ένα μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.

Αντιμετωπίζουμε τα Ι.Δ.Β.Ε. στο πλαίσιο μιας προοδευτικής πολιτικής η οποία θεωρεί την Παιδεία ύψιστο κοινωνικό αγαθό το οποίο πρέπει να παρέχεται δωρεάν από το κράτος σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και τις κοινωνικές τάξεις.

Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.

Πριν από λίγα χρόνια κατατέθηκε από την κυβέρνηση και υπερψηφίστηκε , επί της αρχής και από το Π.Α.ΣΟ.Κ. το νομοσχέδιο για την κατάργηση του Δ.Ι.Κ.Α.Τ.Σ.Α. και την αντικατάσταση αυτού από έναν νέο οργανισμό με την ονομασία Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.

Ο νέος αυτός οργανισμός έχει ως στόχο την αναγνώριση τίτλων σπουδών από πανεπιστήμια και ιδρύματα ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης του εξωτερικού. Η κυβέρνηση υποστήριξε πως το Δ.Ι.Κ.Α.Τ.Σ.Α. έπρεπε να καταργηθεί ως απαρχαιωμένος, βραδύς και υπερβολικά γραφειοκρατικός οργανισμός και να αντικατασταθεί από έναν ταχύτερο , ευέλικτο και κυρίως αξιόπιστο οργανισμό.

Θέση μας είναι ότι ο θεσμός του Δ.Ι.Κ.Α.Τ.Σ.Α. ήταν ανάγκη να εκσυγχρονιστεί και να γίνει πιο ευέλικτος, πιστεύουμε όμως ότι ο νέος νόμος είναι προσχηματικός.

Με αυτόν το νόμο αναγνωρίζεται το Bachelor ως τίτλος σπουδών ισάξιος του πτυχίου αλλά επισημοποιείται και η λειτουργία των ιδιωτικών Κ.Ε.Σ. αφού δύνανται πια να δίνουν «πτυχία» έστω και με αυτόν τον τρόπο. Αυτή η εξέλιξη είναι το επιστέγασμα των προσπαθειών της κυβέρνησης, που είχε ξεκινήσει με την αναγνώριση των Κ.Ε.Σ. από τον κ. Χατζηδάκη στην Ευρωβουλή.

Η προσπάθεια όμως αυτή δυστυχώς βάζει την ιδιωτική εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο από το παράθυρο καταπατώντας το πνεύμα του ελληνικού Συντάγματος και ανοίγει πια τον δρόμο και για την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Η εξίσωση των πτυχίων τριετούς φοίτησης με αυτών τετραετούς και πενταετούς υποβαθμίζει τις σπουδές μας και υποδαυλίζει τις προσπάθειες μας στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Μήπως τελικά η κυβέρνηση εννοεί την ευελιξία της ελεύθερης αγοράς; Επιπλέον το επιχείρημα της αξιοπιστίας του νέου οργανισμού που προβάλλει η κυβέρνηση είναι τελικά ένα σαθρό επιχείρημα, αφού από το νόμο προβλέπεται πως το αρμόδιο εικοσαμελές διοικητικό συμβούλιο του Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. καθώς και ο Πρόεδρός του θα διορίζονται απευθείας από τον εκάστοτε υπουργό Παιδείας. Έτσι αντιλαμβάνεται η Δεξιά την αξιοπιστία και αξιοκρατία άραγε;

Η Π.Α.Σ.Π. πιστεύει πως ο συγκεκριμένος νόμος αποτελεί ευθεία προσβολή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα καθώς και της αξιοπιστίας του Κράτους. Πιστεύουμε πως στρώνεται έντεχνα ο δρόμος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ζητούμε την αντικατάσταση του Νόμου και εκφράζουμε την αντίθεσή μας στις συντηρητικές λογικές της Ν.Δ..

ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ως υπεύθυνη φοιτητική παράταξη, οφείλει να καταστήσει σαφή τη θέση της για το ζήτημα του Διεθνούς Πανεπιστημίου, δίχως φτηνά δημαγωγικά τεχνάσματα, όπως συνηθίζεται απ’ την πλευρά των διαφόρων αριστεριστών. Το ζήτημα αυτό, ανέκυψε ύστερα από πρόταση της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης προς το Υπουργείο Παιδείας, η οποία συμπεριλήφθηκε στο πρόσφατο νομοσχέδιο για την αξιολόγηση. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, προβλέπεται η ίδρυση πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, ελεγχόμενων απ’ το δημόσιο, στα οποία θα φοιτούν αποκλειστικά αλλοδαποί φοιτητές, καταβάλλοντας δίδακτρα. Στα «ιδρύματα» αυτά, τα οποία θα χρησιμοποιούν τις ίδιες υποδομές με τα ήδη υπάρχοντα, ενώ θα έχουν και το ίδιο πρόγραμμα σπουδών, επίσημη γλώσσα διδασκαλίας θα είναι η αγγλική.

Η θέση της Π.Α.Σ.Π. για το ζήτημα αυτό, ως παράταξης η οποία πρεσβεύει στο πανεπιστήμιο τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού, είναι ξεκάθαρη. Είμαστε διαμετρικά αντίθετοι, τόσο με τον τρόπο λειτουργίας του λεγόμενου «Διεθνούς Πανεπιστημίου», όσο και με αυτή την ίδια την ίδρυσή του, που θεωρούμε ότι στερείται οποιασδήποτε λογικής σκοπιμότητας.

Οι βασικές ενστάσεις μας στο όλο εγχείρημα, είναι οι εξής:

Διαφωνούμε με την επιβολή διδάκτρων σε οποιοδήποτε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Θεωρούμε παράλογο το ρατσιστικό διαχωρισμό των φοιτητών σε Έλληνες και «ξένους», θεωρώντας πως η παιδεία η οποία παρέχεται από τα ελληνικά πανεπιστήμια, θα πρέπει να είναι ενιαία, δίχως την ύπαρξη οποιουδήποτε φυλετικού κριτηρίου.
Είναι πρακτικά ανέφικτη κι ενδεχομένως δυσλειτουργική η «συνύπαρξη» δύο πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, τα οποία θα πρέπει να μοιράζονται υποδομές, μέλη Δ.Ε.Π. και διοικητικό προσωπικό, τη στιγμή μάλιστα που ήδη υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις.
Ο διαχωρισμός αυτός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε δύο κατηγορίες (δωρεάν για ημεδαπούς και επί πληρωμή για αλλοδαπούς), αντικατοπτρίζει μια νοοτροπία κερδοσκοπική έναντι των αλλοδαπών φοιτητών.
Το ελληνικό Σύνταγμα, προβλέπει ίσα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα και για τους αλλοεθνείς που κατοικούν στη χώρα μας και το δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβασης στην Παιδεία, αποτελεί ατομικό δικαίωμα και υποχρέωση του κράτους είναι να το διασφαλίζει.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την σημερινή εικόνα των ελληνικών Πανεπιστημίων.

καθηγητικές αυθαιρεσίες
αδιαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων
κακή ποιότητα των συγγραμμάτων
ανεπαρκείς εστίες
νέα τμήματα ιδρύονται χωρίς να εξετάζεται η επιστημονική και κοινωνική χρησιμότητά τους.

Φυσικά δεν ενστερνιζόμαστε την καταστροφολογία που «κάποιοι» προβάλλουν. Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν να επιδείξουν πλειάδα αποφοίτων που έχουν καταξιωθεί στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Το γεγονός αυτό όμως δεν αναιρεί ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη η δραστηριοποίηση ενός κεντρικού οργάνου αξιολόγησης με σκοπό την διασφάλιση της ποιότητας της εκπαίδευσης που θα αναλάβει το σχεδιασμό, το συντονισμό και τον έλεγχο των δράσεων των ελληνικών Πανεπιστημίων. Το όργανο αυτό θα απαρτίζεται από εκπροσώπους της ακαδημαϊκής κοινότητας και των φοιτητών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη από το νόμο πλαίσιο του 1982 για το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ ορίζεται διαδικασία αξιολόγησης που έμεινε ανενεργή λόγο της μη ύπαρξης ενός συγκεκριμένου προεδρικού διατάγματος. Επιπλέον, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ε.Ε. μαζί με το γαλλόφωνο Βέλγιο, δίχως Εθνικό Σύστημα Αξιολόγησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αναρωτηθήκατε ποτέ ποιος αρνείται μια τέτοια διαδικασία;;; Η άρνηση για την δημιουργία ενός Συστήματος Αξιολόγησης αντιστοιχεί στην αποδοχή της σημερινής υπάρχουσας κατάστασης και στην ενδυνάμωση των φαινομένων συντηρητισμού που μαστίζουν το πανεπιστήμιο σήμερα.

Η Π.Α.Σ.Π. Πα.Μακ. σαν προοδευτική δύναμη, πιστεύει την αναγκαιότητα της ύπαρξης ενός Εθνικού Συστήματος Αξιολόγησης του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου των Πανεπιστημίων από τους θιγόμενους φορείς (φοιτητές και καθηγητές). Η συμμετοχή των φοιτητών κρίνεται αναγκαία γιατί έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η διαφάνεια.

Πολλοί κινδυνολογούν πως η αξιολόγηση θα έχει ως αποτέλεσμα την κατηγοριοποίηση των πανεπιστημίων σε «καλά» και «κακά», αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η αξιολόγηση θα έχει καθαρά υποστηρικτικό ρόλο προς τα Ιδρύματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, δεν θα τα κατατάσσει σε «καλά» και «κακά» αλλά θα δίνει τη δυνατότητα στους φοιτητές να αποφασίζουν οι ίδιοι για τα Πανεπιστήμιά τους και τις γνώσεις που τους παρέχονται.

Η διαδικασία της αξιολόγησης θα πρέπει να χωριστεί σε δύο επίπεδα: στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Σε εσωτερικό επίπεδο η αξιολόγηση θα γίνεται στο τμήμα από επιτροπή που θα ορίζεται από τη Γ.Σ. Τμήματος με τη συμμετοχή και φοιτητών. Όσον αφορά το πανεπιστημιακό επίπεδο, η αξιολόγηση θα γίνεται από τη Σύγκλητο επίσης με τη συμμετοχή των φοιτητών. Η αξιολόγηση σε εξωτερικό επίπεδο θα πρέπει να διενεργείται από σώμα καθηγητών, εκτός του αξιολογούμενου ιδρύματος, με αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή προσφορά οι οποίοι θα προτείνονται από τον ανεξάρτητο φορέα που θα συντονίζει την διαδικασία αξιολόγησης όλων των ιδρυμάτων, θα δίνει τις κατευθύνσεις για τη δημιουργία νέων τμημάτων, θα εντοπίζει τα αδύνατα σημεία τους και θα εποπτεύει την διαχείριση των κρατικών κονδυλίων. Φυσικά και σε αυτό το επίπεδο της εξωτερικής αξιολόγησης απαιτούμε οι φοιτητές, ως πλήρη μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, να έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν και να συναποφασίζουν.

Η αξιολόγηση πρέπει να γίνει με τη χρήση ανώνυμων ερωτηματολογίων που θα συμπληρωθούν από τους φοιτητές και τους καθηγητές. Παράλληλα για να αποκτήσουμε μια πλήρη εικόνα θα πρέπει να ληφθούν στατιστικά δείγματα για κάθε μάθημα προκειμένου να δούμε ποσοτικά τη συμμετοχή των φοιτητών. Οι φοιτητές που χρωστούν ένα μάθημα γιατί δεν το παρακολουθούν; Γιατί πιστεύουν ότι η παρακολούθηση ενός μαθήματος παίζει ή όχι σημαντικό ρόλο; Γιατί φοιτητές που παρακολουθούν ένα μάθημα για πρώτη φορά αποφασίζουν να μην ξαναμπούν στο αμφιθέατρο; Τα αποτελέσματα αυτά της αξιολόγησης θα πρέπει να μελετηθούν, να προβληματίσουν και να οδηγήσουν σε βελτιώσεις.

Πιστεύουμε σε ένα σύστημα αξιολόγησης όλου του φάσματος της εκπαιδευτικής διαδικασίας από την υλικοτεχνική υποδομή, την ποιότητα των συγγραμμάτων, του ερευνητικού έργου, των εργαστηρίων, των μεταπτυχιακών προγραμμάτων έως και την σχέση συνεργασίας καθηγητή-φοιτητή. Απαιτούμε μια αξιολόγηση που θα κάνει πράξη τον εκσυγχρονισμό του πανεπιστημίου και θα υπηρετεί την γνώση και όχι την οικονομία της αγοράς. Θεωρούμε ότι έχει φτάσει πλέον η ώρα για την ανασυγκρότηση της Δημόσιας Δωρεάν Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στον κοινωνικό και μορφωτικό της ρόλο και να οδηγήσει στην αναβάθμιση της Παιδείας στη χώρα μας.

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ

To πανεπιστημιακό άσυλο, καθιερώθηκε με το νόμο 1268 του 1982 και η σημασία του ήταν ιδιαίτερη για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα αφού απέβλεπε στην προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, στην πολυφωνία και στην ελεύθερη έκφραση των απόψεων από τον καθένα εντός των ιδρυμάτων. Σήμερα, συνεχίζει και αποτελεί ένα προπύργιο της δημοκρατίας που υπενθυμίζει σε όλους εμάς τα δύσκολα χρόνια που πέρασε η χώρα μας και ο θεσμός της δημοκρατίας, που ευτυχώς στις μέρες μας είναι κατοχυρωμένος και δεν απειλείται από κανέναν.

Σύμφωνα με τον νόμο 1268/82, τρεις είναι οι περιπτώσεις άρσης του ασύλου:

Το άσυλο αίρεται αυτοδικαίως όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα και αδικήματα κατά της ζωής.
Με ομόφωνη απόφαση της επιτροπής ασύλου, που συνιστάται από τον πρύτανη, έναν εκπρόσωπο του διδακτικού προσωπικού και έναν εκπρόσωπο των φοιτητών (κάτι τέτοιο όμως στην ουσία δεν γίνεται ποτέ, αφού κανένας τους δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη για κάτι τέτοιο).
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει η παραπάνω ομοφωνία, συγκαλείται η Σύγκλητος, η οποία αποφασίζει μόνον με την ειδική πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών.

Οι αδυναμίες όμως από τα παραπάνω είναι εμφανείς και δυστυχώς ανησυχητικές. Εντός των ιδρυμάτων αναφέρονται πολλές φορές περιπτώσεις διακίνησης ναρκωτικών, σεξουαλικών επιθέσεων, κλοπών, καταστροφής δημόσιας περιουσίας με ανυπολόγιστη οικονομική ζημία, εμπρησμοί κ.τ.λ. Όλες όμως οι παραπάνω πράξεις ενώ είναι οφθαλμοφανέστατο ότι πλήττουν τους ίδιους τους φοιτητές και μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε χώρο «καταφύγιο» για συγκεκριμένες παράνομες ομάδες, αλλά δεν υπάγονται στα λεγόμενα αυτόφωρα κακουργήματα με άμεση συνέπεια να μην τιμωρούνται.

Βέβαια με το νέο νόμο της κυβέρνησης της Ν.Δ., ο οποίος αρχικά παρουσιαζόταν ως η μόνη λύση για τις αδυναμίες του νόμου 1268, καταστρατηγείται η έννοια του ασύλου εφόσον πρώτον παρέχεται η δυνατότητα χωροταξικής οριοθέτησης του ασύλου, αφού η Σύγκλητος κάθε πανεπιστημίου θα έχει τη διακριτική ευχέρεια να ορίζει ποιους χώρους θα καλύπτει το ακαδημαϊκό άσυλο (πχ καλύπτονται από το άσυλο όλα τα αμφιθέατρα αλλά όχι το φουαγιέ) και δεύτερον γίνεται ευκολότερη η άρση του ασύλου αφού πλέον η αρμόδια επιτροπή για την άρση του είναι πλέον το Πρυτανικό Συμβούλιο το οποίο αποφασίζει με πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία.

Εκτιμώντας ότι το πανεπιστήμιο οφείλει να αποτελεί το χώρο εκείνο όπου η δημοκρατία μέσα από την παράμετρο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων θα είναι περισσότερο κατοχυρωμένη από οπουδήποτε αλλού. Και με βάση την άποψη ότι μέσα στο πανεπιστήμιο ο καθένας θα πρέπει να αισθάνεται ασφαλής γιατί μόνο έτσι θα μπορεί να αναπτύξει ανεμπόδιστα τις δημιουργικές απόψεις του, οφείλουμε να προτείνουμε καταστήσουμε σαφές ότι είμαστε ενάντια σε οποιονδήποτε προσπαθήσει να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο.

Προτείνουμε:

Την εφαρμογή κατά γράμμα των διατάξεων του Ν. 1268/82 που αφορούν το πανεπιστημιακό άσυλο από την επιτροπή ασύλου και από την Σύγκλητο, διότι έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου η επιτροπή φοβόταν να αναλάβει την ευθύνη άρσης του ασύλου υπό το βάρος της κατακραυγής από κάποιους ακροαριστερούς κύκλους.
Διεύρυνση του φάσματος των λεγόμενων αυτόφωρων κακουργημάτων των οποίων η διάπραξη σε χώρο καλυπτόμενο από άσυλο επιτρέπει την άρση του, ώστε αυτά να περιλαμβάνουν και περιπτώσεις όπως διακεκριμένες φθορές, σωματικές βλάβες και εμπρησμούς. Διότι, ο εμπρηστής, δεν προσπαθεί να εκφράσει τις διαφορετικές του απόψεις στον πανεπιστημιακό χώρο, όπου έχει το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων, αλλά καίει και καταστρέφει το πανεπιστήμιο.
Αναβάθμιση της ασφάλειας των χώρων εντός των ιδρυμάτων με εγκατάσταση δυνατού ηλεκτρικού φωτισμού σε όλα τα τμήματα του ιδρύματος, με προσθήκη περιφράξεων σε μέρη όπου κάποιος μπορεί να εισέλθει ανενόχλητος αλλά και ηλεκτρονικών συναγερμών σε χώρους όπου φυλάσσονται υλικά μεγάλης αξίας π.χ. κέντρα ηλεκτρονικών υπολογιστών, εργαστήρια, βιβλιοθήκες.
Αύξηση του αριθμού των υπαλλήλων φύλαξης των πανεπιστημιακών χώρων, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του κάθε ιδρύματος.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ

Σύμφωνα με τον νέο νόμο-πλαίσιο (ν.3549/2007) της κυβέρνησης της ΝΔ για την δομή και την λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης ισχύει:

...οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων των ΑΕΙ συντάσσουν κατ’ έτος κατάλογο συγγραμμάτων ανά υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα που ανταποκρίνεται κατά τρόπο...

…με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται κατόπιν πρότασης του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων , καθορίζεται ο τρόπος, με τον οποίο παρέχεται στους φοιτητές ή σπουδαστές το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής αριθμού συγγραμμάτων ίσου με τον αριθμό των υποχρεωτικών και επιλεγόμενων μαθημάτων που απαιτούνται για την λήψη του πτυχίου, από τον κατάλογο των συγγραμμάτων της προηγούμενης παραγράφου.

Ο δογματισμός του ενός βιβλίου ποτέ δεν μας βρήκε σύμφωνους, γιατί το γεγονός ότι οι φοιτητές λαμβάνουν ένα συγκεκριμένο σύγγραμμα ανά μάθημα, ενδεχομένως ενός επιστήμονα, χωρίς την δυνατότητα χρήσης διευρυμένης βιβλιογραφίας οδηγεί πολλές φορές στην ανάπτυξη μονόπλευρης αντίληψης στην επιστημονική προσέγγιση διάφορων ακαδημαϊκών και πρακτικών ζητημάτων.

Με τη ρύθμιση του νέου νόμου-πλαίσιο, αν και καθιερώνεται λίστα προτεινόμενων συγγραμμάτων προβλέπεται η παροχή συγγραμμάτων ίσου αριθμού με τον αριθμό των μαθημάτων του προγράμματος σπουδών. Σύμφωνα με τα παραπάνω, αναφορικά με τα επιλεγόμενα μαθήματα για τα οποία οι φοιτητές έχουν το δικαίωμα αλλαγής δε θα μπορούν να αποκτήσουν νέο σύγγραμμα για τη νέα τους επιλογή. Πέρα λοιπόν από πρακτικό θέμα για εμάς είναι βαθιά πολιτικό, αφού με την παρούσα ρύθμιση καταστρατηγείται ο Δωρεάν χαρακτήρας της Παιδείας, από τη στιγμή που δε θα παρέχεται για τη νέα τους επιλογή δωρεάν σύγγραμμα με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να το αγοράσουν.

Οι προτάσεις μας συνοψίζονται στα εξής:

Αποτελεί πάγια διεκδίκηση μας η καθιέρωση λίστας ακαδημαϊκών συγγραμμάτων από τα οποία θα μπορεί να επιλέξει το σύγγραμμα που επιθυμεί, για κάθε μάθημα υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο.
Για εμάς σύγγραμμα μπορεί να αποτελεί ενδεχομένως ένα πακέτο βιβλίων (πέραν του ενός) ικανό να καλύψει τις απαιτήσεις του εκάστοτε γνωστικού αντικειμένου.
Όλα τα προτεινόμενα συγγράμματα καθώς και η εξεταστέα ύλη κάθε μαθήματος θα πρέπει να δημοσιοποιούνται από την αρχή κάθε εξαμήνου στις γραμματείες.
Επίσης, για να αποφεύγεται η προσκόλληση σε ένα μοναδικό σύγγραμμα θα πρέπει για κάθε εγχειρίδιο να δημοσιεύεται στην αρχή επίσης κάθε εξαμήνου σχεδιάγραμμα μελέτης και εξέτασης έτσι ώστε να μην δημιουργούνται αποκλίσεις και δυσχέρειες για τους φοιτητές κατά την εξέταση λόγω επιλογής διαφορετικών εγχειριδίων.
Προτείνουμε ακόμα την διάθεση όλων των προτεινόμενων συγγραμμάτων στο διαδίκτυο, με ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά μέσω ειδικών ηλεκτρονικών κωδικών που θα προμηθεύονται οι φοιτητές από την γραμματεία του Τμήματος.
Η έκδοση πολλαπλών συγγραμμάτων θα διευκολυνθεί επίσης μέσω της ανάπτυξης των υπαρχόντων πανεπιστημιακών τυπογραφείων, βήμα προς την εξάλειψη και εκδοτικών συμφερόντων που πολλές φορές εμφανίζονται.
Η χρήση, τώρα, συγγραμμάτων που εκπονούνται από τους καθηγητές του εκάστοτε τμήματος θα μπορούσε να αποτελέσει βήμα προς ενίσχυση των υλικοτεχνικών υποδομών του Τμήματος μέσω της υποχρεωτικής διάθεσης του 10% των εσόδων από την διανομή αυτών στους φοιτητές, σε ειδικό λογαριασμό. Σε καμία περίπτωση όμως η πρόταση αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει μονόδρομο, αφού το ζητούμενο για εμάς παραμένει η αύξηση της χρηματοδότησης για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Σημαντική κρίνεται και αξιολόγηση των συγγραμμάτων μέσα από την συμπλήρωση ερωτηματολογίου, έτσι ώστε τα αποτελέσματα να καθορίζουν την συνέχεια έκδοσης τους.
Η δωρεάν χορήγηση συγγραμμάτων ως αναπόσπαστο στοιχείο της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

Το σημερινό σύστημα εξετάσεων των πανεπιστημίων μετατρέπει τα ελληνικά πανεπιστήμια κάθε Ιανουάριο, Ιούνιο και Σεπτέμβριο σε τεράστια εξεταστικά κέντρα. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φοιτητών που μπαίνουν στα αμφιθέατρα μόνο τρεις φορές το χρόνο και αυτές είναι όταν υπάρχει εξεταστική περίοδος (δηλαδή απόκτηση πτυχίου δι’ αλληλογραφίας). Ο τρόπος εξέτασης σε πολλά μαθήματα δεν προάγει την κριτική σκέψη αλλά προωθεί τη αποστήθιση και την «αντιγραφή». Η γνώση δεν πιστοποιείται με έναν βαθμό που προέρχεται από ένα εξεταστικό σύστημα που αξιολογεί τη δυνατότητα απομνημόνευσης και αντιγραφής. Επίσης, σε κάθε εξεταστική περίοδο πολλοί φοιτητές δυσπιστούν και μπαίνουν σε «ύποπτες σκέψεις» όταν αντικρίζουν αρνητικά αποτελέσματα. Για αυτούς τους λόγους λοιπόν καλό θα ήταν να υιοθετηθούν κάποιες εναλλακτικές μορφές εξέτασης του φοιτητή που θα κάνουν ουσιαστικότερη τη συμμετοχή του στο μάθημα και θα αξιολογούν την κριτική ικανότητα του.

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας προτείνει τον εκσυγχρονισμό του τρόπου εξέτασης με:

Απαλλακτικές εργασίες που θα βοηθούν στην εμβάθυνση του αντικειμένου του μαθήματος τις οποίες θα παρουσιάζει ο φοιτητής και θα βαθμολογείται αναλόγως.
Καθιέρωση βοηθητικών εργασιών σε όλα τα μαθήματα ο βαθμός των οποίων θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.
Καθιέρωση «προόδων» στα μισά του εξαμήνου οι οποίες δεν θα είναι υποχρεωτικές αλλά όποιος φοιτητής επιλέξει να τις δώσει στο τέλος θα εξετάζεται στη μισή εξεταστέα ύλη και ο βαθμός των «προόδων» θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.
Καθιέρωση στις εξετάσεις των ερωτημάτων πολλαπλής επιλογής, σύστημα που έχει αποδειχθεί ότι ευνοεί την κριτική σκέψη του φοιτητή.
Επίλυση όλων των θεμάτων της εξεταστικής από τους αρμόδιους καθηγητές και δημοσιοποίησή τους (π.χ. μέσα από τις σχετικές ιστοσελίδες των μαθημάτων).
Για την διασφάλιση της διαφάνειας προτείνουμε η διόρθωση των γραπτών να γίνεται με καλυμμένα τα στοιχεία του φοιτητή και η αντιστοίχηση να γίνεται από την γραμματεία μετά την διόρθωση με την χρήση προσωπικού κωδικού.
Δυνατότητες βελτίωσης βαθμολογίας, επανεξέτασης σε περιπτώσεις μαζικών αποτυχιών.

ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Σύμφωνα με το νέο νόμο οι πτυχιακές εξεταστικές καταργήθηκαν αφού κάθε μάθημα θα εξετάζεται στο τέλος του εξαμήνου στο οποίο διδάχθηκε και επιπλέον στην εξεταστική περίοδο του Σεπτεμβρίου.

Για εμάς οι καινοτομίες που εφαρμόζονται στην κανονική διάρκεια των σπουδών (εργασίες, πρόοδοι, κλπ) συμβάλουν στην άνοδο του επιπέδου σπουδών. Παρ’ όλα αυτά οι φοιτητές που έχουν ξεπεράσει την κανονική διάρκεια των σπουδών τους (βρίσκονται επί πτυχίω) πραγματικά αδυνατούν να συμμετέχουν σ’ αυτές τις δραστηριότητες.

Η Π.Α.Σ.Π. του Πανεπιστημίου Μακεδονίας διεκδικεί την ενσωμάτωση στον εσωτερικό κανονισμό του Πανεπιστημίου δεσμευτικών διατάξεων για τους επί πτυχίω φοιτητές, όπως:

Να διαγωνίζονται στις γραπτές εξετάσεις για το σύνολο του βαθμού (10) ανεξαρτήτως των απαιτήσεων του μαθήματος κατά την κανονική διάρκεια σπουδών (πχ 7 το γραπτό και 3 η εργασία)
Εφαρμογή πτυχιακής εξεταστικής τον Ιανουάριο και τον Ιούνιο ώστε φοιτητές που οφείλουν μαθήματα να μην αναγκάζονται να περιμένουν το Σεπτέμβρη για να πάρουν πτυχίο.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ο φοιτητής κατά την διάρκεια των σπουδών του είναι τα εμπόδια που συναντά καθημερινά προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής επίτευξης του οράματος μιας εντελώς δωρεάν και δημόσιας παιδείας, ενός οράματος που για την Π.Α.Σ.Π. αποτελεί δέσμευση. Τα προβλήματα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κάτι άλλο παρά με τις δυσλειτουργίες που αντιμετωπίζει το υπάρχον μοντέλο φοιτητικής μέριμνας. Με τον όρο φοιτητική μέριμνα εννοούμε όλες εκείνες τις λειτουργίες και τα ζητήματα που αφορούν την ποιότητα ζωής και την διαβίωση των φοιτητών, εκείνων κυρίως που σπουδάζουν μακριά από το τόπο μόνιμης κατοικίας τους.

Στέγαση των φοιτητών

Θέση της Π.Α.Σ.Π. είναι ότι στο πλαίσιο της Δημόσιας και Δωρεάν παιδείας η κρατική παρέμβαση σ’ αυτόν τον τομέα θα πρέπει να στραφεί προς την κατεύθυνση ανέγερσης εστιών ικανών να καλύψουν το σύνολο των φοιτητών. Σε πάρα πολλά πανεπιστήμια της χώρας απουσιάζουν παντελώς έστω και οι στοιχειώδεις υποδομές εστιών, και σε ακόμη περισσότερα οι ήδη υπάρχουσες είναι εξαιρετικά μικρές ή και απαρχαιωμένες με βασικές ελλείψεις όπως αυτές της επαρκούς θέρμανσης των δωματίων. Φυσικά, αναγνωρίζουμε την χρησιμότητα της επιδότησης ενοικίου ως μεταβατικού σταδίου παρ’ όλα αυτά όμως δεν πιστεύουμε σε ημίμετρα ως λύσεις.

Ως υπεύθυνη και σοσιαλδημοκρατική παράταξη που αγωνίζεται για τον εκσυγχρονισμό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απαιτούμε εστίες, χώρους πραγματικής φιλοξενίας των φοιτητών, με υψηλές προδιαγραφές διαβίωσης. Γιατί δεν αγωνιζόμαστε μόνο για διεύρυνση της φοιτητικής μέριμνας αλλά και αναβάθμιση της ποιότητας της.

Σίτιση των φοιτητών

Για μας στο σύγχρονο δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτονόητο το δικαίωμα των φοιτητών στη δωρεάν σίτιση. Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Στα ελληνικά πανεπιστήμια η σίτιση δεν παρέχεται καθολικά δωρεάν. Κομβικό σημείο στην βελτίωση των υπηρεσιών σίτισης αποτελεί η παροχή δωρεάν σίτισης σε όλους. Αυτή η ρύθμιση δεν είναι πολυτέλεια είναι ανάγκη! Τόσο λόγω των σημερινών οικονομικών δεδομένων, όσο και λόγω της ιδιομορφίας της παρουσίας των φοιτητών για πολλές ώρες στους χώρους του ιδρύματος. Διεκδικούμε λοιπόν δωρεάν σίτιση για ΟΛΟΥΣ τους φοιτητές.

Βέβαια η γενική (αλλά και ουσιαστική) εκδήλωση ενδιαφέροντος της Π.Α.Σ.Π. για δωρεάν σίτιση για όλους τους φοιτητές του Πα.Μακ., πρωτοβουλία που πριν από 5 χρόνια με τη συλλογή υπογραφών έφερε αύξηση του εισοδήματος για δωρεάν σίτιση, πλέον αποκτά συγκεκριμένο πλαίσιο. Διεκδικούμε αύξηση του εισοδήματος για δωρεάν σίτιση στα 60.000€ οικογενειακό εισόδημα προσαυξημένο κατά 3000€ για κάθε παιδί.

Τέλος είναι απαραίτητη η ειδική μέριμνα για τους φοιτητές με κινητικά προβλήματα έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση σε όλους τους πανεπιστημιακούς χώρους όλοι οι φοιτητές.

Η Π.Α.Σ.Π. κρίνει πως η υλοποίηση των προτάσεων μας σε συνάρτηση με την αξιολόγηση ακόμη και της φοιτητικής μέριμνας από τους φοιτητές (π.χ. με ανώνυμα ερωτηματολόγια) είναι ένα θετικό βήμα που μπορεί να δώσει την απαραίτητη ώθηση στο ελληνικό πανεπιστήμιο.

Υποτροφίες

Σύμφωνα με το νέο νόμο καθιερώνεται ο θεσμός των ανταποδοτικών υποτροφιών βάσει του οποίου χορηγούνται στους φοιτητές υποτροφίες με την υποχρέωση εκ μέρους τους να προσφέρουν εργασία με μερική απασχόληση –χωρίς να διευκρινίζεται το αν οι υπότροφοι θα έχουν το δικαίωμα ασφάλισης-, στερώντας έτσι χρόνο που θα αφιέρωναν στις σπουδές τους και χωρίς ουσιαστικά να επιλύεται κάποιο κοινωνικό πρόβλημα. Θεωρούμε το θεσμό των υποτροφιών ως βασική προτεραιότητα κάθε πανεπιστημιακού ιδρύματος, ο οποίος θα μπορούσε να επιτευχθεί ενδεχομένως μέσα από την αξιοποίηση της περιουσίας αυτών. Θέση μας είναι ότι οι υποτροφίες πρέπει να είναι ανοιχτές για όλους τους φοιτητές. Αυτό βέβαια, σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχει ασυδοσία στον τρόπο και στα ποσά διάθεσης των υποτροφιών. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να ισχύουν αυστηρά και αξιοκρατικά κριτήρια τα οποία θα αποτελούν δικλείδες ασφαλείας για την ορθολογική αξιοποίηση των σχετικών πόρων. Και φυσικά θεωρούμε αυτονόητο το γεγονός ότι η παροχή υποτροφίας δε μπορεί και δεν πρέπει να συνδέεται με την παροχή εργασίας προς το Πανεπιστήμιο από την πλευρά των φοιτητών.

ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Η Π.Α.Σ.Π. Πανεπιστημίου Μακεδονίας έχει προτείνει σειρά από μέτρα που αποσκοπούν στην άμεση εξοικείωση των φοιτητών με τις νέες τεχνολογίες.

Συγκεκριμένα προτείνουμε:

Παροχή ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους φοιτητές, δωρεάν, γρήγορου adsl.
Παροχή, για τις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος που έχουν παιδιά στο εκπαιδευτικό σύστημα, φθηνού, γρήγορου adsl στο σπίτι.
Hot Spots μέσα στο χώρο του Πανεπιστημίου.
Πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου για μαζικές αγορές Η/Υ και διάθεσή τους με προσιτές και «στο κόστος» τιμές στους φοιτητές.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ

Άλλαξε η ιστορία σε αυτή τη χώρα; Κάποιοι άνθρωποι στην ηλικία μας τόλμησαν στο Πολυτεχνείο να πάρουν μια απόφαση και να την στηρίξουν μέχρι το τέλος, σε μια εποχή που το δικαίωμα των ανθρώπων να συνεδριάζουν και να συζητούν ελεύθερα (πόσο μάλλον να εκλέγουν ελεύθερα) αμφισβητούνταν. Φτάσαμε στην Δημοκρατία με αγώνες και τεράστιες απώλειες και τώρα η Δημοκρατία είναι κάτι δεδομένο; Κάτι που το πήραμε έτοιμο απ’ τους προηγούμενους; Τόσο κοινότυπο που πλέον κανείς δεν ασχολείται; Ο κόσμος και οι ίδιοι οι φοιτητές απαξιώνουν τους Δημοκρατικούς θεσμούς.

Το φαινόμενο αυτό της απαξίωσης είναι γενικότερο και δεν εντοπίζεται μόνο στο φοιτητικό κίνημα αλλά γενικά στην Ελληνική (και όχι μόνο) κοινωνία. Πλέον οι πολιτικοί δεν ψηφίζονται με βάσει τις ιδέες τους αλλά με βάση τα ρουσφέτια που έχουν κάνει ή που υπόσχονται ότι θα κάνουν. Όλο αυτό το κλίμα απαξίωσης τον τελευταίο καιρό έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, δεν περνάει μέρα που να μην εκτίθενται δημόσια υπουργοί και υφυπουργοί της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση έχει ανοίξει πόλεμο με τον τύπο, πόλεμο με την εκπαιδευτική κοινότητα, πόλεμο με τους εργαζόμενους, με τους συνδικαλιστές σε πολύ μεγάλη κλίμακα απ’ τα πρώτα κιόλας χρόνια της θητείας της. Μέσα σε 5 χρόνια έχει κάνει μερικές χιλιάδες προσλήψεις «Γαλάζιων παιδιών» στο δημόσιο και μάλιστα απροκάλυπτα με μια δήθεν «συνέντευξη», έχει απολύσει άλλους τόσους, υποχρηματοδοτεί την παιδεία και κατά τα άλλα, καλά κρατεί στα ποσοστά.

Ενώ λοιπόν το όλο πολιτικό σύστημα χωλαίνει και εκεί που η κυβέρνηση αρχίζει κι αισθάνεται άβολα, ξαφνικά η κυβέρνηση θυμήθηκε ότι τέτοια φαινόμενα συμβαίνουν και στα Πανεπιστήμια όπου οι «κακοί φοιτητές» συνδιαλλάσσονται με τους «καλούς» κι «αδιάβλητους καθηγητές», εκβιάζοντας τους, δήθεν για να αποσπάσουν βαθμούς και συστατικές επιστολές προς όφελός τους. Ο τρόπος που παρουσιάζεται είναι το λιγότερο προκλητικός, συμπαρασέρνοντας αρχικά όλα τα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας, όλες τις παρατάξεις σε όλη την Ελλάδα και γενικά κι αόριστα την Πανεπιστημιακή κοινότητα. Έτσι λοιπόν όπως και σε άλλα θέματα, η κυβέρνηση έδωσε άμεσα και χωρίς να το συζητήσει ιδιαίτερα, μια μηδενιστική απάντηση. Αναθεώρηση του Νόμου-Πλαίσιο λειτουργίας των Ιδρυμάτων της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Στο παρελθόν η προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. το 1992 είχε μειώσει το ποσοστό συμμετοχής των φοιτητών στις εκλογές στο 50% των μελών Δ.Ε.Π..

Επίσης προβάλλεται κατά καιρούς και σαν επιχείρημα ότι οι φοιτητές δεν είναι «ώριμοι» να συνδιοικήσουν. Ας σταματήσει επιτέλους η καραμέλα περί ηλικίας, οι φοιτητές μπορούμε να εκλέξουμε κυβέρνηση και η ψήφος μας είναι ισότιμη με κάθε Έλληνα πολίτη, άρα μπορούμε να συμμετέχουμε ισότιμα και σε κάθε όργανο συνδιοίκησης του Πανεπιστημίου. Όποιος κατηγορεί μόνο τους φοιτητές για «βρώμικες» συναλλαγές στο εσωτερικό των ιδρυμάτων λέει κάτι λιγότερο από τη μισή αλήθεια. Αλήθεια μίλησε ποτέ κανείς για κατάργηση της δικαστικής εξουσίας, επειδή υπάρχουν διεφθαρμένοι δικαστικοί; Μίλησε κανείς για κατάργηση του συνδικαλισμού, επειδή υπάρχουν διεφθαρμένοι συνδικαλιστές; Μίλησε κανείς για κατάργηση της δημοκρατίας, επειδή υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί; Μίλησε κανείς για κατάργηση των εκλογών επειδή κάποιοι εκλέγουν και εκλέγονται με βάση τα ρουσφέτια; Κανείς, ποτέ. Άρα γιατί κάποιοι μιλάνε με «ελαφρά την καρδία» για κατάργηση ή δραματικό περιορισμό (σε βαθμό που να γίνεται συμβολική) της φοιτητικής εκπροσώπησης;

Το φοιτητικό κίνημα ήταν ανέκαθεν πρωτοπόρο, πρέπει να συνεχίσει δυναμικά και να μην αδρανεί. Στο Πολυτεχνείο οι φοιτητές πάλευαν για τα ίδια δικαιώματα που παλεύουμε εμείς σήμερα. Δεν μπορεί και δεν πρέπει το αποτέλεσμα των αγώνων τους να υπονομεύεται έτσι, έχουμε υποχρέωση απέναντί τους κι απέναντι στις επόμενες γενιές να είμαστε ενεργοί και να αντιπαλέψουμε την πολιτική της Ν.Δ. που θέλει να σπουδάζουν λίγοι και καλοί, να αποφασίζουν ακόμα λιγότεροι (καθηγητές) και να ωφελούνται από την εκπαιδευτική διαδικασία ακόμα πιο λίγοι.

Προτείνουμε:

Περιορισμό των θεμάτων που συζητούνται στην Ειδική Σύνθεση της Γενικής Συνέλευσης των Τμημάτων στα αυστηρά ακαδημαϊκά.
Συμμετοχή των εκπροσώπων των φοιτητών στις Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων σε ποσοστό 100% του αριθμού των μελών Δ.Ε.Π..
Συμμετοχή των εκπροσώπων των φοιτητών στις Συγκλήτους των Πανεπιστημίων στο 100% του αριθμού των μελών τους.
Συμμετοχή των φοιτητών στις διαδικασίες για την ανέλιξη των καθηγητών στις διάφορες βαθμίδες.

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΚΡΑΤΟΥΣ

Τα τελευταία χρόνια, η Εκκλησία της Ελλάδας βρέθηκε στο προσκήνιο. Έκπληκτος ο ελληνικός λαός παρακολουθούσε «σημεία και τέρατα», όσον αφορά πρακτικές και συμπεριφορές στελεχών της Εκκλησίας και συναλλαγές τους με δικαστικούς κύκλους. Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα.

Πρώτον, είναι προφανές ότι δεν μπορεί κανείς να υιοθετήσει καταγγελίες που δεν έχουν, ακόμη τουλάχιστον, αποδειχθεί. Ουδείς είναι ένοχος χωρίς νόμιμες αποδείξεις. Δεν μπορούμε να δεχθούμε, όμως, και την εξ υπαρχής υπονόμευση των καταγγελιών αυτών, όπως προσπάθησε να πράξει ο πρώην Αρχιεπίσκοπος αναφερόμενος σε επίθεση «σκοτεινών δυνάμεων» κατά της Εκκλησίας και κατά του προσώπου του, το οποίο πολλές φορές έδειχνε να ταυτίζει με το θεσμό της Εκκλησίας.

Δεύτερον, η «ροζ» πλευρά των καταγγελιών κανένα σοβαρό δημοκράτη άνθρωπο δεν μπορεί να ενδιαφέρει. Για τους δημοκρατικούς πολίτες, η σεξουαλική συμπεριφορά και οι προτιμήσεις κάθε ανθρώπου είναι σεβαστές, ακόμη και αν πρόκειται για ιερωμένους. Αν αυτό παραβιάζει κανόνες της Εκκλησίας, αυτό αφορά την Εκκλησία. Δεν πρέπει να υποκύπτουμε σε μια σκανδαλοθηρική εκμετάλλευση του θέματος. Ορισμένα από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου ας αναλογιστούν τη ζημιά που έκαναν με τις ρατσιστικές δηλώσεις τους για το «κουσούρι», που υποτίθεται ότι έχουν όσοι δεν ακολουθούν την κατ' αυτούς πρέπουσα και ορθή σεξουαλική συμπεριφορά.

Τρίτον, η ισοπεδωτική εξομοίωση όλων των στελεχών της Εκκλησίας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σε κανένα χώρο, δεν «είναι όλοι ίδιοι». Ας αναλογιστούμε όμως. Θα είχαν όλα αυτά τόση σημασία αν η Εκκλησία δεν ήταν στενά συνδεδεμένη, νομικά και θεσμικά, με το Κράτος και τις δομές του;

Τέταρτον, δεν μπορεί η Εκκλησία να παρεμβαίνει σε ένα νομικής φύσεως ζήτημα, όπως είναι αυτό του αστικού συμφώνου συμβίωσης και να καταφέρεται κατά αυτού και κατά των συμπολιτών μας που επιλέγουν να το προσυπογράψουν.

Αν δεν υπήρχε το συγκεκριμένο καθεστώς, πολλά από αυτά θα αφορούσαν μόνο τα στελέχη της Εκκλησίας και, ίσως, ορισμένους πιστούς. Τώρα αφορούν, καλώς ή κακώς, την Πολιτεία και κατά συνέπεια την κοινωνία μας. Ο διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους προκύπτει πλέον ως ώριμη ανάγκη και για τις δύο πλευρές. Τα διδάγματα της μάχης για την αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες, είναι πλέον προφανή. Ουδείς κίνδυνος για το θρησκευόμενο τμήμα του λαού μας, για την εθνική, πολιτισμική και θρησκευτική ιδιαιτερότητα του, προέκυψε από την κατάργηση της αναγραφής, όπως κινδυνολογούσε η τότε ηγεσία της Εκκλησίας. Αντιθέτως ορισμένοι κύκλοι στην ελλαδική εκκλησία, αναθαρρημένοι από την άνοδο της ΝΔ στην εξουσία, έχουν ενσκήψει με αυξημένες απαιτήσεις π.χ. ανωτατοποίηση εκκλησιαστικών σχολών, με χρήματα του κράτους φυσικά, που απειλούν τον ρόλο των πανεπιστημιακών θεολογικών σχολών. Κάποιοι "ακολουθούν τα ράσα" για να μαζέψουν κάποιους ψήφους ανυποψίαστων συμπολιτών μας. Ανέχονται τους εκβιαστικούς όρους που θέτει η Εκκλησία σε κάθε εκσυγχρονιστικό βήμα της χώρας μας.

Η ορθοδοξία με την ανθρωποκεντρική της θεώρηση και στάση έχει συμβάλει αποφασιστικά στη διαμόρφωση της πολιτισμικής ταυτότητας του ελληνισμού και έχει διαδραματίσει ιστορικό ρόλο στη διαδρομή του. Σεβόμαστε την Ορθοδοξία και την προσφορά της. Η κοινωνία που οραματιζόμαστε σέβεται την ορθοδοξία και τις παραδόσεις της και ταυτόχρονα επαγγέλλεται την ισοτιμία όλων των πολιτών ανεξαρτήτως θρησκευτικών φρονημάτων. Όλοι οι πολίτες και οι οργανώσεις τους που δραστηριοποιούνται νόμιμα στη χώρα μας πρέπει να απολαμβάνουν ελεύθερα τη λατρεία τους. Επίσης όλοι οι πολίτες που δεν πρεσβεύουν κανένα θρήσκευμα πρέπει να απολαμβάνουν ισονομίας και ισοτιμίας.

Οι θέσεις μας για την Εκκλησία συνοψίζονται στα εξής:

Υποστηρίζουμε τον πλήρη, απόλυτο και άμεσο διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους.
Είμαστε αντίθετοι στην αναβάθμιση σε ΑΕΙ των εκκλησιαστικών σχολών γιατί μετατρέπεται ο πανεπιστημιακός χώρος από χώρο ελεύθερης διανόησης, επιστήμης και έρευνας σε πεδίο ελεγχόμενης ιδεολογικής επιρροής.
Να ξεκινήσει διάλογος Εκκλησίας-Πολιτείας όσον αφορά την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας για την ανακούφιση των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.
Από τη στιγμή που η Εκκλησία είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου να φορολογείται κανονικά όπως όλα τα Ν.Π.Δ.Δ..

Αντί προλόγου

2010-04-10T11:38:00.001-07:00

Στην πορεία προς την 2η Εθνική Συνδιάσκεψη της Π.Α.Σ.Π. είναι αναγκαίος και επιτακτικός ένας διάλογος στην βάση των μελών και φίλων των Οργανώσεων Π.Α.Σ.Π. ανα την Ελλάδα. Ένας Διάλογος για το πολιτικό διακύβευμα των ημερών μας, διάλογος για τις ανάγκες της Γενιάς μας. Διάλογος για την ίδια μας την συγκρότηση. Διάλογος σύνθεσης προτάσεων για την Π.Α.Σ.Π. Αρχές, Θέσεις, Δράση, Συγκρότηση.

Το Ιστολόγιο αυτό επιθυμεί να αποτελέσει χώρο συναντήσης ιδεών και προτάσεων ενόψη της 2ης Εθνικής Συνδιάσκεψης της Π.Α.Σ.Π.

Στόχος μια ηλεκτρονική διαβούλευση τόσο για τις πολιτικές θέσεις και προτάσεις της Π.Α.Σ.Π. Όσο και για τις απαιτούμενες καταστατικές αλλαγές.

Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν με τις προτάσεις και τις ιδέες τους μπορούν να αναρτούν τα σχόλια τους στα κείμενα που θα αναρτώνται ή να αποστέλλουν τις δικές τους προτάσεις για ανάρτηση στο: dialogos.pasp@gmail.com

Εκ της Διαχείρισης